Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/1781 K.2024/578

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 06.09.2018 tarihinde, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı ...plaka sayılı aracın, yolun karşısına geçmek isteyen yaya davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kaza tespit tutanağında araç sürücüsü ...'ın tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de bu tespite itiraz ettiklerini, yaya olan davacının kusursuz olduğunu, kazanın araç sürüsünün kusuru ile meydana geldiğini, ödeme yapılması için davalı sigorta şirketine yapılan başvurunun olumsuz olarak sonuçlandığını belirterek 50,00 TL geçici iş göremezlik, 50,00 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 100,00 TL maddi tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında talebini 29.504,60 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava öncesi başvuru yapılmadığından öncelikle davanın dava şartı yokluğundan reddini talep ettiklerini, kazaya karışan aracın davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, davacının sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde ve sigortalının kusuru oranında olduğunu, davacının sürekli maluliyet talebi dışındaki taleplerinden davalının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, kaza nedeniyle başlatılan soruşturmada aleyhe olan hususları kabul etmediklerini, kusur konusunda rapor alınmasını talep ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacının %75, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğu, Ankara Üniversitesinden alınan rapora göre davacının daimi maluliyet oranının %5, iyileşme süresinin 9 ay olduğu, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararının hesaplanması için aktüer bilirkişiden rapor alındığı,

raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 4.146,65 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 25.357,95 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı 29.504,64 TL'nin temerrüt tarihi olan 02.11.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadan davacının açıldığını, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde davacının tamamen kusurlu olduğunu, gece vakti, kontrolsüz şekilde yola çıktığını, sürekli işgöremezlik zararının hesaplanmasında bilinmeyen dönem için %1.8 teknik faiz uygulanarak hesaplama yapılması gerektiğini, geçici işgöremezlik zararının poliçe teminatı kapsamında olmadığını, faiz başlangıcının dava dilekçesinin tebliğ tarihi olarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın, yolun karşısına geçmek isteyen yaya davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.

1-Davalı sigorta şirketi, davacı tarafından davadan önce davalı sigorta şirketine usulüne uygun başvuru olmadığını, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de.

Dava açılmadan önce sigorta şirketine başvuruyu düzenleyen 2918 sayılı KTK’nın 97. maddesinde “sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması” gerektiği belirtilmiş bu yazılı başvuruya eklenmesi zorunlu olan ve dava şartı olan başvurunun yapılmamış sayılmasına neden olacak belgeler belirtilmemiştir.

Dosya kapsamına göre dava açılmadan önce, davalının da kabulünde olduğu gibi davacı tarafından sigorta şirketine başvuru yapıldığı anlaşıldığından KTK’nın 97. maddesinde belirtilmeyen belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle dava şartının yerine getirilmediğine ilişkin istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun, dosyadaki bilgi ve belgelerle ,kaza tespit tutanağı ve kazanın oluşumu ile uyumlu olduğu görülmekle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin benimsenen kusur oranına yönelik istinaf itirazı reddedilmiştir.

3-2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 90. Maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11.1.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” Şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi’nin 17.07.2020 tarihli 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetveller ile getirilen n %1,8 teknik faizin uygulanması mümkün değildir. Bu itibarla, mahkemece, davacının sürekli işgöremezlik tazminatının hesaplanması yönünden hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda Yargıtay tarafından kabul edilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4-Davalı vekili, geçici işgöremezlik tazminatından tedavi gideri kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olduğu yönünde istinaf itirazında bulunmuşsa da; geçici işgöremezlik tazminatı, yaralanan kişinin iyileşme süresince çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan zararı olup 2918 sayılı KTK'nın 98. Maddesinde belirtilen sağlık hizmet bedeli sayılamayacağı gibi iyileşme süresince meydana gelen ve TBK'nın 54. Maddesinde de sayılan bu zararlardan zarar sorumluları KTK'nın 85. Maddesi ve 91. Maddesi gereğince araç işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumlu olduğundan ve KTK'nın 98. Maddesinde belirtilen SGK'nın sorumlu olduğu sağlık

hizmet bedeli kapsamında geçici işgöremezlik zararı bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gibi, kanun maddesine aykırı genel şart hükümleri de getirilemeyeceğinden davalı sigorta şirketinin geçici işgöremezlik zararından sorumlu olacağının kabulü gerekir. Bu itibarla, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

5-Sigorta şirketi, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigorta şirketinin merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadır.

Davacı vekili tarafından dava açılmadan önce davalı sigorta şirketine başvuru yapılmış ise başvuru tarihinden itibaren sekiz iş günü sonrası temerrüde düşeceği, bir başvuru yapılmamış ise en erken dava tarihinde temerrüdün oluştuğunun kabul edilmesi gerekir.

Bu durumda, davacı tarafça davalı sigorta şirketine başvuru tarihi esas alınarak davalının sekiz iş günü sonrası temerrüde düştüğünün kabulü ile hükmedilen tazminata bu tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.