Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi E.2022/2093 K.2024/223

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın reddine dair verilen karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, haksız haciz nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin dava dışı SSMS Gıda şirketinin davalı bankadan çektiği krediye ipoetek temin etmek suretiyle kefil olduğunu, davalı tarafça asıl borçluya gitmeksizin ve ipoteğin paraya çevrilmesi yapılmaksızın müvekkili şirket hakkında icra takibi yapıldığını, müvekkilince borca itiraz edildiğinden takibin durduğunu, ancak davalı şirket vekili ve diğer davalı avukat tarafından iş yerine 02/08/2019 tarihinde hacze gelindiğini, ihtiyati haciz kararı olduğunun söylendiğini, ancak bu kararın müvekkillerine gösterilmediğini bu sebeple işlemlerin hukuksuz olduğunu,

davalı banka vekili olan diğer davalının haciz sırasında müvekkilini tehdit ettiğini, müşterileride rahatsız edecek şekilde hukukun kendisine tanıdığı haklarının sınırlarını aştığını, müvekkillerinin zor durumundan yararlanarak hem nakit tahsilat aldığını hemde borcun çok üzerinde senet aldığını, sergilediği tutumların sırf müvekkilinin ticari itbarını zedelemek amacıyla yapıldığını, bu hususun tanık beyanları ile ispatlandığını, bildirilen tanıkların dinlenmesinden vezgeçilmesinin hatalı olduğunu, bu kişilerden birisinin kendisine zorla senet imzalattırılan kişi olduğunu,

olay anına ilişkin kamera kayıtlarının sunulmasına rağmen mahkemece değerlendirmeye alınmadığını, alınan senet ile aşkın haciz yapıldını ve müvekkilinin zarara uğratıldığını, taraflar arasında anlaşma sağlanmaya çalışılırken müşterilerin kaldırılarak masa ve sandalyelerin toplandığını, ticari itibarının sarsıldığını, banka vekilinin bu sırada kötü niyetli davrandığının ispatlandığını, maddi ve manevi tazminatın şartlarının oluştuğunu, ayrıca davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Haciz haksız ve bundan maddi zarar doğmuşsa, alacaklı kusurlu olmasa dahi, zarar görene maddi tazminat ödemekle yükümlüdür. Buna karşılık, haksız haciz kararı alan alacaklının kusursuz sorumluluğu sadece maddi tazminat bakımından geçerli olup, manevi tazminat yönünden TBK’nın 49. maddesindeki koşulların oluşması gerekir. Bu maddeye dayalı sorumluluk ise, kusura dayalıdır.

Ancak her iki halde de tazminat sorumluluğunun doğabilmesi için haczin haksız olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı şirketin dava dışı şirketin çektiği krediye müteselsil kefil olduğu, kredinin süresi içerisinde ödenmemesi sebebiyle takip başlatıldığı, takibe itiraz üzerine ihtiyati haciz kararı alınarak davacı iş yerinde haciz yapıldığı, gerek ihtiyati haciz kararının alındığı, gerekse de fiili haczin yapıldığı tarihte borcun bulunduğu, aynı zamanda asıl borçluya karşıda takip yapıldığı, asıl borçlu ile birlikte müteselsil kefile takip yapılmasına yasal bir engel bulunmadığı, bu hali ile haczin haksız olmadığı sonucuna varılmakla davacı yararına maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığı yönünde ki ilk derece mahkemesi kararı isabetlidir.

Davacı iş yerinde haciz sırasında, davalı avukat tarafından sergilenen bir kısım eylemlerin müvekkilinin ticari itibarını zedelediği ileri sürülmüş ise de, yasal hakkın kullanımı kapsamında yapıldığı anlaşılan bu eylemlerinde tazminatı gerektirmediği, aşkın haciz yapıldığı iddialarının ise şikayete tabi olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinde karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 10/4 gereği isabetsizlik görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 31/01/2024

... · Başkan · ... · e-imza · ... · Üye · ... · e-imza · ... · Üye · ... · e-imza · ... · Katip · ... · e-imza