Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/1493 K.2026/693

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 02.04.2016 tarihinde, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, dava dışı ... sevk ve idaresindeki ... plakalı tırın, davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazası neticesinde, davacının ağır şekilde yaralandığını, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 09.09.2020 tarihli rapora göre,

02.04.2016 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı davacının özür oranının %5 olduğu ve sekel hâlini aldığı, tıbbi iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin tespit edildiğini, davacının çalışamadığını ve sürekli bakıcı ihtiyacının olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacıya atfedilecek bir kusur bulunmamasına rağmen kaza tespit tutanağında davacıya kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, davadan önce davalı sigorta şirketine yaptıkları yazılı başvuru 25.05.2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, ödeme yapılmadığını belirterek HMK'nın 107.maddesi gereğince belirsiz alacak davası olarak 300,00 TL geçici iş göremezlik,

700.00 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL bakıcı gideri olmak üzere 1.100,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, yargılama sırasında geçici iş göremezlik tazminatı talebini 325,25 TL, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 18.244,63 TL, bakıcı gideri talebini 288,22 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davacı tarafından dava açılmadan önce 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 97. maddesinde belirtildiği şekilde usûlüne uygun başvuru yapılmadığını, eksik evrakla başvuru yapıldığından dava şartının yerine getirilmediğini, davalı sigorta şirketinin geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı giderlerinden sorumluluğunun bulunmadığını, kazanın meydana gelmesinde davacının kusuru bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; tarafların kusur oranlarının tespiti için alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacı ...'ın doğrultulu değiştirme manevralarının düzenlendiği 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84.maddesini ihlâl ettiğinden %75, sigortalı araç sürücüsü ...'ın ise anılan Kanunun 52/1-a maddesini ihlâl ettiğinden %25 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği,

Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 09.09.2020 tarihli raporda, 02.04.2016 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı davacının özür oranının %5 olduğu ve sekel hâlini aldığı, tıbbi iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, alınan aktüer bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu belirtilerek davanın kabulü ile, 18.244,63 TL sürekli iş göremezlik, 325,25 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile,

288,22 TL bakıcı giderinin 07.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kusur tespitinin yanlış belirlendiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderlerinden sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını, aktüer hesaplamasının da teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen gözetilmesi gereken hususlar ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, dava dışı ... sevk ve idaresindeki tırın, davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazası neticesinde, davacının ağır şekilde yaralandığını, davadan önce Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen rapora göre, 02.04.2016 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı davacının özür oranının %5 olduğu ve sekel hâlini aldığı,

tıbbi iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin tespit edildiğini, davacının çalışamadığını ve sürekli bakıcı ihtiyacının olduğunu belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece kazanın meydana gelmesinde davacı ...'ın doğrultulu değiştirme manevralarının düzenlendiği 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84.maddesini ihlâl ettiğinden %75, sigortalı araç sürücüsü ...'ın ise anılan Kanunun 52/1-a maddesini ihlâl ettiğinden %25 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği,

Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 09.09.2020 tarihli raporda, 02.04.2016 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı davacının özür oranının %5 olduğu ve sekel hâlini aldığı, tıbbi iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, alınan aktüer bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu belirtilerek davanın kabulü ile, 18.244,63 TL sürekli iş göremezlik, 325,25 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile,

288,22 TL bakıcı giderinin 07.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, dava dilekçesi ekinde sunulan Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 09.09.2020 tarihli rapora göre, 02.04.2016 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı davacının nörojenik ağrı nedeniyle özür oranının %5 olduğu ve sekel hâlini aldığı, tıbbi iyileşme süresinin 1 aya kadar uzayabileceğinin tespit edildiği, mahkemece davacının maluliyetinin tespiti için rapor alınmadığı anlaşılmaktadır.

Davadan önce davacı tarafın müracaatı üzerine düzenlenen ve davalı tarafca itiraz edilen rapora dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının dava konusu kaza sonucu yaralanması ile ilgili tüm tedavi evrakları getirtilip Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi olan 02.04.2016 tarihi itibariyle geçerli olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre adı geçenin dava konusu kazada yaralanması sonucu meydana gelen daimi maluliyet oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin adli tıp anabilim dalı bölümlerinden rapor alınması ve buna göre aktüer bilirkişiden alınacak rapor ile davacının tazminat miktarının Yargıtay tarafından kabul edilen hesaplama yöntemine göre belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1.a.6. maddesi gereğince kararın kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.