Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1304 K.2023/1243

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.09.2019 tarihinde sürücü ...'nun yönetimindeki ... plakalı araç ile sürücü ... yönetimindeki ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'nin yaralandığını, kazanın oluşumunda davalı ... Sigorta A.Ş'ye 291353853 no'lu Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... plakalı araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu, davalı sigorta şirketine KTK nun 97. maddesi gereğince başvuru yapıldığını ancak herhangi bir ödeme alınmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini 69.183,58 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, 09/07/2020 tarihinde Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinden alınan kusur raporunda.

Sürücü ...' in atfı kabil kusurunun bulunmadığı, sürücü ...'nun %100 (yüzde yüz) oranında kusurlu olduğunun rapor edildiği, Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan maluliyet raporunda, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre kişinin engel oranının %6 (yüzdealtı) olduğu, 4 (dört) ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığı, 3 (üç) hafta süreyle başka birinin yardımına ihtiyacı olduğu, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin 12. maddesine (03.08.2013-28727 sayılı resmi gazete) göre devamlı surette başka birinin bakımına muhtaç olmadığının belirtildiği, daha sonra alınan raporda.

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alındığında vücut genel çalışma gücünden kayıp oranının %9 (yüzdedokuz) olduğu, 4 (dört) ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığı, 3 (üç) hafta süreyle başka birinin yardımına ihtiyacı olduğu, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin 12. maddesine (03.08.2013-28727 sayılı resmi gazete) göre devamlı surette başka birinin bakımına muhtaç olmadığının rapor edildiği, aktüer bilirkişiden alınan raporda, %9 maluliyet oranına göre davacı ... için 8.165,56 TL geçici, 103.782,63 TL sürekli işgücü kaybı yönünden maddi tazminat hesaplandığı,

%6 maluliyet durumuna göre 8.144,36 TL geçici, 69.183,58 TL sürekli işgücü kaybı hesabı yapıldığı, netice olarak davacının davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 kusuru ile meydana gelen kazada yaralandığı, olay tarihinde yürürlükte olan 20/02/2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre kişinin engel oranının %6 (yüzde altı) olduğu,

davacının %6 maluliyet oranına göre aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan ek raporda TRH 2010 yaşam tablosu kullanılarak usulünce hesaplandığı anlaşılmakla davacının bilirkişi ek raporuna istinaden sunduğu ıslah dilekçesindeki 69.183,58 TL kalıcı iş görmezlik tazminat talebinin kabulü gerektiği gerekçesiyle "açılan davanın KABULÜNE, 69.183,58 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 14/11/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar" verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ...

Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde, tazminat hesabının TRH 2010 yaşam tablosu ve %1.8 teknik faiz oranı dikkate alınarak yapılması gerektiğini, 20.02.2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan “Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliği’nin 14. maddesine göre, “30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” mülga edilmiş ve sair mevzuatta bu yönetmeliğe yapılan atıflar,

20.02.2019 tarihi itibariyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliği’ne yapılmış sayılacağının belirtildiğini, her ne kadar yargılama süresince dosyaya sunulan maluliyet raporları farklı yönetmeliklerle alınmış olsa da 06.09.2019 tarihinde meydana gelen yaralanmalı trafik kazasında yaralanan davacı tarafın maluliyet oranının tespit edilmesi için hükme esas alınan 21.09.2020 tarihli Ankara Üniversite Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığından "Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik" hükümlerine uygun alınan %6 engellilik oranının belirlendiği maluliyet raporu ile alınan aktüer

hesabının eksik inceleme sonucu belirlenmiş olmasının müvekkil şirket aleyhine hüküm doğmasına neden olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından müvekkil şirketin sorumluluğu bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili tarafından hesaplamanın 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMMS Genel Şartları gereğince TRH2010 Yaşam Tablosuna göre muhtemel yaşam süresi belirlenerek, bilinmeyen dönem hesabının ise %1,8 teknik faiz uygulanarak "Devre Başı Ödemeli Belirli Süreli Rant Yöntemi" uygulanarak belirlenmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, 2918 sayılı Yasa'nın 90. maddesindeki 6704 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin Anayasa Mahkemesi tarafından kısmen iptalinden sonra içtihat değişikliğine gidilerek tazminat hesabında TRH2010 Yaşam Tablosuna göre muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi, bilinmeyen (işleyecek) dönem hesabının "Progresif Rant Yöntemi" uygulanmak suretiyle hesaplaması gerektiği benimsenmiş olduğundan bu yöne ilişkin istinaf sebebine itibar edilememiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre; haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybına uğranıldığı iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Davalı vekili tarafından maluliyet raporuna itiraz edilmiş ise de, maluliyet raporunun, tedavi evrakları ve son durum değerlendirilerek, davacının muayenesi yapılmak suretiyle tanzim edilmiş olmasına, kaza tarihi itibariyle, Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin yürürlükte olmasına göre rapor doğrultusunda karar verilmiş olmasında bir usulsüzlük görülmemiştir.

Davalı Sigorta vekilinin Geçici iş göremezlik zararından sorumlu olmadığına yönelik savunması yönünden ise; geçici iş göremezlik ödemesinden, davalı sigorta şirketinin de KTK'nın 90. maddesi gereğince, TBK hükümleri gereğince maddi zararlarından sorumlu olmasına, KTK'nın 92. maddesinde geçici iş göremezlik zararlarının teminat kapsamı dışında tutulmamış olmasına, ayrıca söz konusu giderlerin KTK'nın 98. maddesi kapsamında SGK'nın sorumluluğunda olan zararlardan da olmamasına, kaldı ki talep bulunmadığından geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmemiş olduğunun anlaşılmasına göre davalı sigorta vekilinin bunlara ilişkin istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı sigorta vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.