Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2019/2860 K.2022/746

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28/11/2016 tarihinde ZMMS poliçesi bulunmayan ... plaka sayılı aracın müvekkiline çarpması sonucu çift taraflı trafik kazası meydana geldiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin vücut bütünlüğünü yitirecek şekilde yaralandığını, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, aracın trafik sigortası bulunmadığı için davalı ...'nın bedensel zararlarından sorumlu olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı 200,00 TL'nin yasal faizi davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili 11/04/2019 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 41.653,80 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 28/11/2016 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle sorumluluklarının riskin gerçekleştiği tarihteki ZMMS teminat limitiyle ve sigortasız aracı kullanan sürücünün kusuru ile sınırlı olduğunu, davacının gelirini maluliyetini kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın sigortasız aracın kusuru ile cismani zarara neden olduğundan bahisle ...'ndan tazminat istemine ilişkin olduğu, tüm deliller toplandıktan sonra oluşturulan bilirkişi kurulundan 04/03/2019 tarihinde aldırılan raporda, kazanın oluşumunda sigortasız araç sürücüsünün %80 oranında kusurlu olduğu, kaza nedeni ile davacının geçici iş göremezlik zararı alacağının 3.709,63 TL, kalıcı iş göremezlik zararının 37.944,17 TL olmak üzere toplam 41.653,00 TL olarak belirlendiği, alınan raporun karar vermeye elverişli olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile 41.653,80 TL’nin 15/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının müvekkiline eksik evrak ile müracaat ettiğini ve bu nedenle KTK’nın 97. maddesine uygun başvuru olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, esas yönünden ise maluliyete ilişkin raporun özürlü sağlık kurulundan alınan bir rapor olmadığını bu nedenle karar vermeye elverişli olmadığını, geçici iş göremezlik zararlarının da Yeni Genel Şartlara göre müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, bu nedenle reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca davacının kaza tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle geçici iş göremezlik hesaplanmasının da hatalı olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemidir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Olay tarihinde 14 yaşında olan davacının okulundan çıkarak, yolun karşısına geçtiği sırada, trafik sigortası bulunmayan otomobilin, kendisine çarpması neticesinde kazanın meydana geldiği, soruşturma evrakı ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Mahkemece kusur bilirkişisinden alınan raporda sigortasız araç sürücünün okul önünde geçiş yapmakta olan yayalara geçiş hakkı vermeyerek kazaya neden olduğundan bahisle asli %80 oranında, davacı yayaya ise yaklaşan araçlara dikkat ederek güvenli şekilde duramayacak kadar yaklaşmış araçlar var ise ilk geçiş hakkını vermesi gerektiğinden tali %20 oranında kusurlu olduğunun tespit ediliği görülmüştür.

... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından Adli Tıp Uzmanı, Ortopedi, Fiziksel Tıp Öğretim üyelerinden oluşan heyet tarafından düzenlenen raporda; davacının meydana gelen kaza neticesindeki yaralanması nedeniyle "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Raporlar Hakkında Yönetmeliği" göre özür oranın %5, iyileşme süresinin ise 60 gün olduğunun, bakıma muhtaç kalmadığının, tespit edildiği görülmüş, rapora taraflarca yasal süresi içerisinde itiraz edilmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan aktüer hesap bilirkişisi raporunda; davacının %80 kusura isabet eden geçici iş göremezlik zararının 3.709,63 TL, sürekli iş göremezlik zararının 37.944,17 TL olarak hesaplandığı görülmüştür.

1-Davalı ... vekili, müvekkiline usulüne uygun müracaat edilmeden dava açıldığını ve KTK'nın 97. maddesi gereğince dava şartının yerine getirilmediğini ileri sürmüş ise de; davacının dava tarihinden önce davalıya yazılı müracaatının bulunduğu ve dava şartının yerine getirilmiş olduğu anlaşıldığından, davalının buna ilişkin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin maluliyet/özür raporuna yönelik istinaf talepleri yönünden ise. Davalı vekili davacının "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Raporlar Hakkında Yönetmeliği" gereğince alınan raporun, Özürlü Sağlık Kurulundan alınması gerektiğini ileri sürmüştür. Özürün tespitine ilişkin uygulanan yönetmeliğine ilişkin itirazı ve istinafı bulunmamaktadır.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından bedensel yaralamalarda alınacak raporun Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan yahut Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınması gerektiği kabul edilmektedir. Bu kapsamda alınan raporun ... Üni.

Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınmış olmasına, alınan raporda tespit edilen maluliyet/özürün davacının yaralanmasına uygun olması yanı sıra davalı tarafından da rapora yasal süresi içerisinde itiraz edilmemiş olmasına göre davalı vekilinin maluliyet/özür raporuna yönelik istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir.

3-Davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına yönelik istinaf sebeplerinin incelenmesinde.

Davalı vekili tarafından geçici iş göremezlik zararlarının ZMMS Genel Şartlarına göre teminat kapsamında olmadığından, müvekkili ...'nın da sorumluluğunda olmadığı ileri sürülmüş ise de; geçici iş göremezlik zararlarının KTK'nın 92. maddesinde sigorta teminatı kapsamı dışında kalan zararlar olarak sayılmamış olması, ayrıca geçici iş görmezlik tazminatının KTK'nın 98. Maddesi kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumu'nın sorumluluğunda olan tedavi giderleri kapsamında da olmaması nedeniyle, davacının geçici iş göremezlik zararlarının teminat kapsamında olmadığına yönelik istinaf sebepleri yerinde değil ise de;

davalı vekili davacının geçici iş göremezlik zararı olmaması nedeniyle de talebin haksız olduğunu ileri sürmüştür.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarına, haksız fiil nedeniyle yaralanın 18 yaşından küçük olması halinde, fiilen kazanç getiren bir işte çalışması olmaması halinde mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceği bu nedenle de geçici işgöremezlik zararı oluşmayacağı kabul edilmektedir. ( Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2017/607 E. 2019/10417 K. ; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/9541 E. 2022/3366 K. ; 2021/14739 E. 2021/10002 K. ; 2021/15040 E. 2021/8579 K. Sayılı emsal kararlar)

Somut olayda davacının kaza tarihinde 14 yaşında ve öğrenci olmasına, fiilen kazanç getiren bir işte çalışması olduğu da kanıtlanamamış olmasına rağmen davacı lehine geçici iş göremezlik tazminatına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Buna göre; davalının sair istinaf sebeplerinin reddi ile, yukarıda 3 no.lu bentte yazılı nedenlerle istinaf talebinin kabulüne; mahkemece yapılan yargılamada eksiklik bulunmaması, yapılan hata nedeniyle yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulmaması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılarak, kararda davacı lehine hükmedilen geçici iş göremezlik tazminatının, 18 yaşından küçük olan davacının fiilen kazanç getiren bir çalışması olduğu kanıtlanamadığından reddine karar verilerek kararın düzeltilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesi kararında istinaf edilmeyerek kesinleşen yönler korunarak aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

II- İstinaf eden davalı tarafından yatırılan istinaf karar ve ilam harcının talep halinde yatırana iadesine, lll-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan 121,30 TL istinaf başvuru harcının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, IV-Davalının gider avansından karşılanan istinaf giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına V-HMK'nın 333. maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine, VI-Kararın tebliği ve harç iadesi işlemlerinin ilk derece Mahkemesince yerine getirilmesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 353/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 24/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.