Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2020/218 K.2022/1521

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı, davalı ... adına kayıtlı, davalı ... sevk ve idaresindeki aracın yaya olan davacılardan ...’a çarpması sonucu davacı ...’ın yaralandığını, 4 ay işine gidemediğini belirterek, davacı ... için 5.000 TL işten kalma tazminatı, 5.000 TL işgücü kaybı, 1.000 TL tedavi gideri, 4.000 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

davacı ... için 100.000 TL, davacı ... için 25.000 TL, davacı ... için 5.000 TL, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili yargılama sırasında verdiği 17/09/2019 tarihli dilekçesi ile davalı ... şirketi yönünden davasından feragat etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; manevi tazminat talebi ile geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamında bulunmadığını, kusur ve zararın ispatlanması gerektiğini, davadan önce usulüne uygun başvuru yapılmadığından temerrütün gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini istemiştir. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; maddi taleplerin sigorta kapsamında bulunduğunu, manevi tazminat taleplerinin fahiş ve yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davalı ... şirketi yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ...’ın kalıcı iş gücü kaybına ve tedavi giderine dair tazminat taleplerinin reddine, davacı ...’ın bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik tazminatı talebinin kısmen kabulü ile 3.621,81 TL’nin 01/09/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’a verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin ödeme nedeniyle konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000 TL, davacı ... için 4.000 TL, davacı ... için 2.000 TL, davacı ... için 2.000 TL manevi tazminatın 01/09/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’den tahsili ile davacılara belirtilen miktarlarda verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacı ...’ın kaza sonucu işine gidemediğini, maluliyet raporunda belirtilen 9 aylık işgöremezlik halinin yerinde olmadığını, 2 yılı aşkın süredir tedavisinin devam ettiği hususunun dosyaya sunulmuş resmi belgelerde sabit olmasına karşılık maluliyet raporuna itirazları karşılanmadan hüküm kurulduğunu, davacılar için takdir edilen manevi tazminat tutarlarının düşük ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacı ...’ın ciddi bir tedavi süreci ve maluliyetinin bulunmadığını, bu nedenle diğer davacıların manevi zararından bahsedilemeyeceğini, hüküm altına alınmış manevi tazminat tutarlarının yüksek olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenlerin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı kalmak kaydı ile yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Davalılardan ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile geri manevra yaptığı esnada yaya olan davacılardan ...’a çarpması suretiyle meydana gelen kazada davacının kusursuz olduğu, kaza nedeniyle davacı ...’da meydana gelen maluliyetin tespitine dair mahkemece alınan ATK raporunda davacının 9 ay süresince iş göremez halde kaldığı ve bu süre içinde bakıma muhtaç olduğu, özür halinin bulunmadığı hususlarının rapor edildiği, mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda davacı ...’ın 15.475,50 TL bakıcı gideri ve 11.063,59 TL geçici iş göremezlik olmak üzere toplam zararının 26.539,09 TL olduğu,

davalı ... şirketince yargılama sırasında yapılan 22.917,28 TL ödeme mahsup edildiğinde, davacının toplam 3.621,81 TL bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik zararının bulunduğu hususunun rapor edildiği, davacılar vekilinin yargılama sırasında verdiği 17/09/2019 tarihli dilekçesi ile davalı ... şirketi tarafından davalı ... şirketi yönünden davasından feragat ettiği; mahkemece, yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, maluliyet raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik olmamasına, trafik kazası sonucu bedensel bütünlüğünün zedelenmesi nedeniyle davacı ...’ın duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla lehine hüküm altına alınan manevi tazminat tutarının takdirinde mahkemece 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde gösterilen özel hal ve şartların karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde gösterilmiş olmasına,

tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacıda oluşan zararın niteliği, davalı araç sürücüsünün tam kusurlu oluşu, olay tarihindeki paranın alım gücü dikkate alınarak davacı ... lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının, somut olay ile bağdaşan, 6098 sayılı TBK'nın 56. maddesi hükmüne, hak ve nesafet kurallarına ve adalete uygun bulunmasına göre davacılar vekilinin tüm, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Davaya konu kaza sebebiyle cismani zarara uğrayan davacı ... dışında, eşi olan davacı ... ile çocukları olan diğer davacılar adına da duydukları üzüntü nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunulduğu, mahkemece davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı TBK'nın 56. maddesinde bedensel zararlardan doğan manevi tazminat düzenlenmiş ve bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, Hâkimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebileceği, ağır bedensel zarar veya ölüm hâlinde ise zarar görenin veya ölenin yakınlarının da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesini talep edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu bağlamda manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Bir kişinin cismani zarara uğraması sonucu onun yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumunun ön şartı "ağır bedensel" zarar koşulunun sağlanmasıdır. Bu koşul mevcut olmadıkça aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyan yakınlar, yansıma yoluyla manevi tazminat isteyemezler.

Ancak TBK’nın 56 maddesi 2.fıkrasında yer alan ağır bedensel zarar ifadesinin hangi tür zararları kapsayacağı ise madde metninden açık bir şekilde anlaşılmamaktadır. Madde hükmünde anılan ağır bedensel zararlardan ne anlaşılması gerektiği konusunda ise 6098 sayılı Kanunu’nun Adalet Komisyonu raporundan faydalanılabilir. Zira Komisyon raporunda bu hususun netliğe kavuşmasına imkân tanıyan açıklamalar mevcuttur. Buna göre “ağır bedensel zararın takdirinde”, zarara uğrayan organların önemi, oluşan iş-görmezlik derecesinin oranı, uğranılan ruhsal zararın niteliği ve diğer durumlar gözetilecektir.

Somut olayda; haksız fiil neticesinde cismani zarara uğrayan davacı ...’ın kalıcı maluliyete uğrayacak biçimde bir yaralanmasının bulunmadığı, bu haliyle eşi ve çocukları olan diğer davacılar açısından yasada aranan “ağır bedensel zarar” koşulunun gerçekleşmediği nazara alınarak davacı ... dışındaki diğer davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek yapılan inceleme neticesinde, davacılar vekilinin tüm ve davalılar ... ve ... vekilinin sair istinaf sebeplerinin reddine, davalılar ... ve ... vekilinin istinaf sebeplerinin yukarıda belirtilen nedenlerle kabulüne, mahkemece davacı ... dışındaki diğer davacılar yönünden manevi tazminat taleplerinin reddinin gerekmesi sebebi ile bu yönü ile kararın kaldırılmasına, ancak bu hususun giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden anılan husus düzeltilerek HMK.353/1-b/2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulması ve ilk derece mahkemesi kararında kesinleşen yönlerin korunması gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

1-İstinaf eden davacılar tarafından yatırılması gereken 80,70 TL istinaf karar harcının peşin yatırılan 369,30 TL harçtan mahsubu ile bakiye 288,60 TL harcın davacılara iadesine,

2-İstinaf eden davalılar ... ve ... tarafından yatırılan istinaf karar ve ilam harcının talep halinde bu davalılara iadesine,

3-HMK'nın 333.maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

4-Davacılar tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,

5-İstinaf eden davalılar ... ve ... tarafından yapılan 45,50 TL istinaf yargılama giderinin davacılardan tahsili ile bu davalılara verilmesine,

6-Kararın tebliği ve harç iadesi işlemlerinin ilk derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 09/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

... ... Başkan ...

Üye ...

Üye ...

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.