Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2020/505 K.2022/1832

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı .... vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28/10/2017 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki araca, davalı tarafından ZMMS ile sigortalanan aracın çarpması neticesinde davacının yaralandığını ve malul kaldığını, kazanın meydana gelmesinde davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, zararlarının karşılanması için davalıya müracaat etmesine rağmen zararının karşılanmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 100,00’er TL’sından toplam 200,00 TL sürekli ve geçici iş görmezlik zararının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 12.10.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile 41.888,04TL sürekli, 8.612,51TL geçici iş göremezlik tazminatının tazminini istemiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; Davacının davalı sigorta şirketine müracaat etmesine rağmen gerekli evrakları göndermediğini bu nedenle usulüne uygun müracaat olmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının sürekli maluliyetini kanıtlaması gerektiğini, tazminat hesabının ise uzman aktüer bilirkişinden alınması gerektiğini, ayrıca eksik evrakla müracaat edildiğinden dava tarihinden önce temerrüdün söz konusu olmadığını, tedavi giderlerinden sorumlu olmadıklarını, geçici iş görmezlik zararından SGK'nın sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yerel mahkemece davanın, davalı tarafından sigortalanan araç ile davacının sürücüsü olduğu aracın karıştığı kaza nedeniyle yaralanmaya dayalı olarak, geçici, sürekli iş görmezlik tazminatı istemine ilişkin olduğu, meydana gelen trafik kazasında davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75, davacının %25 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş olup, araçların çarpma noktaları nazara alındığında raporun mahkemece uygun görüldüğü, davacının ancak davalı tarafından sigortalanan araç sürücüsünün kusuru oranında zararlarını talep edebileceği, maluliyet raporuna göre davacının %7 oranında maluliyeti ve 9 ay iş görmezliğinin tespit edildiği,

davacının bu kapsamdaki zararlarını talep edebileceği, Aktüer bilirkişi tarafından geçici iş görmezlik tazminatından, SGK tarafından yapılan geçici iş görmezlik ödemesi mahsup edilerek tazminat hesaplandığı, ayrıca sürekli iş görmezlik zararının tam anüiteye göre hesap edildiği, taraflarca rapora bu yönlerden itiraz edilmediği,

dava tarihinden önce temerrüdün gerçekleşmediğinden bahisle talep arttırım dilekçesindeki talep de nazara alınarak davacının davasının kabulü ile 41.888, 04 TL sürekli iş görmezlik tazminatı ile 8.612, 51 TL geçici iş görmezlik zararı olmak üzere toplam 50.500, 55 TL tazminatın 26/12/2017 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükme karşı davalı sigorta şirketi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı .... vekili istinaf dilekçesinde. Yeni genel şartlar kapsamında yapılan son yasal düzenlemeler ile sağlık hizmet bedelleri ve geçici iş göremezlik zararı, bakıcı gideri ve tedavi giderleri sosyal güvenlik kurumu tarafından karşılanacak olup sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının geçici işgöremezlik vs talepleri bakımından.

6111 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ve Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kanunu ve Diğer bazı Kanun ve Kanun Hükmünde kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 58, 59, Geçici 1 ve Geçici 2’inci maddeleri ile trafik sigortaları kapsamında talep edilmekte olan tedavi giderlerinin tasfiye usulünün değiştirildiğini, değişiklikle birlikte, bahse konu alandaki yükümlülüklerin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yerine getirileceğini,

Bu kapsamda, davaya konu edilen geçici iş göremezlik zararının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının sorumluluğunda bulunduğu açık olmakla, yeni yasal düzenlemeler çerçevesinde işbu talep bakımından davalı şirkete husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davalı şirket bakımından buna ilişkin taleplerin reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve istinaf edenin sıfatına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Dava; trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davalının gerçek zararlardan olan geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu bulunması, tazminatın prograsif rant yöntemi yerine 1.8 teknik faiz yöntemi ile belirlenmesi doğru görülmemiş ise de, istinafa gelen davalı sigorta lehine oluşan usulü kazanılmış haklar nedeniyle bu hususta inceleme yapılamamıştır.

Davalı sigorta şirketi vekili geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığını, bu giderlerden SGK’nın sorumlu olduğunu ileri sürmüş ise de; davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı TBK.nın haksız fiile ilişkin hükümleri gereğince belirlenmesi gerekir.

6098 Sayılı TBK'nun 54. maddesinde çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar ile kazanç kaybı, bedensel zararlar kapsamında sayılmış olup, geçici iş görmezlik zararı da bu kapsamdadır.

Sürücü ve işletenin, zarar görenin geçici iş görmezlik zararlarından sorumlu olması nedeniyle, aracın sigortalı olması halinde 2918 Sayılı Yasanın 90. Maddesi gereğince, sigortanın sorumluluğu da TBK hükümlerine göre belirleneceğinden ve geçici iş göremezlik zararı 2918 Sayılı Kanunun 92. Maddesinde sigorta teminatı dışında tutulmadığından, davacı geçici iş göremezlik tazminatını davalı sigorta şirketinden talep edebilir.

Genel şartlara atıf yapan kanuni düzenleme Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gibi, geçici iş göremezlik zararı tedavi giderlerinden olmayıp, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesinde, geçici iş göremezlik zararının SGK'nun sorumluluğunda olduğuna ilişkin her hangi bir düzenleme de yer almamaktadır.

6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, geçici iş göremezlik gideri ödemesinin bu yasa kapsamı içerisinde bulunmaması nedeniyle (Yargıtay 10.H.D.'nin 2016/10172 E. 2019/10217 K. 24.12.2019 Tarihli, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2012/5743-2013/4496 sayılı, 01.04.2013 tarihli ilamı vb) davalı sigorta şirketi vekilinin geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığına ilişkin istinaf talebinin yerinde görülmemiştir.

Yine davacıya söz konusu kazadan dolayı SGK tarafından yapılan ödemenin, hesaplanan tazminat miktarından mahsubu ile bakiye tazminatların hüküm altına alınması ve mahkemenin gerekçesine göre yerel mahkeme kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan (HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile bağlı kalınarak yapılan inceleme sonunda) davalı sigorta şirketi vekilinin bu hususlara ilişkin ve yerinde görülmeyen istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.