Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/1155 K.2025/1210

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 23.10.2020 tarihinde davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu ... plakalı aracın yaya konumundaki davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu, sigorta şirketine yapılan başvurudan sonuç alınamadığını, davanın 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesi uyarınca açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili vekili, davacı tarafça davadan önce usulüne uygun başvuruda bulunulmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, kaza tespit tutanağında belirtildiği üzere kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, davacının maluliyeti yönünden rapor alınması gerektiğini, davacının kaza tarihinde 14 yaşında olup geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddi gerektiğini, avans faizi talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olduğu, 22.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün % 75 oranında, davacı yayanın % 25 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 11.10.2022 tarihli raporda davacının engel oranının % 0 olduğu, yetişkin olması halinde 3 hafta iş göremez halde kalacağının belirtildiği,

rapor ile davacının sürekli iş gücü kaybı bulunmadığının belirlendiği, kaza tarihinde yaşı küçük olan davacının geliri olmadığından geçici iş göremezlik tazminatı talep edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunda davacının 3 hafta iş göremez halde kaldığının tespit edildiğini, davacının 18 yaşından küçük olması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddinin doğru olmadığını, geçici iş göremezlik tazminatının sürekli iş göremezlik tazminatı ile ilişkilendirilmesinin doğru olmadığını, mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiğini, davacının kaza tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik uyarınca rapor alınması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekili, 23.10.2020 tarihinde davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın yaya konumundaki davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek geçici iş göremezlik tazminatı ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece davacı hakkında düzenlenen raporda engel oranının % 0 olduğu, yetişkin olması halinde 3 hafta iş göremez halde kalacağının belirtildiği, davacının sürekli iş gücü kaybı bulunmadığı, kaza tarihinde yaşı küçük olan davacının geliri olmadığından geçici iş göremezlik tazminatı talep edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Davacı vekilinin maluliyet raporuna ilişkin istinaf nedenlerinin incelenmesinde, Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda 23.10.2020 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan 25.01.2006 doğumlu davacı hakkında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 11.10.2022 tarihli raporda davacının kaza sonrası yumuşak doku yaralanması olduğu engel oranının % 0 (sıfır) olduğu, yetişkin olması halinde 3 hafta iş göremez halde kalacağının belirtildiği,

raporun davacı muayene edilerek ve hakkında düzenlenmiş tedavi evrakları değerlendirilmek suretiyle Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmelik hükümlerine göze düzenlendiği, mahkemece bu rapor esas alınarak kalıcı maluliyeti bulunmadığı belirlenen davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan davacının fiilen gelir getirici bir işte çalıştığı ve zararın kanıtlanamaması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olmasında da bir isabetsizlik görülmemiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.