Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/909 K.2025/1177

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde.

20.01.2022 tarihinde davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... (...) plakalı aracın yolu karşıdan karşıya geçmek isteyen davacıya çarpması sonucu yaralanmalı, maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, kaza sonrasında görevli memurlarca tutulan kaza tespit tutanağında kazanın oluşumunda sadece davacının kusurlu olduğu belirtilmiş ise de kusur dağılımını kabul etmediklerini, aldıkları uzman mütalaasında, sigortalı araç sürücüsünün %30 oranında kusurlu olduğunun belirlendiğini, dava konusu kaza ile ilgili olarak Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2022/956 sayısıyla soruşturma başlatıldığını,

davacının kaza sebebi ile malul kalacak derecede yaralandığını, zararlarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek HMK'nın 107 maddesi uyarınca sürekli iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik 15.000,00 TL, geçici iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik 100,00 TL ve bakıcı gideri şimdilik 100,00 TL maddi tazminat ile Adli Tıp Masrafı ile Adli Tıp sürecinde yapılan muayene ücretleri olan 1.980,00 TL masrafın başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; usulüne uygun çıkartılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın, trafik kazasından kaynaklanan davalı ZMMS sigorta şirketine yöneltilmiş maddi tazminat istemine ilişkin olduğu; dosyada mevcut kaza tespit tutanağının incelenmesinde; dava konusu kazanın oluşumunda yaya ...'nun 2918 sayılı KTK'nın 38/3 maddesi gereğince kusurlu olduğu, sürücünün ise kusurlu olmadığının belirtildiğinin anlaşıldığı.

Polatlı CBS'nın 2022/956 sayılı soruşturma dosyasında da ; kaza tespit tutanağında müştekinin kusurlu olduğu, şüphelinin herhangi bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği, dosya içerisindeki görüntüler de incelendiğinde müştekinin 60 mt ileride yaya üst geçidi olmasına karşın 5 dk kadar orta refüjde beklediği ve bir anda durduğu yerden aracın önüne doğru koştuğunun görüldüğü, tüm bunlar dikkate alındığında şüphelinin üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

karara karşı müşteki vekilinin itirazı üzerine Ankara 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2022/4946 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olmak üzere karar verildiğinin görüldüğü; mahkemece adli trafik bilirkişisinden alınan raporda davacı yayanın % 100 oranında kusurlu ve dava dışı sürücüsünün kusursuz olduğu yönünde görüş bildirildiği; iddia, toplanan deliller, hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilince 20.01.2022 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan davacının maddi zararlarının tazmini talebiyle eldeki davanın açıldığı,

her ne kadar davacı vekilince 18.02.2022 tarihli uzman raporuna göre dava dışı sürücünün meydana gelen kazada % 30 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği ileri sürülmüş ise de, söz konusu uzmanlık raporu da incelenmek suretiyle mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının 60 mt. yakındaki yaya üst geçidini kullanmaması, taşıt yoluna koşarak kontrolsüzce girmesi, taşıt-yaya çarpışmasının aracın sol yan ön çamurluk ve sol yan dikiz aynası kısmı ile gerçekleşmiş olması nedeniyle davacının asli ve tam kusurlu olduğunun belirlendiği,

gerek kaza tespit tutanağı, gerek soruşturma dosyası ve mahkemece alınan bilirkişi raporu gözetildiğinde, davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı araç sürücünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı ve davalı sigorta şirketinin ancak sürücünün kusuru durumunda sorumlu olacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dosyaya sunulan, uzman görüşü ile mahkemece hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki bulunduğunu, çelişki giderilmeden davanın esası hakkında karar verilmesinin hatalı olduğunu, kaza mahallinde hız limitinin 50 km/sa olduğu halde, davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün 150 m. sonra duruşa geçtiğini, buna göre durduğu mesafe nazara alındığında hızının yasal sınırların üzerinde olduğunun sabit olduğunu, bu nedenle araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün yol şartlarına uygun olarak aracını kullanmayarak,

kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, ceza soruşturması sırasında verilen KYOK kararının TBK’nın 74 maddesi hükümleri gereğince hukuk hakimini bağlamayacağını, dolayısı ile ceza soruşturmasında verilen kararın kusur yönünden dayanak olarak görülmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemidir. İlk derece mahkemesince; alınan kusur raporu, kaza tespit tutanağı ve soruşturma dosyasındaki deliller değerlendirilmek suretiyle, kazanın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından, kusur raporunun, dava öncesi aldıkları uzman görüşü ile çelişki oluşturduğundan ve raporun oluşa uygun olmadığından bahisle istinaf edilmiştir.

Olay tarihinde, davacının Polatlı yerleşim yeri içerisinden geçen E-90 karayolu üzerinde, olay yerine 60 m. mesafede, yaya üst geçidi olduğu halde, yaya üst geçidi yerine taşıt yolundan geçişi sırasında, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın sadmesine maruz kalması nedeniyle trafik kazasının meydana geldiği, kaza tespit tutanağı, soruşturma dosyası ve tüm dosya kapsamından görülmüştür.

Kaza tespit tutanağında, kazanın bulunduğu yere 60 m. mesafede yaya üst geçidi olduğu da belirtilmek suretiyle, davacının, yaya geçişine bariyerlerle kapatılmış orta refüjde, bariyerlerin bittiği noktada karşıya geçmek için bekleyerek, davalı tarafından sigortalı aracın, sol şerit üzerinden seyirle olay yerine geldiği esnada, davacıya aracının sol ön çamurluk ve sol dikiz aynası ile çarpması sonucu kazanın meydana geldiği değerlendirilmek suretiyle, kazanın meydan gelmesinde; olay yerinde yaya üst geçidi olmasına rağmen kullanmayan davacının kusurlu olduğu, davalı araç sürücüsünün ise kusurunun bulunmadığının tespit ediliği görülmüştür.

Soruşturma dosyasında araç sürücüsü kolluk beyanında, Polatlı ilçesinden geçiş yaptığı sırada, ışıklı kavşaktan aracı ile kalkış yaptığını, yol üzerinde bulunan üst geçide varmadan orta refüjde bekleyen şahsı gördüğünü, tam şahsın yanından geçerken, bu şahsın ayağını yola attığını, şahsın sol ayağını uzatması ile birlikte kullandığı aracın sol ön çamurluk ve sol yan ayna tarafından bu şahsın aracına çarptığını, ışıktan kalkış yaptıktan en fazla 150 m. gittiğini, çarpma ile frene bastığını, ancak arkasından gelen araçlar olduğu için yeni bir kaza olmaması için sol şeritte duramadığını, beyan ettiği;

davacının ise olay tarihinde havanın güneşli olması nedeniyle hava almak için orta refüjde güneşlendiğini ve 5-6 dakika durduğunu, yolda başka geçen araç kalmadığını düşünerek, karşı tarafa geçmek için adım attığı anda bir aracın kendisine çarptığını beyan ettiği görülmüştür.

Ceza soruşturmasında tanzim edilen CD izleme tutanağında da, davacının orta refüjde 5 dakika kadar beklediği, 13.55.26 sıralarında bir anda durduğu yerden aracın önüne koştuğunun tutanak altına alındığı görülmüştür. Mahkemece makina mühendisi bilirkişiden alınan raporda davacının 60 mt. yakındaki yaya üst geçidini kullanmaması, taşıt yoluna koşarak kontrolsüzce girmesi, taşıt-yaya çarpışmasının aracın sol yan ön çamurluk ve sol yan dikiz aynası kısmı ile gerçekleşmiş olması nedeniyle davacının asli ve tam kusurlu olduğu , davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.

Buna öre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, gerek davacının kolluk beyanı, gerek sigortalı araç sürücüsünün kolluk beyanları, gerekse de araç üzerinde oluşan çarpma noktası, kaza tespit tutanağında yapılan tespitler ve CD izleme tutanağındaki tespitler nazara alındığında, şehir içinde sol şeritte seyreden aracın,

solundaki orta refüjden yola girmeye çalışan davacıya aracının sol çamurluk ve sol aynası ile çarpması ile meydana gelmiş olması ve kaza öncesi orta refüjde bulunan davacının yola girmek istediği ancak davalıya ait araç sürücüsünün, olay yerine yakın mesafede seyri sırada, yola girmeye çalışan kişi açısından alabileceği önlem bulunmamasına, araç sürücüsünün aksi kanıtlanmayan beyanı nazara alındığında, trafik güvenliği açısından sol şeritte durmayarak kaza mahallinin ilerisinde yolun sağın geçerek duraklamış olmasının, hız limtlerinin üzerinde seyrettiğini kanıtlayacak mahiyette olmamasına,

davacı tarafından dosyaya sunulan uzman görüşünün, dosyada mevcut deliller nazara alındığında oluşa uygunluk açısından hükme esas alınan rapor ile çelişki oluşturacak mahiyette olmamasına, kazanın, davacının, taşıt yolunda seyreden ve kendisine yaklaşan araca ilk geçiş hakkı vermeksizin taşıt yoluna girmek istemesi sırasında meydana gelmiş olması ve yolun solundan taşıt yoluna giren davacıya, davalı tarafından sigortalı aracın en sol şeritte, aracın sol yan kısmı ile çarpmış olması nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde davalı sigortalının kusurunun kanıtlanamamış olmasına göre; davacı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden,

istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir