Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/2063 K.2024/328

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. 06/01/2014 tarihinde davalı sigorta şirketine trafik sigorta poliçesiyle sigortalı ... plakalı aracın yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, sigorta şirketi tarafından %13 maluliyete göre 31/10/2019 tarihinde yapılan 47.249,28 TL ödemenin yetersiz olduğunu, ibranamede fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını, maluliyetinin daha fazla olduğunu belirtilerek,

belirsiz alacak olarak şimdilik 1.500 TL maddi tazminatın (açıklama dilekçesi ile sürekli işgöremezlik nedeniyle iş gücü-efor kaybı için 700 TL, kazanç kaybı için 700 TL ve ekonomik geleceğin sarsılmasından kaynaklanan zarar için 100 TL) kaza tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporu gereğince talebini 29.511,81 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mahkemenin yetkisiz olduğunu, Arhavi mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, eksik belgelerle başvurulduğundan başvuru dava şartının gerçekleşmediğini, buna rağmen şirket tarafından ödeme yapılıp ibraname alındığını, davanın reddi gerektiğini, dava konusu kazaya karışan ... plakalı aracın davalı sigorta şirketine trafik sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu ve sorumluluklarının da sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitiyle sınırlı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda. 06/01/2014 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı tarafından düzenlenen 16.06.2021 tarihli rapora göre, davacı ...’in, Çalışma Gücü Kaybı...

Yönetmeliği hükümlerine göre, %13 malul kalacak, 18 ayda iyileşebilecek şekilde yaralandığı, kazanın oluşumunda davacının kusurunun bulunmadığı, aktüerya hesap bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada sigorta şirketinin 47.249,28 TL ödemesi ile davacıya 29.511,81 TL eksik ödeme yapıldığının tespit edildiği, TRH 2010 tablosu kullanılarak, progresif rant yöntemine göre rapor tarihi verilerine göre hesaplama yapıldığında, davacı lehine 104.241,12 TL sürekli iş göremezlik zararı hesaplandığı,

davalı sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin rapor tarihine kadar yasal faiz oranı ile güncellenmesi sonucu bulunan 57.967,75 TL’nin mahsubu sonucu davacının 46.273,37 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı ve 16.136,69 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 62.410,06 TL daha talep edebileceği, yapılan ıslah ve talep nazara alınarak daimi işgöremezlik tazminatına karar verilmesi gerektiği, ekonomik geleceğin sarsılması zararının ispatlanamadığı, hatır taşıması koşullarının da ispatlanamadığı anlaşıldığından “Davanın kısmen kabulü ile.

29.411,81 TL daimi işgöremezlik tazminatının 21.10.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yetki itirazlarının usulsüz reddedildiğini, kazanın, sigorta şirketinin Trabzon Bölge Müdürlüğü'nün yetki sınırlarında meydana geldiğini, Trabzon mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, yine ıslahın da zamanaşımı süresi geçtikten sonra yapıldığını, kaza 2014 tarihli olup PMF yaşam tablosuna göre hesap yapılması gerekirken TRH tablosunun esas alınmasının doğru olmadığını, KTK’nın 111. maddesi gereğince yapılan ödeme ile aradaki farkın bir misline ulaşmadığını, dolayısıyla fahiş fark olmadığından davanın reddi gerektiğini,

davacının hatır için taşınmasına rağmen tazminattan indirim yapılmamasının doğru olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle bakiye maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dairemizce yapılan araştırmada davalı sigorta şirketinin Ankara’da Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğunun anlaşıldığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/1087 E. - 2020/125 K. sayılı 11.02.2020 tarihli ilamı da gözetildiğinde davanın yetkili mahkemede açıldığı anlaşıldığından, yetki itirazının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

06/01/2014 tarihli kaza nedeniyle, davalı sigortaya başvurulması üzerine 21/10/2019 tarihinde bir miktar ödeme yapıldığı, iş bu davanın ise 26/12/2019 tarihinde açıldığı, ıslahın ise 15/06/2022 tarihinde yapıldığı, davanın belirsiz alacak davası olması da nazara alındığında ilk dava tarihinde zamanaşımı kesildiğinden 2918 sayılı KTK’nın 109. maddesindeki zamanaşımı süresinin geçmediği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, 06/01/2014 tarihli trafik kazasında davacının İstanbul ATK 3 İhtisas Dairesi'nce düzenlenen rapora göre %13 malul kalacak ve 18 ayda iyileşebilecek şekilde yaralandığı, meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, cevap dilekçesinde hatır taşıması savunmasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarında; davadan önce yapılan ödemelerin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmekte; davadan önce yapılmış ödeme bulunması halinde ödeme tarihi itibariyle davalı tarafça gerçekleştirilen ödemelerin yetersiz olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Bunun için, ödeme tarihi verileri dikkate alınarak yapılacak hesaplama sonucu bulunacak tutar ile ödenen miktarın karşılaştırılması ve ödemenin yeterli olup olmadığının değerlendirilmesi, ödemenin yeterli bulunması halinde davanın reddine karar verilmesi, şayet ödemenin yetersiz olduğu, bakiye tazminat alacağı olduğu anlaşılırsa, somut olayda ibranamenin de bulunduğu anlaşıldığından, KTK’nın 111. maddesi kapsamında ödenen miktar ile ödenmesi gereken miktar arasında fahiş fark bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ve fahiş fark bulunduğunun anlaşılması durumunda bu kez rapor tarihindeki veriler dikkate alınarak tazminat hesaplanması,

hesaplanan tazminattan davalı tarafça yapılan ödemelerin güncellenmiş değerinin mahsubu ile davacının talep edebileceği bakiye tazminatın bulunması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda ödeme (21.10.2019 - 47.249,28TL) tarihi itibarıyla PMF yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre, davacının %13 maluliyeti ve asgari ücret esas alınarak yapılan hesaplamada davacının 50.668,93TL sürekli işgöremezlik talep edebileceği, eksiklik-farkın 3.419,55TL olduğu, TRH 2010 yaşam tablosuna göre ve yukarıdaki şartlarla yapılan hesapta ise davacının 60.624,40TL sürekli işgöremezlik tazminatı talep edebileceğinin, eksiklik-farkın 13.375,12TL olduğunun hesaplandığı, her halükarda ödemenin yetersiz olduğu, ancak “FAHİŞ FARK” olup olmadığının takdirinin mahkemeye bırakıldığı,

rapor tarihi (12/02/2022) itibarıyla yapılan hesaba göre (TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre) ve AGİ’siz (gelir ve damga vergisi hariç) asgari ücretin 3.577,41TL olduğunun kabulü halinde davacının sürekli işgöremezlik zararının 104.241,12TL’den yapılan ödemenin güncellenmiş değeri olan 57.093,96TL’nin mahsubu ile bakiye 47.147,16TL sürekli işgöremezlik alacağının bulunduğu,

AGİ’siz asgari ücretin 4.253,40TL olduğunun kabulü halinde davacının sürekli işgöremezlik zararının 120.472,34TL’den yapılan ödemenin güncellenmiş değeri olan 57.093,96TL’nin mahsubu ile bakiye 63.378,38TL sürekli işgöremezlik alacağının bulunduğunun, ayrıca ek raporda ise 60.624TL bakiye sürekli işgöremezlik zararı ile 16.136,69TL geçici işgöremezlik zararı bulunduğunun belirlendiği görülmüş, davacı vekilinin, 15/06/2022 tarihli ıslah dilekçesinde bilirkişi raporu doğrultusunda 1500TL olan taleplerini 29.511,81TL’ye çıkarttığı,

12/09/2022 tarihli duruşmada ise 29.411,81TL’yi daimi işgöremezlik olarak talep ettiklerini ve 100TL de ekonomik geleceğin sarsılmasından kaynaklı zarar olarak davayı ıslah ettiklerini belirttiği görülmüştür.

Bilirkişi rapor tarihinde AYM’nin genel şartlara yapılan atıfı iptal kararının (17/07/2020 tarihli) ve Yargıtay’ca da TRH 2010 yaşam tablosunun esas alınması yönündeki içtihat değişikliğinin yürürlükte olduğu nazara alındığında davacının sürekli işgöremezlik zararının artık TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre belirlenmesi gerektiği, mahkemece de bu kapsamda yapılan belirlemede davalı şirketin davacıya eksik ödemede bulunduğu, eksik ödenen miktarın usulüne uygun olarak tespit edildiği ve mahkemece de bu kapsamda ve yapılan ıslahla bağlı kalınarak karar verildiği anlaşıldığından davalının tüm istinaf sebeplerine itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.