Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2023/527 K.2024/1110

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. 31.10.2021 tarihinde davacının içinde yolcu konumunda bulunduğu, sürücü ...'nın mülkiyetinde ve idaresinde bulunan, davalı sigorta şirketine sigortalı aracın seyri sırasında, araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan tarlaya girmesi neticesinde yaralanmalı tek taraflı trafik kazası meydana geldiğini ve meydana gelen kaza sonucu davacının ağır bir şekilde yaralandığını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL geçici, 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 1.000,00TL bakıcı giderlerine ilişkin tazminatın ve 1.000,00TL güç(efor) kaybı tazminatının davalı sigorta şirketine başvuru tarihi olan 08/03/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile geçici iş göremezlik tazminatı talebini 17.010,98TL, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 111.633,30TL, bakıcı gideri talebini 7.155,00TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne,17.010,98TL geçici iş göremezlik tazminatı, 111.633,30TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.155,00TL bakıcı giderinin temerrüt tarihi olan 23/03/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına, efor kaybı tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, davalı şirketin geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri zararından sorumlu olmadığını, aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faizin dikkate alınması gerektiğini, mahkemece kaza mahallinde keşif ve kusur yönünden bilirkişi incelemesi yapılmaksızın hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacının kaza esnasında emniyet kemeri kullanmadığı ve bu nedenle kendi yaralanmasında müterafik kusurlu olduğunu, hesaplanan tazminattan hatır taşıması yapılması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; kaza tespit tutanağı uyarınca, 31.10.2021 tarihinde sürücü ...’nın sevk ve idaresindeki aracın seyri sırasında sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle meydana gelen tek taraflı kazada sürücü ...'nın kural ihlali olduğunun belirlendiği, mahkemece anılan kaza tespit tutanağındaki kusur belirlemesine itibar edildiği, davacının içinde yolcu olarak bulunduğu aracın kaza tarihini kapsar şekilde ZMM Sigorta poliçesinin davalı şirket tarafından tanzim edildiği,

mahkemece H.Ü.Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD Başkanlığı’ndan alınan maluliyet raporu uyarınca, trafik kazasına bağlı davacıda meydana gelen sağ medial malleol kırığı dikkate alınarak.

“Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik” uyarınca engellilik oranının %6 olduğu, sekel halini aldığı ve sürekli olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği, kaza nedeniyle tedavisine başlanmasından itibaren tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin 2 ay olduğunun belirlendiği, mahkemece aktüer bilirkişiden alınan rapor uyarınca davacının trafik kazası sonucu uğradığı geçici iş göremezlik nedeni ile oluşan maddi zararının, 17.010,98TL, sürekli iş göremezlik nedeni ile oluşan maddi zararının 111.633,30TL ve bakıcı gideri nedeni ile oluşan maddi zararının ise 7.155,00TL olduğunun belirlendiği,

mahkemece anılan delillerin değerlendirilmesiyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına, toplanan delillere ve mahkeme kararının gerekçesinde göre mahkemece hükme esas alınan kusur durumunun, olayın oluşu ve kaza tespit tutanağındaki belirlemeler ile uyumlu bulunmasına, buna göre kazanın meydana gelmesinde davalı şirket tarafından sigortalanan araç sürücüsünün tam kusurlu bulunmasına, kaza yapan araçta yolcu olarak bulunan davacıya atfedilecek bir kusur bulunmadığının anlaşılmasına, nitekim kaza neticesi davacının yaralanmasının mahiyeti ve araçtan fırlamamış olması nazara alındığında davacının zararın artmasında müterafık kusuru bulunmadığının anlaşılmasına,

yine davacı ile sürücü arasında akrabalık ilişkisi bulunduğu (damadı) anlaşılmakla hesaplanan tazminattan hatır taşıması indirimi yapılmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına, mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine uygun, hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunmasına, buna göre davacının kaza neticesi meydana gelen sağ medial malleol kırığı dikkate alınarak.

“Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik” uyarınca engellilik oranının %6 olduğu, sekel halini aldığı ve sürekli olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği, kaza nedeniyle tedavisine başlanmasından itibaren tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin 2 ay olduğunun belirlenmesine, mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunun karar vermeye ve denetime elverişli bulunmasına, yerleşik Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde raporda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve Progresif Rant Yöntemi uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına,

davalı sigorta şirketinin davacının yaralanması neticesi oluşan geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri zararından da teminat kapsamında sorumlu olmasına göre mahkemece verilen kararda isabetsizlik olmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.