Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/26 K.2025/1419

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 16.04.2018 tarihinde sürücü ... idaresinde olup davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın karıştığı kazada araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davacının kusuru bulunmadığını, davalı ... şirketine başvuru ve arabuluculuk aşamasından sonuç alınamadığını, davanın 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kaza tarih ve saati itibariyle davalı ... şirketinin sorumluluğu bulunmadığını, davacı tarafça maluliyetin belgelendirilmesi gerektiğini, kusura ilişkin Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını talep ettiklerini, müterafik kusur durumu araştırılarak tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 07.062023 tarihli raporda davacının özür oranının % 0 (sıfır) olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, mahkemece davacının sürekli iş göremezliği bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin kararın hatalı ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, taraflarınca hükme esas alınan rapora itiraz edildiğini, itirazları dikkate alınmadan karar verildiğini, davacının kazada kafa bölgesinden darbe aldığını ve kafatasının ön bölgesinde meydana gelen kırık başta olmak üzere çeşitli yaralanmalara maruz kaldığını, yaralanması nedeniyle gelişiminde gerilik meydana geldiğini, kaza öncesinde gelişim geriliği ile ilgili bir hastane takibi olmayıp kazaya bağlı olarak ortaya çıkan bir durum olduğunu,

yaşadığı travma ve başına aldığı darbe sebebiyle tüm hayatının etkilendiğini, davacının geçirdiği kaza hem bedenen hem de zihinsel, psikolojik ve bilişsel olarak davacıyı etkilediğini, sekel halini alan arazlar meydana geldiğini, kalıcı olarak maluliyete uğramasına sebebiyet verdiğini ve yeni bir bilirkişi raporu alınmasını talep ettiklerini, tüm haklarını saklı tuttuklarını ve istinaf sonrasında lehlerine olan güncel verilerin dikkate alınmasını istediklerini belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekili, 16.04.2018 tarihinde davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olup davacının yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı kazada davacının ağır şekilde yaralandığını belirterek sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 07.062023 tarihli raporla davacının kaza nedeniyle sürekli iş gücü kaybına uğramadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda 16.04.2018 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan davacı hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 07.06.2023 tarihli raporda, dosya içindeki tıbbi belgeler ve yapılan muayene birlikte değerlendirildiğinde kişide mevcut şikayetlerin dava konusu olayla illiyet bağı kurulamadığı,

trafik kazasına bağlı gelişen yaralanma nedeniyle davacının engel oranının % 0 (sıfır) olduğu ve iyileşme süresinin 3 ay olduğunun belirlendiğini, raporun davacı muayene edilerek ve hakkında düzenlenmiş tedavi evrakları değerlendirilmek suretiyle Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği ve bu rapor hükme esas alınarak sürekli iş göremezlik tazminatı istemli davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.