Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/896 K.2024/1243

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. 24.12.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacı ...'un ağır yaralandığını ve malul kaldığını, devamlı surette bir başkasının bakımına muhtaç olduğunu, kaza tarihi itibariyle karşı aracın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası davalı...

Sigorta A.Ş. şirketi nezdinde olup, poliçe teminatı olan 225.000 TL tedavi gideri teminatının bakıcı tazminatı kapsamında müvekkiline zararları oranında ödenmesi gerektiğini, meydana gelen kaza ile ilgili olarak davalı şirkete bakıcı gideri maddi tazminatının ödenmesi talepli ihtarname ve eklerinin keşide edildiğini, davalı tarafça 12.07.2017 tarihinde tebliğ alındığını, ancak davalı taraf herhangi bir ödemede bulunmadığı gibi taraflarıyla iletişime dahi geçmediğini, bu nedenle davalının temerrüt tarihi kendisine hasar ihbarı yapılan tarihten 15 gün sonrası olup 28.07.2017 tarihi olduğunu,

varsa muhtemel davalılar açısından müştereken ve müteselsilen sorumluluğa dayanıldığını belirterek, fazlaya ilişkin dava, talep ve ıslah hakları saklı kalmak kaydıyla, diğer kusurlu kişilerin kusurlarına düşen sorumluluk da dahil olmak üzere trafik kazasına bağlı poliçe teminatındaki tedavi giderleri kapsamında bakıcı tazminatı zararlarına ilişkin maddi tazminata mahsuben, müvekkil ...'un bakıcı tazminatı zararı için şimdilik 10.000 TL maddi zararın temerrüt tarihi olan 28.07.2017'den itibaren işleyecek artan oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

ıslah dilekçesi ile talebini 225.000,00-TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; haksız davanın reddi gerektiğini, öncelikle davacının müvekkili şirkete yöneltmiş olduğu Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/484 Esas 2015/505 Karar sayılı dosyada, davacı lehine 18.153,64 TL geçici iş göremezlik tazminatına hükmedildiğini ve müvekkil şirket tarafından bu tutarın ödendiğini, geçici iş görmezliğe ilişkin yapılan bu ödeme ve kabul anlamına gelmemek kaydıyla maluliyete ilişkin diğer ödemelerle poliçe limitinin tüketildiğini, müvekkili şirketin bakıcı giderine ilişkin sorumluluğu bulunmadığını,

Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu raporları hakkındaki yönetmeliğe göre davacının tüm tedavileri tamamlandıktan sonra sakatlığın 12 ay boyunca stabil ve kalıcı olması gerektiğini, bu nedenle davacının kalıcı bir sakatlığının olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, ayrıca sağlık kurulu raporlarının da yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmediğini, bu yönleriyle de davacı vekilinin beyanlarını kabul etmediklerini, davacının herhangi bir sosyal sigorta kurumuna bağlı olup olmadığının araştırılması gerektiğini,

davacının bir sosyal sigorta kurumuna bağlı olması halinde bu kurum tarafından yapılan ödemelerin müvekkilinden talep edilemeyeceğini, bu hususunun tespitinin gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

BAM 35. Hukuk Dairesi'nin kaldırma kararı gereğince yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporunda maddi hata tespit edilemediğinden ve dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, kesinleşen Ankara 8. ATM'nin 2013/484 Esas 2015/505 Karar sayılı dosya içeriğine göre, davacının %54 maluliyet oranına ve davalı sigorta şirketine sigortalı araç sürücüsünün %25 kusur durumuna göre ve ayrıca İstanbul Adli Tıp Kurulu 2. İhtisas Dairesi'nden alınan raporda davacının sürekli bakıma muhtaç olduğu tespit edildiğinden,

kaza tarihi itibariyle tedavi giderleri içerisinde yer alan bakıcı gideri her ne kadar bilirkişice 331.254,00 TL tespit edilmiş ise de, poliçede bakıcı gideri için teminat limitinin 225.000,00 TL olduğu ve araç ticari olduğundan avans faizi işletilmesi gerektiği anlaşıldığından davacının talep artırım dilekçesi de gözetilerek, “Davanın KABULÜ ile 225.000,00 TL bakıcı giderinin talep gibi 28/07/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; limiti aşar şekilde karar verildiğini zira, daha önce açılan 8. ATM’deki dava dosyası nedeniyle 18.153,94 TL geçici işgöremezlik ödemesi yaptıklarını, poliçe limitinin 206.846,39 TL kaldığını, mahkemece limitin tamamı gözetilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığını, sigortanın sürekli bakıcı zararından sorumlu olmadığını, zaten sakatlık oranı belirlenmesinden sonra ortaya çıkan bakıcı giderine yönelik taleplerin sürekli sakatlık teminatı kapsamında olduğunu ve bu kalemin sakatlık teminatı kapsamında ödendiğini, poliçe limitinin tükendiğini, bilirkişi raporunda hesaplanan miktarı kabul etmediklerini,

faizin dava tarihinden yasal faiz olması gerektiğini, müterafik kusur araştırması yapılması gerektiğini, belirlenen kusur oranının farazi olduğunu, 06/08/2021 tarihli bilirkişi raporu tebliğ edilmeden karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, maluliyet nedeniyle sürekli bakıcı tazminatı istemine ilişkindir. Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden. Ankara 8. ATM'nin 10.07.2015 tarih, 2013/484 Esas - 2015/505 Karar sayılı dosyasında, davacı tarafından 24.12.2012 tarihinde davalıya ZMMS ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında yaralanması nedeniyle davalı...

Sigorta A.Ş.'ye karşı açılan geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı davasında; davacı sürücünün %75 oranında, davalı sigorta şirketine sigortalı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu oldukları, davacının %54 oranında malul kaldığı kabul edilerek,

bilirkişi raporuna göre 18.153,64 geçici iş göremezlik zararı, 296.545,71 TL kalıcı iş göremezlik zararı belirlenmişse de davalı şirketin poliçe limitine göre davanın 225.000 TL olarak ıslah edilmesi ve poliçe limiti gözetilerek davanın kabulü ile 225.000 TL’nin 10/07/2013 temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın temyiz edilmeyerek 08/09/2015 tarihinde kesinleştiği, istinaf incelemesine konu iş bu davanın ise, davacının sürekli bakıcı ihtiyacı bulunmasından kaynaklanan tazminat davası olduğu anlaşılmıştır.

Aynı taraflar arasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen Ankara 8. ATM'nin 10.07.2015 tarih, 2013/484 Esas - 2015/505 Karar sayılı dosya kapsamı nazara alındığında davalının kusura ve faizin türüne yönelik istinafına itibar edilmemiştir. Davadan önce davalı sigortaya sürekli bakıcı gideri tazminatı ödenmesi için tüm belgelerle başvurunun 12/07/2017 tarihinde yapıldığı, 8 iş günü sonrasının 25/07/2017 olduğu ancak taleple bağlı olarak faize 28/07/2017’den itibaren karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yine Ankara 8. ATM'nin 10.07.2015 tarih, 2013/484 Esas - 2015/505 Karar sayılı dosyasında davacı için hesaplanan sürekli isgöremezlik tazminatının sigorta limitinin üzerinde olduğu ve mahkemece limit kapsamında karar verildiği, aynı dosyada geçici işgöremezlik tazminatı ödendiğinin de ispatlanamadığı, bu durumda iş bu istinaf incelemesine konu dosyada mahsubu gerektirir tedavi gideri ödemesi yapıldığının ispatlanamadığı, alınan bilirkişi raporundan da davacının bakıcı gideri zararının 331.224 TL olarak hesaplandığı, bu miktarın sigortanın tedavi gideri limiti olan 225.000 TL’nin üzerinde olduğu ve mahkemece limit kapsamında karar verildiği anlaşıldığından, davalının tüm istinaf sebeplerine itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı Sigorta vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.