Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/594 K.2025/852

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.02.2022 tarihinde davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın yaya müvekkili ...'görmeyerek çarptığını, müvekkilinin maluliyetinin meydana geldiğini, zararlarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik belirsiz alacak niteliğinde 500,00-TL sürekli iş göremezlik zararı, 250,00-TL geçici iş göremezlik zararı ve 250,00 TL geçici bakıcı gideri zararının davalıdan tahsilini istemiştir. Davacı vekili 16/02/2024 tarihli talep artırım dilekçesinde; dava dilekçesinde talep edilen 1.000,00 TL ile birlikte toplam 531.812,88 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunduğunu, davacı tarafından müvekkiline eksik evrak ile başvuru yapıldığını, başvuru şartının tamamlanmadığını bu nedenle davanın reddi gerektiğini, davacının kaza ile ilgili şikayette bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, ceza soruşturma ve uzlaşma dosyalarının celbi gerektiğini, kazanın üzerinden 1 yıl geçmediğini yasal mevzuat gereği davacının sakatlığının bu nedenle tespitinin mümkün olmadığını,

geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin sağlık giderleri teminatı kapsamına girmesi sebebiyle ilgili mevzuat gereği SGK tarafından karşılanması gerektiğini, müvekkilinin söz konusu taleplerle ilgili sorumluluğunun olmadığını, davacının maluliyetine ilişkin tanzim edilecek raporun “Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik” esasları çerçevesinde resmi ve yetkili bir hastaneden alınması gerektiğini, bu nedenle Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor alınmasını, dava konusu trafik kazasındaki kusur oranlarının tespit edilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmasını,

davacıya SGK veya herhangi bir kurum tarafından yapılan bir ödeme var ise bunun araştırılmasını ve mahsup edilmesini, müvekkilinin sorumluluğunun teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu, dava konusu tazminat için müvekkilinin temerrüde düşmediğini, ancak kabul anlamına gelmemek kaydıyla faizin müvekkiline yapılan başvuru tarihinden itibaren yürütülmesi gerektiğini ve faiz türünün yasal faiz olması gerektiğini, tazminat hesaplamasında TRH 2010 hayat tablosunun kullanılması gerektiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın, zorunlu mali mesuliyet sigortası sözleşmesine dayalı daimi iş göremezlik, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri kalemlerine ilişkin tazminat davası olduğu, somut olayda, ... Kurulundan alınan 07/02/2023 tarihli raporda.

"Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre, davacının engel oranının %14(yüzdeondört) olduğu, 6(altı) ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığı, 1(bir) ay süresince başkasının yardımına ihtiyacı olduğunun, tespit edildiği, kusura ilişkin alınan bilirkişi ve adli tıp raporunda belirtildiği üzere davalı tarafından sigortalı araç sürücüsü..... %100 oranında kusurlu olduğu, yaya ...’in kusursuz olduğu,

buna göre kaza neticesinde davacının maluliyeti ve gerçek zararının belirlenmesine yönelik Yargıtay yerleşmiş içtihatlarına uygun olarak TRH 2010 hayat tablosu ve iskonto yöntemi kullanılan aktüer bilirkişi raporunda geçici iş göremezlik tazminatı olarak 26.808,88 TL'nin, bakıcı gideri tazminatı olarak 5.004,00 TL'nin, sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 638.021,26-TL'nin hesaplandığı, alınan raporların karar vermeye elverişli olduğu, talep gibi davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle;“1-Davanın KABULÜ ile.

26.808,88 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 5.004,00 geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 531.812,88 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 11.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, poliçe teminat limitlerinin aşıldığını, teminat limitlerinin 500.000,00 TL olduğunu, poliçe teminat limitinin toplam 31.812,88 TL olarak aşıldığını, teminat limitini aşan taleplerin reddine karar verilmesi gerektiğini, tedavi giderlerinden sorumluluklarının da bulunmadığını, sorumluluğun SGK’da olduğunu, faizin yasal faiz olması gerekirken avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle sürekli ve geçici iş görmezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceme neticesinde; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, davalı tarafından sigortalı aracın, dava dışı şirkete ait olması nedeniyle, talebe uygun olarak, avans faizi ile alacağın tahsiline karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamasına, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinden davalının sorumluluğunun tedavi ve sağlık gideri teminatı kapsamında kaldığından,

sorumluluğun belirlenmesinde teminat limitinin aşılmasının söz konusu olmamasına, geçici bakıcı ve geçici iş görmezlik zararlarının KTK'ın 98. maddesi kapsamında SGK'nın sorumluluğunda kalan zararlardan olmamasına göre, davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.