Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/1915 K.2024/1162

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili, 14.05.2014 tarihinde davacıların yolcu olarak bulunduğu davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu dava dışı ...’un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın önünde seyir halinde olan dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araca arkadan çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında kusursuz olan davacıların yaralandığını ve malul kaldığını, davacı ...’nın bayan kuaförü ve makyaj uzmanı olarak çalıştığını belirterek HMK’nın 107 maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 3.000 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı,

... için 3.000 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.10.2018 tarihli bedel artırım dilekçesi ile ... için 1.000 TL olan geçici işgöremezlik talebini 8.035,35 TL’ye 2.000 TL olan sürekli işgöremezlik talebinin 22.347,57 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili, İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu kazaya karışan ... plakalı aracın 20.10.2013-20.10.2014 tarihleri arasında 250.000 TL limitle davalı şirkete zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olup kusur ve maluliyet yönünden ATK’dan, zarar için aktüer bilirkişiden rapor alınmasını, geçici işgörmezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, SGK ödemesi bulunması ve başka indirim sebeplerinin varlığı halinde tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından.

14.05.2014 tarihinde davacıların içinde yolcu olarak bulunduğu davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı ... plakalı araç ile ... plakalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacıların yaralanarak malul kaldığı iddiasıyla davalı sigorta şirketine karşı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının tahsili talebiyle dava açıldığı, dosya arasındaki bilgi, belgeler, bilirkişi raporları dikkate alındığında, dava konusu kazadan dolayı davacı ...'in 14.05.2014 tarihli trafik kazası yaralanmasına bağlı maluliyeti olmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 1 ay olduğu,

davacı ...'un 14.05.2014 tarihli trafik kazası nedeniyle; %2,1 oranında çalışma ve meslekte kazanma gücü oranını olduğu, iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği, kazanın meydana gelmesinde davacıların kusursuz, ... plakalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, kusur ve maluliyet oranı dikkate alındığında, davacı ... açısından, 22.347,57 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı, 8.035,35 TL efor tazminatı, davacı ... için 846,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı talep hakkı bulunduğu,

davacının efor tazminatına yönelik talebinin değerlendirilmesinde, küçük ...'un meydana gelen iş gücü kaybı nedeniyle yaşıtlarına göre günlük aktiviteleri için daha çok efor göstermek zorunda kalacağı ve bu kapsamda efor kaybına uğradığı kanaati ile hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor doğrultusunda karar vermek gerektiği, davalı sigorta şirketi kazaya karışan aracın ZMMS ile sigortacı olduğundan ve kazaya karışan aracın hususi araç olması ile davadan önce sigorta şirketine başvuru hususuna dair dosyada bir kayıt bulunmadığından dava tarihinden itibaren faiz yürütmek gerektiği kanaati ile davanın kısmen kabulüne,

davacı ...'un tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.035,35 TL efor tazminatı, 22.347,57 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 30.382,92 TL tazminatın 23.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ...'in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 846,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 23.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacı ... yönünden 846,00.-TL geçici iş göremezlik tazminatının tahsiline karar verilmiş ise de kararın eksik ve hatalı olduğunu, davacı ...’nın kaza sebebiyle ağır zarara uğradığını, mahkemece yapılan sosyo ekonomik durum araştırmasında davacının kuaför olduğu ve aylık gelirinin 1.500-2.000,00.-TL civarında olduğu tespit edilmiş olmasına rağmen mahkemece ...'nın SGK kaydı olmadığı gerekçesiyle o dönemki asgari ücret olan 846,00.-TL üzerinden hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğunu, ülkemizde kayıt dışı çalışan sayısı çok yüksek olup işverenlerin,

sigorta primi ödemekten kaçındığını ve bu sebeple kayıt dışı işçi çalıştırmayı tercih ettiğini, davacının her ne kadar SGK kaydı çıkmasa da, aktif olarak çalıştığı ve 2.000.00 TL civarında geliri olduğu kolluk tarafından yapılan araştırmalar sonucu tespit edildiğini, ülke gerçeklerine ve dosyada mevcut tüm bu delillere rağmen mahkemece hükmedilen tazminat tutarının oldukça düşük ve hatalı olduğunu belirterek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili istinaf başvuru dilekçesinde, yerel Mahkeme tarafından ... adına her ne kadar 8.035,35-TL efor tazminatına hükmedilmişse de kararın yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin efor tazminatına ilişkin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davacı küçük ...'un işbu kaza nedeni ile maluliyeti olduğu, günlük yaşamını etkileyeceği hususu göz önüne alınarak sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedilmiş iken ayrıca bir efor tazminatına hükmedilmesinin Yargıtay kararlarına da aykırı olduğunu belirterek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

HMK’nın 355. maddesi gereğince davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf sebepleri ile sınırlı olarak, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan cismani zarar nedeniyle sürekli ve geçici işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili,14.05.2014 tarihinde davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada araçta yolcu olarak bulunan davacıların yaralandığını ve malul kaldığını belirterek davacılar için sürekli ve geçici işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece sigortalı araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olması,

davacılardan ...’ın %2,1 maluliyeti 9 ay iyileşme süresi, ...’nın 1 aylık iyileşme süresi karşılığı davanın kısmen kabulüne, davacı ...'un tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.035,35 TL efor tazminatı, 22.347,57 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 30.382,92 TL tazminatın 23.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ...'in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 846,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 23.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili davacı ... yönünden gelire, davalı vekili ... yönünden efor kaybı tazminatına yönelik istinaf sebepleri ileri sürmüştür.

1-Davalı vekili efor kaybı (Geçici işgörmezlik )tazminatına itiraz etmiştir.

Yargıtay uygulamasına göre sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK'nın 54. Maddesinde özel olarak hükme bağlandığı, bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlendiği, davacı çocuğun kaza tarihindeki yaşı itibariyle, kazanç getiren herhangi bir işte çalışması bulunmuyorsa ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğinden çocuk için hesaplanan geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmemesi gerektiği kabul edilmektedir.

Davacı 18.01.2014 doğumlu ...’un olay tarihinde 3 ay 26 günlük olup 18 yaşından küçük olduğu, gelir getiren bir işte çalışmayan küçükler için, sürekli maluliyeti bulunmaksızın geçici iş göremez kalması halinde kazanç kaybı olmadığının, sürekli maluliyetinin bulunması halinde de maluliyet oranına göre kaza tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik tazminatı hesaplanması gerektiğinin kabul edilmesi nedeniyle, mahkemece usul ve Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi ATK tarafından düzenlenen rapor ile 18.01.2014 doğumlu ...’un %2,1 maluliyetine göre kaza tarihinden itibaren tazminat hesaplaması yapılması gerekirken 9 aylık iyileşme süresi karşılığı 8.035,35 TL geçici işgöremezlik (efor kaybı) tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davacı vekili davacı ...’nın gelirine itiraz etmiştir.

Somut olayda; mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı ...’nın geliri hesaplanırken asgari ücret üzerinden hesap yapılmış, davacılar vekili davacı ...’nın bayan kuaförü ve makyaj uzmanı olarak çalıştığını, 16.11.2016 tarihli sosyal ekonomik durum araştırması ile de davacının ... isimli kuaför dükkanını işlettiği ve aylık gelirinin 1.500-2.000 TL olduğunun belirlendiğini sed araştırmasına göre tazminatının hesaplanması gerektiği yönünde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece davacının SGK kaydı bulunmadığı asgari ücret elde edebileceği değerlendirilerek bu miktar üzerinden hesap edilen tazminata göre karar verilmiştir. Ancak davacılar vekilince ileri sürülen ve dosyaya yansıyan 16.11.2016 tarihli sosyal ekonomik durum araştırmasından davacının kuaför dükkanı işlettiği belirlenmiştir.

Bu durumda mahkemece davacıya işi ve geliri konusunda (kuaförlük belgesi, makyaj uzmanlığı belgesi, oda kaydı, vergi kaydı, işyeri açma belgesi…. gibi )ispat imkanı verilerek davacının gelirinin saptanması, davacının yaptığı işi ispat etmesi halinde emsal gelir ve ilgili meslek odaları ve meslek kuruluşlarından aylık kazancının ne kadar olabileceği yönünde araştırma yapılması ve sonuçları dahilinde gerçek gelirin net biçimde saptanması, tazminat hesabı konusunda ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne HMK'nın 353/1-a-6.maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.