Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/1740 K.2024/1369

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

01.08.2015 tarihinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde meydana gelen tek taraflı kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır şekilde yaralandığını ve maluliyetinin meydana geldiğini belirterek belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere şimdilik 5.000,00 TL maddi zararının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, talep açıklama dilekçesinde, taleplerinin 1.000,00 TL’sinin geçici iş görmezlik tazminatı, 4.000,00 TL’sinin sürekli iş görmezlik tazminatı olduğunu açıklamış,

talep artırım dilekçesi ile talebini geçici işgöremezlik tazminatı için 8.165,37 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı için 225.175,77TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava açılmadan önce evrakların tamamı iletilmeden davalı şirkete müracaat edildiğinden dava şartının yerine getirilmediğini, davacının sürücüden şikayetçi olmadığını, bu nedenle tazminat isteme hakkının sona erdiğini, davacının uzlaşması sonrasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, davayı kabul etmemekle beraber sorumluluklarının sigorta limiti, kusur ve zarar ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, tek taraflı meydana gelen kazada davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Üst Kurulu raporuna göre, kaza tarihi itibariyle uygulanması gereken Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyetinin bulunmadığı, tıbbi iyileşme süresinin 9 ay olduğunun anlaşıldığı,

davacının sürekli işgöremezlik zararı talebinin reddi gerektiği, davacının geçici işgöremezlik zararının hesabı yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 8.165,37 TL'den ibaret geçici iş görmezlik zararının temerrüt tarihi olan 20.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, sürekli iş göremezlik nedeniyle tazminat talebi ispatlanamadığından reddine, karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının daimi maluliyetinin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğini, hükme esas alınan adli tıp raporunda, bu yönetmeliğe göre davacının daimi maluliyetinin %12,2 olarak mütalaa edildiğini, davanın kısmen reddi nedeniyle davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine geçemeyeceğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.

1-Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranı ile kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Bu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihe göre 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği,

01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerektiği Yargıtay tarafından kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacının dava konusu 01.08.2015 tarihli kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranı yönünden Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu ve itiraz üzerine alınan Üst Kurul raporunda, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının, dava konusu kazadaki yaralanmasından kaynaklanan maluliyetinin bulunmadığı, raporun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu,

raporda ayrıca Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacıda %12.2 daimi maluliyet oranı belirlendiği mütalaa edilmişse de bu maluliyet oranının kaza tarihi itibariyle Yargıtay uygulamalarına göre hükme esas alınmayacağı anlaşılmakla davacının sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunun Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin 3. bendi uyarınca, maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceğinden, davanın kısmen reddi nedeniyle, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine 5.100,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken 24.212,30 TL vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiştir. Bu husus, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, vekalet ücreti yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılması ve düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davacı vekilinin sair istinaf sebeplerinin reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

II - İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

1-Davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının talebi halinde davacıya iadesine,

2-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan 165,10 TL tebligat ve posta masrafı ile 220,70 TL istinaf başvurma harcı olmak üzere toplam 385,80 TL istinaf yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

3-Davacı tarafından yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısım var ise HMK'nın 333. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,

4-Kararın taraflara tebliğine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 361/1. maddesi uyarınca kararın usulen tebliğinden itibaren iki haftalık süresi içerisinde Yargıtay'da TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 14/11/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.