Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/1220 K.2025/1298

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 20.05.2018 tarihinde, davalı ...'ın idaresindeki ve davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç ile davacıya ait aracın çarpışması neticesinde maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının %100 oranında kusurlu olduğunu, davacının kaza sonrası maddi imkansızlıklar nedeniyle aracını yaptıramamış ise de ekspertiz raporu aldığını, alınan raporda hasar bedelinin 14.075,00 TL tespit edildiğini ve ekpertiz için de 236,00 TL ödendiğini, ayrıca kusur tespiti açısından da ekspertiz raporu aldığını,

alınan raporda kazanın meydana gelmesinde araç sürücülerinin %50’şer oranda kusurlu olduğunun tespit edildiğini, eksper için de 236,00 TL ödemede bulunduğunu, zararının karşılanması için davalı sigorta şirketine müracaat edilmiş ise de zararının karşılanmadığını, zararlarından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL hasar bedeli, 236,00 TL kusur tespiti bilirkişi raporu ücreti, 236,00 TL değer kaybı bilirkişi ücreti olmak üzere 1.472,00 TL’nin sigorta şirketinden temerrüt tarihinden avans faizi ile,

diğer davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde, davacının asli ve tek kusurlu olduğunu, savcılık soruşturmasında alınan bilirkişi raporu ile de bu durumun tespit ediliğini, davacının sunduğu ekspertiz raporlarına itibar etmenin de mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının kazanın meydana gelmesinde kusur durumunu kanıtlaması gerektiğini, talep edilen değer kaybının usulüne uygun tespit edilmediğini, ekspertiz ücretinin de makul olmadığını, avans faizi talebinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, 16.04.2019 tarihli ve 2018/664 Esas, 2019/270 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Dairenin 10.03.2022 tarihli ve 2019/2792 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararı ile hükmün kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararından sonra yapılan yargılamada davanın trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı nedeniyle tazminat istemine ilişkin olduğu,

kusura ilişkin olarak düzenlenen 14.10.2022 tarihli rapor, 02.01.2023 tarihli ek bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 05.04.2023 tarihli raporlara göre kazanın meydana gelmesinde davacıya ait araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, davalı sürücünün kusursuz olduğunun belirlendiği ve davacı tarafça tazminat talep edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacıya ait aracın hasar gördüğü kazada davalı sürücünün %100 oranında kusurlu olduğunu, davacının aracını maddi imkansızlıklar nedeniyle yaptıramamış olsa da ekspertiz yaptırdığını, KDV hariç hasar bedelinin 14.075,00 TL olarak tespit edildiğini, eksper ücretleri ödediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında hatalı değerlendirme yapıldığını, itirazları değerlendirilmek üzere ek rapor alındığını, ibraz edilen delillen incelenmeden rapor düzenlendiğini, ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanın raporun ve tüm raporların eksik inceleme ile düzenlendiğini, alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekili, 20.05.2018 tarihinde davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araç ile davacıya ait aracın karıştığı trafik kazasında davacının aracının hasar gördüğünü belirterek tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece Dairenin 10.03.2022 tarihli ve 2019/2792 Esas, 2022/622 Karar sayılı kaldırma kararından sonra yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde “Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.” hükmüne, Kanun'un 50. maddesinde "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır." şeklindeki düzenleme ile haksız filin bir türü olan trafik kazasından kaynaklanan tazminat davalarında, zarar veren taraf, kusuru oranında, zarar görenin gerçek zararından sorumludur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, kaza tespit tutanağına göre sürücü ... idaresindeki ... plakalı aracıyla seyir halinde iken ... plakalı aracın çarpışması sonucunda kaza meydana geldiği ve tutanağın sürücü beyanlarına göre düzenlendiğinin belirtildiği,

yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 05.04.2023 tarihli raporda, kazaya ilişkin görüntüler, hasar durumları ve tüm diğer veriler değerlendirildiğinde davalı sürücü ... idaresindeki otomobil ile meskun mahalde bölünmüş yolda sol şeridi takiben seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, sağ şeridi takiben aynı yöne seyrederken yakın mesafeden kontrolsüz şekilde sola doğrultu değiştirip aracının önüne giren sürücü ...'un kullandığı otomobil ile çarpışmasıyla kaza meydana geldiği, kazaya etken hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından kusursuz olduğu,

davacıya ait araç sürücüsünün ise şerit izleme ve değiştirme kurallarına aykırı davranışı nedeniyle %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, bu rapor ile 14.10.2022 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile 02.01.2023 tarihli rapordaki tespit ve kusur durumunun birbirini doğruladığı, gerekçeli, denetime ve hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporları ile kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusuru bulunmadığının belirlendiği gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.