Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2024/466 K.2025/588

Davalı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352'nci maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili müvekkilinin güvenli ticaret platformu aracılığı ile taşınmaz satımına aracılık ettiğini,

Davalının e-ihale şartnamesinin 3-e maddesi kapsamında davalının, ... Genel Müdürlüğüne 35.000,-TL katılım teminatı, müvekkiline de 8.177,-TL hizmet bedeli ödemesi yaptığını,

... Genel Müdürlüğüne ait ... parselde kain taşınmazın 20.06.2022 günlü e-ihale ile davalıya satıldığını,

... Genel Müdürlüğünün satışı onayladığını ve davalıya yirmi gün içinde satış bedelinin tamamını ödemesi gerektiğinin bildirildiğini,

Davalının bu bildirim üzerine E-İhale Şartnamesinin 3-k maddesi kapsamında “Teklif ve Kabul Mektubunu” 29.06.2022 günü imzalayarak ... Genel Müdürlüğüne teslim ettiğini,

Daha sonra 12.08.2022 günü müvekkiline gönderdiği e-posta ile söz konusu ihalede kazandığı taşınmazın belirtilen metre kareden daha küçük olduğunu ve içinde kiracı bulunduğunu, bu hususların kendisine bildirilmediğini, bunların ihalenin feshi sebebi sayıldığını belirterek yatırdığı teminat ve masrafların kendisine iade edilmesini istediğini,

E-İhale Şartnamesi hükümlerine göre şartnamede yer alan sebepler dışında, ihaleyi kazanan kişinin ihaleden vazgeçmesi halinde e-ihale katılım teminat bedeli ile hizmet bedelinin irat kaydedildiğini, bunların iadesinin mümkün olmadığını,

Davalının müvekkili aleyhine takip talebindeki açıklamaya göre “e-ihale katılım teminat bedelinin iadesi” için Ankara Batı İcra Dairesinin 2022/50843 sayılı dosyası ile 15.852,-TL tutarlı icra takibi başlattığını, bunun müvekkiline ihale kapsamında ödenen “hizmet bedeli” olduğunu;

Ödeme emrinin müvekkilinin UETS hesabına 29.09.2022 tarihinde gönderildiğini, ancak bunun gözden kaçtığını ve takibin kesinleştiğini, müvekkilinin 27.10.2022 günü cebri icra tehdidi altında 20.023,27 TL olan dosya borcunu ödediğini beyan etmiş,

E-İhale Şartnamesinin 3.q, 3.s, 3.w, 3.ee, 3.ff maddeleri ile 29.06.2022 günlü Teklif ve Kabul Mektubunun 5.h. ve 8. maddeleri kapsamında bu kalem alacağın iadesinin istenemeyeceğini ileri sürerek istirdada karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği hususunda bir itiraz ileri sürmüş,

İhaleden sonra yaptıkları incelemede taşınmazın ihale ilanında gösterilen yüz ölçümünden daha küçük olduğunu, bunun değeri düşürdüğünü,

Taşınmazda kiracı bulunduğunu,

Ayıplı hizmet ifa eden ve ihale dokümanında gerçek yüzölçümünü bildirmeyen ve bu sebeple taşınmazın gerçek değerini ilan etmeyen ve ayrıca taşınmazda kiracı bulunduğunu belirtmeyen ihale düzenleyicisi davacının kusurlu olduğunu,

Müvekkili tarafından başlatılan ilamsız icra takibinin itiraz edilmemesi üzerine kesinleştiğini, davacı borçlunun haksız olduğunu bildiği için itiraz etmediğini ve takip kesinleştikten sonra takip konusu borcu ödediğini,

Buna rağmen menfi tespit istemiyle açılan bu davanın haksız ve dayanaksız olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince “Davalı yan ihaleden vazgeçme sebebi olarak taşınmazda kiracı bulunduğunu bilmediğini beyan etmişse de, dosyaya sunulu bulunan flash bellekteki ses kayıtlarının dinlenmesinde, davalının görüşmelerde taşınmazda kiracı bulunduğunu bildiği ve kiracıyla görüştüğü anlaşılmıştır. Bu sebeple davalının bu yöndeki savunmasının haklı olmadığı kabul edilmiştir.

Davalının taşınmazın yüzölçümünün daha düşük olması yönündeki iddiasına gelince ise tapu kayıtlarının aleni olması ve davalı tarafça istenildiği takdirde incelenebileceği, keza sözleşmedeki maddelerden de taşınmazın gezilip kontrol edilebileceği, ihaleden sonra taşınmazın durumundan dolayı bir itirazda bulunulamayacağı ve ihale katılım bedelinin iadesinin talep edilemeyeceği, davalının tacir olduğu ve basiretli davranma yükümlülüğü bulunduğu anlaşılmakla bu yöndeki savunmasının da haklı olmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla davalının katılım bedelinin iadesi talebinin haklı olmadığı, davacının cebri icra tehdidi altında iade etmemesi gereken ihale katılım bedelini icra dosyasına ödediği ve işbu davada haklı olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

İhale katılım bedelinin 15.852,00TL olduğu, kesinleşen takip dosyasında düzenlenen kapak hesabına göre ise takip borcunun 20.004,80TL olduğu, davacının ise 20.020,00TL yatırdığı, 15,20TL'nin fazla yatırıldığı ve icra müdürlüğünce borçluya iade edileceğinin belirtildiği, davacı tarafça sunulan dekontta ise 20.023,27TL ödeme görüldüğü, içerisinde 3,11TL EFT ücreti ile 0,16TL BSMV bulunduğu, davalının EFT ve BSMV ücretinden sorumlu olmadığı anlaşılmakla davanın 20.004,80TL yönünden kısmen kabulü ile, davacının Ankara Batı İcra Dairesinin 2022/50843 esas sayılı dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespiti ile,

cebri icra tehdidi altında ödenen 20.004,80TL'nin ödeme tarihi olan 27/10/2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan istirdadı ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine” karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde: - Asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, - Müvekkilinin ilana güvenerek ihaleye girdiğini ancak taşınmazın ilanda gösterilenden beş metre kare daha küçük olduğunu, ayıp nedeniyle ihaleden vaz geçtiklerini, - Şartnamenin genel işlem koşulu niteliğinde olduğunu, - Vaz geçmenin keyfi nedene dayanmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NEDEN VE GEREKÇE

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359’uncu maddesinin 3 numaralı fıkrası uyarınca dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olayın saptanmasında ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,

incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine aykırılığın da tespit edilmemesine ve özellikle Türk Ticaret Kanunu'nun ticari nitelikli satım sözleşmesindeki ayıp iddialarına ilişkin 23'üncü maddesinin 1 numaralı fıkrasının c bendinde gösterilen sürelerin geçmesinden sonra ayıp iddiasının ileri sürülmüş olmasına göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 düzenlemesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Ek 1'inci maddesinin 2 numaralı fıkrası, 04.06.2025 günü yürürlüğe giren 7550 sayılı Yasanın 20'nci maddesi ile değiştirilmiş ve yasa yoluna başvuruya ilişkin parasal sınırların (HMK m. 341 ve 362/1-a) belirlenmesinde dava tarihinin dikkate alınacağı yönünde bir düzenleme yapılmıştır. Düzenlemeye göre eldeki davanın açıldığı 2023 yılı için temyiz sınırı 238.730,-TL olup, karar temyiz yasa yolu sınırının altında kaldığından kararın kesin olduğu sonucuna varılmıştır.

Başkan Üye Üye Katip