Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/446 K.2025/634

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı dava dilekçesinde; 19/05/2021 tarihinde davacı yaya olarak seyir halinde iken dava dışı sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki, ...'nin sahibi olduğu ... plakalı aracın davacıya çarpması neticesinde, davacının zarara uğradığını belirterek, şimdilik 100 TL bakıcı giderinin, 100 TL geçici iş göremezlik zararının ve 100 TL sürekli iş göremezlik zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsilini talep etmiş, davacı vekili 18/09/2023 tarihli talep artırım dilekçesi ile bakıcı gideri talebini 2.683,13 TL'ye, geçici iş göremezlik zararını 6.941,17 TL'ye, sürekli iş göremezlik zararını 87.038,90 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taraflarına davadan önce usulüne uygun başvuru sürecini işletmeksizin eldeki davayı açması nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddini, davacının henüz iyileşme sürecini tamamlamaması nedeniyle davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, kusur raporunda trafik kazasının meydana geldiği kavşakta trafik işareti ve/veya trafik işaret levhası bulunmadığı belirtilerek bu şekildeki yolu geçiş için kullanan, ilk geçiş hakkını araçlara vermeyen taşıt yoluna girmeden önce bölünmüş yolda solundan gelen trafiği yeterince dikkatli kontrol etmeyen, yaklaşmakta olan araca rağmen kontrolsüzce yolun karşısına geçmeye çalışan davacının %25 oranında kusurlu olduğu,

dava dışı sigortalı sürücünün araç ile yerleşim yeri içindeki bir kavşağa doğru yaklaşmakta iken kavşakta olabilecek araç ve yaya trafiği nedeniyle daha dikkatli ve tedbirli davranmamakla, yönetimindeki aracının hızını, aracının yük ve teknik özelliğine göre ayarlayamamakla, olay yeri kavşağa yaklaşırken aracın hızını düşürmemekle, azami dikkatini vermemekle, yayayı farkedip tedbir almakta gecikmekle, direksiyon manevrası ile olayı önlemeye çalışmamakla %75 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği,

taraf itirazları üzerine aldırılan 02/04/2023 tarihli ek rapor ile kusur oranlarının taraf sıfatlarının karıştırılması nedeniyle sehven hatalı yazıldığı belirtilerek, kazaya sebep olayın meydana gelmesinde davacının %75 oranında, dava dışı sigortalı sürücünün %25 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 26/04/2023 tarihli raporunda, davacının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmelik Hükümlerine göre bedensel engel oranının %8 olduğu, sekel halini aldığı ve sürekli olduğu,

kaza nedeniyle davacının tedavisine başlanmasından itibaren 3 ay süre ile bakıcı ihtiyacının olduğu, tıbbi iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2021/201332 Soruşturma sayılı dosyası ile davaya konu kaza kapsamında yürütülen ceza soruşturmasında, (davacı) ... ile (dava dışı) araç sürücüsü ...'nin, ...'ın manevi zararlarının karşılanması kapsamında 14.000 TL'nin sürücü tarafından ödenmesi suretiyle uzlaştıkları, bu kapsamda ilgili soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

ceza soruşturmasında davacının manevi zararlarının tazmini yönünden dava dışı sigortalı sürücü ile uzlaştığı anlaşıldığından, uzlaşma kapsamında davacıya yapılan ödemenin eldeki davaya konu tazminat tutarından mahsup edilmediği, kazanın oluşumunda %75 kusurlu olan davacı lehine, talebini artırması neticesinde 87.038,90 TL sürekli iş göremezlik, 6.941,17 TL geçici iş göremezlik, 2.683,13 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 96.663,20 TL tazminata hükmetmek gerektiği, hükmedilen tazminata 15/08/2021 tarihinden itibaren faiz işletilmesine, yine davaya konu kazada sigortalı araç hususi nitelikte bulunduğundan yasal faiz işletilmesine,

talep kapsamı yerinde görülmeyen faiz başlangıç tarihinin ve faiz türünün fer'i nitelik taşımasından dolayı, davalı taraf yararına bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği gerekçesiyle. "1-Davanın Kabulü ile.

87.038,90 TL sürekli iş göremezlik, 6.941,17 TL geçici iş göremezlik, 2.683,13 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 96.663,20 TL tazminatın 15/08/2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; eksik evrakla başvuru nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, davacının henüz iyileşme süreci tamamlanmadan davanın açıldığını, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin ekinde yer alan özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranları cetvelinin KAS İSKELET SİSTEMİ ana başlığı altında yer alan. “3. ALT EKSTREMİTEYE AİT SORUNLARDA ENGELLİLİK ORANLARI” bölümünde.

"Engellilik hastanın mevcut durumuna göre belirlenmeli, kişi özrünün zaman içerisinde değişebilme ihtimali varsa rapor süreli olarak verilmelidir.

Devamlı engellilik raporu verilmeden önce, hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmelidir...” hükmünün yer aldığını, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, 1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından ve tedavi giderlerinden sorumlu olmadıklarını, sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda, kamu düzenine aykırılıklar gözetilerek, istinaf sebepleri ile sınırlı olarak HMK'nın 355. maddesi gereğince yapılan inceleme neticesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemidir.

Davalı vekili KTK'nın 97. maddesine uygun başvuru yapılmadan dava açıldığını ileri sürerek kararı istinaf etmiş ise de; 2918 sayılı KTK'nın 97. maddesi 26/04/2016 tarih 29695 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinde yürürlüğe giren 14/04/2016 tarih 6704 sayılı kanunun 5. maddesi ile değiştirilmiş maddede; "Zarar görenin, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında öngörülen sınırlar içinde dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerekir. Sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması hâlinde, zarar gören dava açabilir veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabilir." hükmü getirilmiştir.

Yapılan bu düzenleme ile zarar görenlerin dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı olarak başvurmasının gerekli olduğu, başvurudan itibaren sigorta kuruluşu en geç 15 gün içinde yazılı olarak cevap vermez ya da verilen cevap zarar görenin talebini karşılamaz ise zarar gören dava açabileceği gibi, Sigorta Tahkim Komisyonu'na da başvuru yapabilir.

Düzenlemede yazılı başvurunun yapılmış olması yeterli görülmüş, sigortanın temerrüdünü düzenleyen 99. maddeye atıf yapılmamış, başvuruda bulunması gereken evraka ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir.

Somut olayda; davacı tarafından, davalı sigorta şirketi hakkında ZMMS kapsamında açılan davada, davalıya başvuru sonrasında dava açıldığı anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin dava şartı bulunmadığına yönelik istinaf sebepleri yerinde görülmemiş, esasa ilişkin istinaf sebepleri incelenmiştir.

Maluliyete ilişkin olarak, davalı vekili istinaf dilekçesinde kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmış ve Yönetmelik’in ekinde yer alan “Engel Oranları Cetveli”nin “Alt Ekstremiteye Ait Sorunlarda Engellilik Oranları” başlıklı 3. maddesinde; “...engellilik hastanın mevcut durumuna göre belirlenmeli, kişi engelinin zaman içerisinde değişebilme ihtimali varsa rapor süreli olarak verilmelidir.

Devamlı engellilik raporu verilmeden önce, hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmelidir. Alt ekstremitenin sürekli bozukluklarının değerlendirilmesinde anatomik, tanısal ve fonksiyonel yöntemler kullanılır.” düzenlemesine riayet edilmediğini belirtmişse de, kaza tarihi 19/05/2021, rapor tarihi ise 02/05/2023 olup, belirtilen iyileşme sürecinin beklendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre; haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybına uğranıldığı iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Mahkeme tarafından alınan maluliyet tespitine ilişkin raporun da belirlenen bu esaslara, oluşa, usul ve yasaya uygun olması nedeni ile rapor doğrultusunda karar verilmiş olmasında bir usulsüzlük görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara kanuni gerektirici sebeplere, davalı vekilinin istinaf dilekçesinde belirttiği faturalandırılmayan yargılama giderlerine hükmedilmesi dosya kapsamında söz konusu olmadığının anlaşılmasına, yine dava dilekçesinde davalı vekili sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunun kabul edilemeyeceğini belirtmişse de, hükme esas alınan kusur raporunda davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsü ...’nin olayda %25 (yüzdeyirmibeş) oranında kusurlu olduğu,

davacı yaya ...’ın olayda %75 (yüzdeyetmişbeş) oranında kusurlu olduğunun belirtildiğinin, aktüer hesaplamada yerleşik Yargıtay uygulamaları gereğince TRH 2010 tablosu ve progressif rant tekniği uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, geçici iş göremezlik zararlarının teminat kapsamında olduğunun anlaşılmasına göre, mahkemece verilen kararda isabetsizlik olmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.