Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi E.2023/529 K.2024/1380

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, ceza mahkemesinde davalı şirketin çalışanlarının yargılandığını, tespit edilen maddi olguların sadece yargılanan kişiler yönünden bağlayıcı olduğunu, ayrıca ceza mahkemesince delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verildiğini, maddi olgu tespiti yapılmadığını, beraat kararının hukuk hakimini bağlamadığını, mahkemece gerekli inceleme yapılıp bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerektiğini, dava konusu yangının davalı şirketin binasından gelen kaynak alevlerinden çıktığının kamera kayıtları ile sabit olduğunu,

davalı şirket faaliye başlamasa bile bina içinde iki adet kaynak makinesi olduğunun ve yangın tüplerinin etrafa yayıldığının kendi çalışanlarının beyanı ile sabit olduğunu, itfaiye raporuna görede yangının müvekkili şirketin binasında başlamadığı müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığının sabit olduğunu, mahkemece bu hususlar yanlış değerlendirildiği gibi başka mahkemelerde alınan bilirkişi raporları ile yetinildiğini, davalı şirketin yangın günü henüz faaliyete başlmadığı ve tadilat işlemlerinin yapıldığının sabit olduğunu, davalı şirketin adam çalıştıranın kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Haksız fiil sorumluluğu, Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre tazminat borcunun doğabilmesi için failin kusurlu ve hukuka aykırı bir fiili neticesinde zarar doğmalı ve zarar ile fiil arasında uygun illiyet bağı bulunmalıdır. Türk Borçlar Kanunu'nun 50/1. Maddesi gereği de zarar gören zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı taraf iş yerinde çıkan yangına davalı tarafın iş yerinde yapılan kaynak sırasında kaynak arkından çıkan kıvılcımların sebep olduğunu ileri sürerken davalı tarafça yangın günü iş yerlerinde kaynak işlemi yapılmadığı ileri sürülmüştür.

Yangın sonrası ... Belediye Başkanlığı İtfaiye Daire Başkanlığı tarafından hazırlanan itfaiye raporunda yangının davacı ve davalı şirket iş yerlerinin birleştiği noktada bilinmeyen bir sebepten çıktığı belirtilmiştir.

Ceza yargılamasında dinlenen tanıklardan, komşu iş yerinde çalışan ... olay günü davalı iş yerinde kaynak yapılmadığını belirtirken, bir başka tanık ... ise kaynak yapılıp yapılmadığına ilişkin bilgisi olmamakla birlikte yangın sırasında kim olduklarını bilmediği ve yüzlerini hatırlamadığı kişilerin kendi aralarında yangının kaynak işleminden çıktığı hususunda konuştuklarını ifade etmiştir.

Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinden davacı tarafın talebi ile yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda; kamera 2'deki görüntülerden yangını başlatan kıvılcımların bir kaynak arkından düşen kıvılcımları andırdığı belirtilmiştir.

Dava konusu olaya ilişkin yangın günü davalı iş yerinde çalışan kişilerin yangına sebep olmaktan yargılamalarının yapıldığı Kahramankazan Asliye Ceza mahkemesi tarafından olay günü bu kişilerin kaynak yaptıkları ve yangının bu kaynak işleminden çıktığına dair somut delil bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş, karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı iş yerinin "kamera iki"nin düşen kıvılcımlara ilişkin görüntülerinin yangının ilerleyen zamanlarına denk gelmesine, kamera saatinin ileri olduğu iddiasının ispatlanamamasına, davacı iş yerinin kamera görüntülerinin yangının çıkış sebebini somut olarak ortaya koyamamasına, sulh hukuk mahkemesinden alınan tespit raporu ve davacı tanığının beyanlarının yangın günü davalı iş yerinde kaynak yapıldığının ispatına yeterli olmamasına,

tüm bu sebeplerle yangın günü davalı iş yerinde kaynak işi yapıldığının ve yangının davalı şirketin kusuru sonucu meydana geldiğinin ispatlanamamasına göre davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/06/2024

... · Başkan · ... · e-imza · ... · Üye · ... · e-imza · ... · Üye · ... · e-imza · ... · Katip · ... · e-imza