Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/1274 K.2025/1437

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.04.2015 tarihinde, davalı ... Sigorta A.Ş.'ye trafik sigorta poliçesiyle sigortalı ... plakalı araç sürücüsü ...'in aracının kontrolünü kaybederek kaldırıma çıkıp kaldırımdaki davacı yaya ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazada müvekkilinin kusuru olmadığını, kaza nedeniyle Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/67 Esas sayılı dava açıldığını belirtilerek, davalı sigorta şirketinden belirsiz alacak kapsamında şimdilik kaydıyla 50,00 TL bakıcı ve tedavi gideri, 50,00 TL geçici iş göremezlik zararı, 50,00TL kazanç kaybı ve 50,00 TL de kalıcı iş göremezlik tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazaya karışan ... plakalı aracın davalı sigorta şirketine sigortalı olduğu ve sorumluluklarının da sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında 290.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olduğu,

sigorta şirketine usulüne uygun başvuruda bulunulmadığını, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, kusur oranlarının tespiti gerektiğini, davacının kaza nedeni ile malul kalıp kalmadığı ve maluliyet oranlarının da tespiti gerektiğini, tedavi giderlerine yönelik talebin SGK sorumluluğunda olduğunu, davacının bakım ihtiyacının aile içerisinden karşılanması halinde tazminattan %50 oranında indirim yapılması gerektiğini, davacının kazanç kaybına ilişkin talepleri dolaylı zarar niteliğinde olduğundan trafik sigortası teminatı kapsamı dışında olduğunu, söz konusu bu talebin reddi gerektiğini,

kabul anlamına gelmemekle birlikte, tazminata hükmedilmesi halinde faiz başlangıç tarihi olarak dava tarihinin esas alınması gerektiğini, davacının avans faizi taleplerinin yasaya aykırı olduğunu bildirerek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, bilirkişi kusur raporunda; davalı sigorta şirketine sigortalı ... plakalı otomobil sürücüsü ...'in meydana gelen kazanın oluşumunda, 2918 sayılı KTK'nın 52/a-b, maddeleri kural ihlallerini işlemiş olmakla %100 oranında kusurlu olduğu, davacı yaya ...'in meydana gelen kazanın oluşumunda izafe edilecek herhangi bir kural ihlali olmamakla kusursuz olduğunun bildirildiği, aktüerya uzmanı ve doktor bilirkişiden oluşan bilirkişi raporunda; ...'in dava konusu trafik kazası sonrası hastanede görmüş olduğu tedavi ve tetkikler nedeni ile sağlık harcamasının kurumları olan SGK tarafından karşılandığı,

...'in dava konusu kaza sonrasında maluliyet hesaplanmasında. Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alındığında; engel oranının %0 (yüzdesıfır) olduğu, geçici veya devamlı surette bakıma ihtiyacı olmadığı, 10 (on) gün süreyle iş göremez olarak kaldığı, kişinin kaza sonrası gittiği kontrollerine ait sağlık kayıtlarına dosyada rastlanılmadığı, dosyada medikal malzeme & ilaç reçetelerine ait faturaya rastlanılmadığı, A.Ü.

Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 22.06.2023 tarihli raporda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının vücut genel çalışma gücünden kaybetmediği tespit edildiğinden, sürekli iş göremezlik nedeni ile oluşan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı, davacının kaza tarihinde memur olarak çalıştığı ve memur çalışanların hastalık sonucu istirahati nedeniyle raporlu oldukları sürede maaşlarından herhangi bir kesinti yapılmadığı ve çalışıyormuş gibi tam maaş ödemesi yapıldığı,

nitekim, davacıya ait maaş bordrosundan da davacının geçici iş göremezlik süresine tekabül eden maaşlarının tam ve eksiksiz ödendiği dikkate alınarak, davacının geçici iş göremezlik süresinde maddi kayba uğramadığı, davacı tarafça, davacının çalıştığı pozisyonda uçuş yapılan saate göre ödenen uçuş tazminatının mevcut olduğu, davacının dava konusu kaza sebebiyle 4 aydan uzun bir süre uçuş yapamadığından bu tazminatları alamadığı ve kazanç kaybına uğradığı iddia edilmiş ise de, yukarıda ayrıntılı olarak arz olunduğu üzere;

davacıya ait uçuş kayıt çizelgesinden davacının kaza tarihinden ( 21.04.2015) sonra 2015/5,6 ve 7. aylarda uçuşlarını yaptığı ve davacıya ait maaş bordrolarından ise davacının 2015/1-7 süresine tekabül eden uçuş tazminatlarının tam ve eksiksiz ödendiği anlaşıldığından, davacının uçuş tazminatı yönünden maddi kayba uğramadığı, A.Ü.

Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 22.06.2023 tarihli raporda, davacının başkasının yardımına ihtiyaç duymadığı tespit edildiğinden, bakıcı gideri nedeni ile oluşan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı, sigorta poliçesinin kaza tarihini kapsadığı, tedavi giderleri açısından ve sakatlanma halinde şahıs başına azami teminat limitinin ayrı ayrı 290.000,00-TL olduğunun bildirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde, sorumluluk hukukunda kazanç kaybı kavramının geniş bir kavram olduğunu, bedensel zararlarda kazanç kaybı, çalışma gücünün azalması ya da kaybından kaynaklandığını, çalışma gücü kavramının kapsamına bir kimsenin zihni, ruhi veya bedeni yeterliliklerine bağlı olarak ortaya çıkan her türlü ekonomik verimlilik gireceğini, geçici iş göremezlik tazminatı, bedensel zarar türlerinden olup, bu tazminat türünün sadece kazanç kaybından oluşmadığını ve efor kaybını da içerdiğini,

huzurdaki davada müvekkilin pilotluk görevini ifa ederken uğramış olduğu kaza nedeniyle eskisine göre daha fazla efor harcayarak mesleğini ifa ettiğini, geçici iş göremezlik tazminatının içeriğinin sadece kazanç kaybı ile sınırlı olmadığı sonucuna varılması gerektiğini, kazalının geçici iş göremezlik ödeneği alması veya işvereni tarafından ücretinin tam ya da eksik ödenmesi geçici iş göremezlik tazminatını etkilemeyeceğini ve /veya tazminattan indirime sebep olmayacağını, kaza tarihindeki rayice göre tedavi gideri belirlenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

müvekkilinin bu süreçte kontrolleri için hastaneye pek çok kez götürülmesi gerektiğini, beden gücü kaybı konusunda uzmanlığın Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'na ait olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE Dava, sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı, bakım ve tedavi gideri ile kazanç kaybı istemine ilişkindir.

Faturalandırılamayan tedavi giderine ilişkin olarak, Yargıtay 17.(kapatılan) ve 4. Hukuk Dairesinin yerleşmiş içtihatlarında belirtildiği üzere olayın niteliği gereği bütün giderlerin belgelendirilmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Ulaşım gideri konusunda belge bulunmasa da, davacının yaralanmasına göre tedavisi tamamlanıncaya kadar hastaneye gidip gelmesi hayatın olağan akışına uygundur.

Bu durumda mahkemece doktor bilirkişiden davacının tedaviye gitmesi gerektiği tarihler konusunda rapor alınarak, davacının ikamet adresi ile hastanelerin mesafesi, o tarihlerdeki ticari taksi ücretleri v.s. göz önünde bulundurularak makul bir ulaşım giderine hükmedilmesi gerekmektedir.

Yine yaralanmaya bağlı olarak yapılması olanaklı bulunan fatura edilemeyen tedavi giderleri yönünden davacının tüm tedavi evrakları incelenerek yaralanma derecesi ve iyileşme süreci de gözetilerek uzman doktor bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre fatura edilmeyen tedavi giderleri hakkında bir karar verilmesi gerekmekte olup (Yargıtay 17. H.D'nin 11.06.2020 tarih 2019/2585 Esas- 2020/3385 Karar, 28.02.2019 tarih 2016/4476 Esas- 2019/2293 Karar, 27.09.2017 tarih 2015/1535 Esas- 2017/8273 Karar, 09.04.2015 tarih 2015/1134 Esas - 2015/5600 Karar ve 12.11.2012 tarih 2012/32523 Esas-2012/12417Karar),

mevcut rapor denetime elverişli bulunmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin kabulüne, uyuşmazlığın çözümünde etkili deliller toplanılmadan ve değerlendirilmeden karar verilmiş olması nedeniyle kararın HMK'nın 353/1-a-6. maddesi gereğince kaldırılmasına karar vermek gerektiği kanaati ile aşağıdaki hüküm kurulmuştur.