Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/2055 K.2024/382

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde;18/09/2017 tarihinde dava dışı sürücü ...’in, sevk ve idaresinde olan aracı ile seyri sırasında davalı sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki kamyonla çarpışması sonucu meydana gelen kazada dava dışı ...’in sevk ve idaresindeki araçta yolcu olan davacının yaralandığını belirterek şimdilik 500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL tedavi ve bakıcı giderleri olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, 25.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 65.638,86 TL, bakıcı gideri talebini 1.333,13 TL olarak artırmıştır.

Davalı Sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile; 65.638,86-TL daimi iş göremezlik tazminatı, 1.333,13-TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 66.971,99-TL maddi tazminatın davalı Halk Sigorta A.Ş.’den 02/07/2018 temerrüt tarihinden, davalı ...’dan 18/09/2017 kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile; 20.000,00-TL manevi tazminatın 18/09/2017 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece verilen hükümde, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazası nedeniyle cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda kaza tespit tutanağı uyarınca, 18.09.2017 tarihinde sürücü ...’ın, sevk ve idaresindeki çekici ile seyir halinde olduğu sırada sürücü ...’in sevk ve idaresinde olan araçla çarpışmasıyla meydana gelen kazada her iki sürücünün kural ihlali olduğunun belirlendiği, Ankara 28.ASCM’nin 2018/135 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada sanık ...’in üzerine atılı taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının; vaki şikayetten vazgeçme nedeni ile düşmesine,

sanık ...’ın üzerine taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan ceza yargılamasında hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 04/07/2019 tarihli raporda, kazanın meydana gelmesinde sürücü ...’ın asli kusurlu olduğu, sürücü...’in tali kusurlu olduğunun belirlendiği,

davanın taraflarına ilişkin Sigorta Tahkim Komisyonu'nun 29/10/2019 tarih ve 2019/9353 E. sayılı dosyasında alınan 26/05/2019 tarihli kusur raporunda da davacının içinde yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün %25, davalıya sigortalı araç sürücüsünün ise %75 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği,

mahkemece Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 26/01/2021 tarihli Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen raporda, davacının sol 4-5-6 kot ve mandibula ramus kırıkları şeklindeki yaralanmasına bağlı toplam vücut özür oranının %10 olduğu, sürekli olduğu ve sekel halini aldığı, kaza nedeniyle tedavisine başlanmasından itibaren tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin 1 ay olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin belirlendiği,

mahkemece aktüer bilirkişiden alınan raporda davacının, 4 aylık geçici iş göremezlik süresi nedeniyle davalılardan talep edebileceği geçici iş göremezlik zararının 4.301,76 TL, sürekli iş göremezlik zararının 65.638,86 TL, geçici bakıcı gideri zararı nedeniyle davalılardan talep edilebileceği zararın 1.333,13 TL olduğunun belirlendiği, mahkemece anılan delillerin değerlendirilmesiyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına, toplanıp değerlendirilen delillere ve mahkeme kararının gerekçesine göre mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun oluşa uygun, kaza tespit tutanağındaki belirlemeler ve ceza yargılamasında hükme esas alınan kusur raporu ile uyumlu bulunmasına, 6098 TBK'nın 56/1 maddesinde yer alan.

"Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini gözönünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verilebilir" hükmü ve aynı Yasanın 51. maddesinde yer alan.

“Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” hükmüne göre, somut olayda olay tarihi, olayın oluş şekli, kazaya karışan araç sürücülerinin kusur durumu, kaza neticesi davacının sol 4-5-6 kot ve mandibula ramus kırıkları şeklindeki yaralanmasına bağlı toplam vücut özür oranının %10 olduğu, sürekli olduğu ve sekel halini aldığı, kaza nedeniyle tedavisine başlanmasından itibaren tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin 1 ay olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin belirlenmiş olması,

davacının kaza nedeniyle çektiği acı ve duymuş olduğu üzüntünün boyutu, ödenecek tazminat miktarı, hakkaniyet ve manevi tazminat miktarının bir taraf için zenginleşme aracı, diğer taraf için de yıkım olmaması ilkesi ve davacının uğradığı manevi zarar göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının usul ve yasaya uygun bulunduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.