Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/1024 K.2026/427

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 21.06.2021 tarihinde davalı ...

Sigorta AŞ'ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plakalı araç ile dava dışı sürücü ... idaresinde bulunan ... plakalı motosikletin çarpışması sonucu meydana gelen kazada, ... plakalı araçta yolcu konumunda olan davacının ağır şekilde yaralanarak malul kaldığını, kazanın oluşumunda ... plakalı araç sürücüsü kusurlu olup yolcu konumunda olan davacının kusurunun bulunmadığını, uğranılan maddi zararların tazmini için davalı sigorta şirketine başvurulmuş ise de davalı tarafından yasal süresi içerisinde çözüm bulunamadığını belirterek,

belirsiz alacak davası şeklinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik, 500,00-TL geçici ve 19.500,00-TL sürekli iş göremezlik olmak üzere toplam 20.000,00-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verilen 04.03.2024 tarihli talep artırım dilekçesi ile geçici iş göremezlik tazminatı talebini 1.342,12-TL olacak şekilde artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça davadan önce davalı şirkete usulüne uygun bir başvuru yapılmadığını, kanunda öngörülen başvuru şartının gerçekleşmediğini, ... plakalı aracın davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, poliçeden dolayı sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olmak üzere ölüm/daimi sakatlık halinde kişi başına azami 430.000,00-TL ile sınırlı olduğunu, kusur durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden rapor alınması ve davacının kaza esnasında kask, koruyucu kıyafet kullanıp kullanmadığının araştırılması gerektiğini,

geçici iş göremezlik zararı ile geçici bakıcı giderlerinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, davalı tarafından yapılan medikal incelemede davacının sürekli maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiğini, davacının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi talebinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre.

21.06.2021 tarihinde sürücü ...'in yönetimindeki ... plakalı araç ile karşı yönden gelen ... yönetimindeki ... plakalı motosikletin çarpışması sonucu meydana gelen kazada ... plakalı motosiklette yolcu konumunda bulunan davacı ...'ın yaralandığı, kazanın oluşumunda ... plakalı araç sürücüsü ...'in % 50, ... plakalı motosiklet sürücü ...'ın % 50 oranında kusurlu oldukları, davacı ...'ın ise kusurunun olmadığı,

İstanbul Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.08.2023 tarihli raporda 12.01.2000 doğumlu ...'ın 21.06.2021 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı yaralanmasının "Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik" hükümleri kapsamında fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan kişinin tüm vücut engellilik oranının % 0 (yüzdesıfır) olduğu, iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 3 (üç) haftaya kadar uzayabileceği, başka birinin sürekli veya geçici olarak bakımına muhtaç durumda olmadığının tespit edildiği,

SGK İstanbul Sarıyer Sosyal Güvenlik Merkezinin 04.07.2022 tarihli yazısında davacı ...'a 21.06.2021 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası nedeniyle 21.06.2021 ila 30.06.2021tarihleri arası için 8 gün karşılığı 636,00-TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığının belirtildiği, sigortalıya kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin (rücu edilebilecek kısmı) geçici iş göremezlik dönemi için hesaplanan zarardan indirilmesinin gerektiği, davacı ...'ın 12.01.2000 doğumlu olup, kaza tarihinde 21 yaşında olduğu,

dosya içerisinde yer alan 21.06.2021 tarihli şikayetçi ifade tutanağında, davacı ...'ın kaza tarihinde garson olarak çalıştığının belirtildiği, davacıya ait Sigortalı Hizmet Dökümü incelendiğinde ...'ın kaza tarihinde 9412.02 (çaycı) meslek kodu ile asgari ücret karşılığı çalıştığının görüldüğü, davacı ...'ın davaya konu 21.06.2021 tarihinde meydana gelen trafik kazası sebebiyle sürekli iş gücü kaybına uğramayıp, 3 haftalık dönem için geçici iş gücü kaybına uğradığının belirlendiği,

bu nedenle 3 haftalık dönem için asgari ücret esas alınarak uğradığı geçici iş göremezlik zararının belirlenmesi gerektiği, davacının 3 haftalık geçici iş gücü kaybı yönünden yapılan maddi tazminat hesabı sonucu zarar dönemi olan 21.06.2021-12.07.2021 tarihleri arasındaki aylık net asgari ücrete göre yapılan hesaplamada 3 haftalık zararının 1.978,12 TL olup, SGK tarafından yapılan ödeme tutarı olan 636,00 TL (SGK rücuya tabi geçici iş göremezlik ödemesi) tutar da mahsup edildiğinde davacının uğradığı geçici iş göremezlik nedeniyle uğradığı maddi zararın 1.342,12-TL olduğu,

davacının meydana gelen trafik kazası sebebiyle sürekli iş gücü kaybına uğramadığının belirlenmiş olması nedeniyle davacının daimi iş göremezlik zararına ilişkin talebinin yerinde olmadığı, davacı tarafından poliçe teminatının ödenmesi konusunda davadan önce 29.03.2022 tarihinde davalı ...

Sigorta AŞ'ye başvuruda bulunulduğu ve hasar dosyasının açıldığı, ancak ödeme yapılmadığı, Karayolları Trafik Kanunun 99. maddesi uyarınca başvuruyu takip eden 8 iş günü sonunda temerrüt gerçekleşeceğinden davalının 11.04.2022 tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü ile olayın haksız eylemden kaynaklanması ve davalıya sigortalı aracın hususi araç olması nedeniyle davalının temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu olduğu belirtilerek;

davacının davasının dava ve ıslah dilekçeleri kapsamında kısmen kabulü ile davacının geçici iş gücü kaybı nedeniyle uğramış olduğu 1.342,12-TL maddi zararın davalıdan 11.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının yerinde görülmeyen daimi iş göremezlik tazminatına ilişkin istemi ile ticari avans faizi uygulanmasına ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan maluliyet raporunun usul ve yasaya aykırı şekilde tanzim edildiğini, rapora karşı itirazları dikkate alınmaksızın karar verildiğini, davacının maluliyetine ilişin olarak tedavi geçmişini gösteren kayıtlar ve şikayetleri İstanbul Adli Tıp Kurumunun raporu hazırlama için istemiş olduğu son durum raporlarında açık ve net bir şekilde kaza nedeniyle ciddi bir maluliyetin olduğunun görüldüğünü, her ne kadar İstanbul Adli Tıp İkinci Kurulu tarafından düzenlenen raporda davacının maluliyet oranının % 0 olduğu,

söylenilmekte ise de söz konusu rapor hatalı olup gerçek maluliyeti yansıtmadığını, daha öncesinde yine İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen dosyaya kazandırılan raporda davacının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğine göre engel oranının % 2 olduğu kanaatinde bulunduğunun belirtildiğini, aynı hastane evrakları tetkik edilerek ve aynı muayeneden geçirilerek tanzim edilen raporlar arasında çelişki bulunduğunu, hatalı ve eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasınına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve istinaf edenlerin sıfatına göre dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Davanın trafik kazası nedeniyle yaralanarak cismani zarara uğradığını ileri süren davacının zorunlu mali sorumluluk sigorta (ZMMS) poliçesi kapsamında sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davacının davasının kısmen kabulü ile geçici iş görmezlik tazminatının davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin sürekli ş görmezlik talebin ise reddine karar verilmiştir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden,haksız fiilin gerçekleştiği tarih esas alınarak 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmesi gerekir. ( Yargıtay 4.HD'nin 29.06.2022 tarih ve 2022/1706 E. 2022/9633 K. )

Somut olay yukarıda açıklanan Kanun hükümleri ve ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 23.03.2022 tarihli rapor ile davacının 21.06.2021 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı arızası sebebiyle Erişkinler için Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik Hükümleri kapsamında sürekli özür oranının % 2 (iki) olduğunu geçirmiş olduğu trafik kazası ile illiyet bağının bulunduğu, tıbbi iyileşme süresinin 30 ( otuz ) gün olduğu,

Adli Tıp Kurumu 2.Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 12.09.2023 tarihli raporunda ise dosyaya ekli grafilerin incelenmesinde 19.04.2023 tarihli sağ el grafisinde osseöz patoloji izlenmediğine göre davacının 21.06.2021 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı arızası sebebiyle Erişkinler için Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik Hükümleri kapsamında fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğu, dolayısıyla kişinin tüm vücut engellilik oranının %0 (yüzdesıfır) olduğu,

iyileşme süresinin (iş göremezlik süresi) olay tarihinden itibaren 3(üç) haftaya kadar uzayabileceği, başka birinin sürekli veya geçici olarak bakımına muhtaç durumda olmadığı belirtilmiştir.

Her ne kadar mahkemece Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmış ise de söz konusu rapor içeriğinde İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı trafından düzenlenen 23.03.2022 tarihli rapora yönelik her hangi bir değerlendirilmeye yer verilmemiş olması karşısında, aynı yönetmelik esas alınarak düzenlenen maluliyet raporlarındaki davacının maluliyet oranları göz önüne alındığında raporlar arasında çelişki söz konusu olup, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının maluliyet oranının tespiti için davacının dava konusu kaza sonucu yaralanması nedeniyle tüm tedavi evraklarının ilgili kurumlardan getirilerek davacının yaralanmasının niteliğine göre heyete uzman hekim bilirkişide dahil edilmek suretiyle Adli Tıp Üst Kurulunundan davacının tüm tedavi evrakları incelenerek son durumunun değerlendirilmesi ve muayene edilerek olay tarihinde yürürlükte olan Erişkinler için Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun biçimde, davacının kazada yaralanması nedeniyle maluliyeti bulunup bulunmadığı,

varsa oranı ve süresi konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli, kaza ile illiyet bağı kuran rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olmasında hukuki isabet bulunmamaktadır. (Yargıtay 4. HD'nin 22.10.2025 tarih ve 2024/11858 E.2025/14518 K.)

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından dosyada mevcut maluliyet raporları arasındaki çelişkiyi ortadan kaldıracak şekilde maluliyet raporu alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, ilk derece mahkemesince uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış ve değerlendirilmemiş olması nedeniyle davacı vekilinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a-6 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kaldırma kararının sebep ve şekline göre sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.