Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/94 K.2024/297

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 08.07.2018 tarihinde davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın davacı yayaya çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını, olay ile ilgili olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığını, kazanın meydana gelmesinde dava dışı araç sürücüsünün kusurlu bulunduğunu, davacının kaza nedeniyle iş göremez kaldığını belirterek belirsiz alacak davası olarak şimdilik 500,00 TL sürekli sakatlık, 500,00 TL geçici iş göremezlik, 500,00 TL bakıcı gideri ve 500,00 TL özel hastane tedavi giderleri olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın 08.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından dava açılmadan önce başvuru şartını eksiksiz olarak yerine getirilmediğini, davanın usulden reddini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile davacının trafik kazasından kaynaklanan gerçek kalıcı maluliyet oranın tespiti bakımından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Sorumluluk sigortası genel şartları ve ekine uygun engelli sağlık kurulu raporunun dosyaya kazandırılmasını, yönetmelik hükümlerine göre maluliyetin tespitini, dava konusu kazada davacının tam kusurlu olduğunu,

davacının talebine konu geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı giderleri ve diğer tüm giderler tedavi teminatı kapsamında olduğundan ilgili mevzuat kapsamında SGK tarafından karşılanması gerekli olan bu giderlerden davalının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı talebi de tedavi teminatı içerisinde değerlendirildiğinden teminat dışı olduğunu, davacı gelirinin asgari ücret üzerinden hesap edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece toplanan delillere göre, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında sigortalı ... plakalı araç sürücüsü dava dışı ...'in 08.07.2018 günü, saat 21.30 sıralarında idaresindeki otomobil ile 1.TBMM Caddesinden Dumlupınar 30 Ağustos Caddesi istikametine seyrederken,

ışık kontrollü yaya geçidi mahalline geldiğinde kendisine hitap eden yeşil ışıkta seyrettiği esnada yolu karşıdan karşıya geçen yaya davacıya aracının sağ ayna ve ön kısımlarıyla çarpması sonucu meydana gelen kazada sürücünün ve araç içerisindekilerin "..sevk ve idaresindeki ... plakalı aracıyla l.TBMM Caddesi üzerinden Sincan istikametine doğru 40-50 km. hızla gidiyordum.

Bana yeşil ışık yandığı için yoluma devam ettim, yolun ortasında durmuş ve kararsız bir şekilde amcayı gördüm, frene bastım, o sırada amcanın ileri doğru bir adım attı, önce ayna ve cama vurdu, oturur vaziyette yere düştü. 3 metre sonra durdum.." şeklindeki beyanları ile davacı yaya ...'ın "..trafik lambalarının hizasına geldim ve yaya geçidinden karşıya geçmek için hamle yaptım yol boştu yayalar için hangi trafik lambası yandığını hatırlamıyorum.

Ben kaldırımdan yola indiğim anda sol tarafımdan gelen aracın çarptığı.." şeklindeki beyanları nazara alındığında Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapordaki değerlendirmelerin yerinde olduğu ve davacının %100 kusuru nedeni ile meydana gelen kazadan dolayı dava dışı aracın sigorta şirketi olan davalıdan tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, 13.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda davacının gece vaktinde ışıklı yaya geçidine geldiğinde kendisi için yeşil ışık yanmasını beklemesi gerektiğini aksine davranarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 68/b-1 maddesini ihlal ettiğinin ve bu nedenle somut olayda tamamen kusurlu olduğunun belirtildiğini, ancak Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/25556 soruşturma numaralı dosyasında olay yerindeki trafik polislerinin keşfi ile tutulan raporda kusur dağılımının bilirkişinin kusur dağılımı ile farklılık gösterdiğini,

kaza yerinde trafik polislerinin keşfi sonucunda tutulan rapor ile bilirkişice düzenlenen rapor arasındaki fark nedeniyle yerel mahkemece incelenmek üzere dosya Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığına gönderilmişse de, kaza anını gösteren bir CD kaydı olmadığı gerekçesi ile dosyanın mahkemeye iade edildiğini, bu kapsamda Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığından olaya ilişkin bir rapor alınamadığını ve mahkemece de 13.01.2020 tarihli bilirkişi raporunu esas alarak hüküm kurulduğunu, olay anındaki trafik polislerinin tutanağı ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkilerin göz ardı edildiğini,

hükme esas alınan raporun içeriğinin maddi gerçeğe aykırı olması nedeniyle kurulan hükmün de hukuka aykırı olduğunu, çelişkiyi gidermek adına tekrar bilirkişi incelemesine gidilmesi gerektiğini, davacının yayalar için kırmızı mı yoksa yeşil mi ışık yandığını hatırlamadığını, davacının kırmızı ışıkta geçtiği olay anına ilişkin kayıt olmaması nedeni ile de ispatlanamadığını, davacının kırmızı ışıkta geçtiğinin sadece davalı tarafın iddialarından ibaret olduğunu, mahkemece kabul edilen kusur oranının hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda hesaplanan maddi tazminatın miktarına ilişkin herhangi bir itirazlarının olmadığını,

ek raporda kusur nedeniyle davacının bir alacağı olmadığına ilişkin tespite itiraz ittiklerini, kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE;

Davacı vekilinin HMK’nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın davacı yayaya çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek maddi tazminat talep etmiş, mahkemece meydana gelen kazada davacının %100 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kazadan sonra düzenlenen 08.07.2018 tarihli kaza tespit tutanağında, sürücü ... ... plakalı aracıyla 1. TBMM Caddesinden Dumlupınar 30 Ağustos Caddesi istikametine seyir ile 5120 nolu yaya geçidi ışıklara geldiğinde kendisine yeşil ışık yandığı esnada gidişe göre yolun sağından yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...’a aracının sağ ayna ve ön cam kısımlarıyla çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiş olup, kazanın oluşumunda yaya ... yaya kusurlarından madde 68/1-b-1 (ışıklı yaya geçitlerinde ışığa uymamak), sürücü ... ise diğer kusurlardan 52/1-a (yaya geçitlerine yaklaşırken aracın hızını azaltmamak) kusurlarını işledikleri belirtilmiştir.

Mahkemece alınan 13.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde davacı yayanın %100 oranında kusurlu, dava dışı araç sürücüsü ...’in kusursuz olduğu belirtilmiş, 20.07.2020 tarihli ATK raporunda ise sürücü ... idaresindeki otomobil ile seyrederken, olay mahalli ışık kontrollü yaya geçidine geldiğinde kendisine hitap eden yeşil ışıkta seyrettiği esnada yolu karşıdan karşıya geçen yaya ...'a aracının sağ ayna ve ön kısımlarıyla çarpması sonucu meydana gelen olayda kusursuz, yaya ..., ifadesinden anlaşılmakla, ışık kontrollü yaya geçidinden yolun karşısına geçerken yola gereken dikkatini vermediği,

kendisine hitap eden kırmızı ışıkta yolun karşısına geçmek istediği esnada yeşil ışıkta seyreden sürücü ... idaresindeki otomobilin sademesine maruz kaldığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle %100 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, olayın oluş şekli ve birbiri ile aynı yönde olan kusur raporlarına göre davacının kırmızı ışıkta geçmesi nedeniyle kazanın meydana geldiğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen ATK raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.