Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/1125 K.2024/782

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

29.06.2018 tarihinde, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın davacı yaya ...'e çarptığını, davacının ağır şekilde yaralandığını, davalı şirkete sigortalı olan araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 25.04.2019 tarihli raporuna göre davacının %15 oranında malul, altı ay iş göremez ve iki ay süre ile bakıcıya muhtaç olduğunu, davalı şirkete, davacının bakıcı gideri ve geçici iş göremezliğinin tazmin edilmesi için başvuruda bulunulduğunu,

bu başvurunun reddedilmesi üzerine Ankara Arabuluculuk Bürosuna başvurulduğunu ancak anlaşma sağlanamadığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 600,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 400,00-TL bakıcı gideri olmak üzere 1.000,00 TL alacağın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatı talebini 8.705,46 TL’ye, bakıcı gideri talebini 1.420,65 TL’ye yükseltmiştir.

Davacı ... yargılama aşamasında vefat etmiş, davacının yasal mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Hacettepe Üniversitesinden alınan rapora itiraz ettiklerini, hesaplamanın aktüer siciline kayıtlı bir bilirkişi tarafından yapılması gerektiğini, aktüerya hesabında TRH 2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faizin kullanılması, gelirin asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, davalı sigortanın KTK'nın 98 maddesi ve Trafik Sigortası Genel Şartlarına göre geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; alınan bilirkişi raporuna göre kazanın oluşumunda davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 05.11.2021 tarihli raporuna göre, davacının 6 ay süre ile geçici iş göremezlik halinde kaldığı, 3 hafta süresince başkasının bakımına muhtaç olacak şekilde yaralandığı, yargılama esnasında davacının vefat etmesi üzerine yasal mirasçıları davaya dahil edilmek suretiyle yargılamaya devam olunduğu, davacının zararının belirlenmesi için aktüer bilirkişiden rapor alındığı,

davacının geçici işgöremezlik zararının 8.705,46 TL, bakıcı giderinin 1.420,65 TL olmak üzere toplam zararının 10.126,11 TL olduğu, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 10.126,11 TL'nin 04.06.2019 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile miras payları oranında davacılara ödenmesine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının başvurusu üzerine davacının zararının davalı şirket tarafından karşılandığını, davacının maluliyetine ilişkin raporun yeterli olmadığını, kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağının net olmadığını, aktüerya hesabında %1.8 teknik faiz uygulanarak hesaplama yapılması gerektiğini, hükmedilen tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın davacı ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek geçici işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, dava konusu kaza nedeniyle maluliyetinin belirlenmesi için Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alındığı; raporda, kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacıda %15 daimi maluliyet belirlendiği, geçici işgöremezlik süresinin 6 ay, bakıcı ihtiyacı süresinin 3 hafta olarak tespit edildiği görülmüş olup raporun kaza sonrası tedavi evraklarının ve raporlarının ayrıntılı şekilde incelendiği, dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu olduğu görülmekle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin davacının maluliyetine yönelik istinaf itirazları reddedilmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar davacıya başvuru üzerine ödeme yapıldığını, zararının karşılandığını savunmuşsa da, davaya konu geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı gideri yönünden davacıya ödeme yapıldığına ilişkin dosyaya bir belge sunulmadığı anlaşılmıştır.

26.04.2016 tarihinde 2918 Sayılı Yasanın 99. maddesinde yapılan değişiklik ile getirilen "Sigortacılar, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası Genel Şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar." düzenlemesi gereğince, sigortanın temerrüdü için Genel Şartlarda belirtilen belgeler ile sigorta şirketine müracaat zorunludur. Davacı vekili tarafından, dava açılmadan önce dava konusu zararın tazmini için davalı ... şirketine başvuru yapıldığı gözetilerek başvuru tarihine göre davalının temerrüt tarihinin belirlenerek hüküm altına alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.