Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/1262 K.2026/373

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 08.05.2020 tarihinde davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı araç ile davacının idaresindeki aracın karıştığı kazada davacının ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu, davalı sigorta şirketine başvurudan ve arabuluculuk aşamasından sonuç alınamadığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı,

100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında geçici iş göremezlik tazminatı talebini 14.568,46 TL, bakıcı gideri talebini 5.886,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı, davaya karşı cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerine ilişkin olduğu, 26.09.2021 tarihli raporda kusur yönünden yapılan değerlendirmede kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, davacının kusursuz olduğunun belirtildiği, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 12.08.2022 tarihli raporda davacının engel oranının %0 olduğu,

6 ay süreyle iş göremez halde kaldığı ve 2 ay bakıcı ihtiyacı olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi tarafından ibraz edilen 26.09.2021 tarihli rapordaki tespit ve hesaplamalar ile talep nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile 14.568,46 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 5.886,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 20.454,46 TL maddi tazminatının 26.08.2020 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının daimi iş göremezlik tazminatına ilişkin fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, mahkemece iddia ve savunmalarının yeterince incelenmediğini, sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddedildiğini, dosya kapsamında hükme esas alınan maluliyet raporuna itirazlarının gözetilmediğini, davalı tarafça dava açılmadan önce yapılan başvuru neticesinde bir miktar tazminat ödemesi yapıldığını ve davacının maluliyetinin bulunduğunun davalının ikrarıda olduğunu, mahkemece hükme esas alınan hesap raporuna itirazlarının nazara alınmadığını, kaza nedeniyle davacının sakat kaldığını belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekili, davacının idaresindeki araç ile davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın karıştığı kazada davacının ağır şekilde yaralandığını belirterek geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinde bulunmuş, mahkemece geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinin kabulüne, sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Dosya içeriğinden trafik kazasında yaralanma nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talepleriyle açılan davada, yargılama sırasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 12.08.2022 tarihli raporda davacının engel oranının %0 (sıfır) olduğu, 6 ay süreyle iş göremez halde kaldığı ve 2 ay bakıcı ihtiyacı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda 08.05.2020 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan davacı hakkında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlenen 12.08.2022 tarihli raporda davacının engel oranının %0(sıfır) olduğu, 6 ay iş göremez halde kaldığı ve 2 ay bakıcı ihtiyacı bulunduğunun belirlendiği,

raporun davacı muayene edilerek ve hakkında düzenlenmiş tedavi evrakları değerlendirilmek suretiyle Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmelik hükümlerine göze düzenlendiği ve hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, kaza nedeniyle kalıcı maluliyeti bulunmadığı belirlenen davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu,

gerekçeli, denetime ve hüküm vermeye elverişli aktüer bilirkişi raporundaki hesaplamalar esas alınarak talep de gözetilmek suretiyle yazılı şekilde geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacının açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.