Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/2190 K.2022/1501

İlk Derece Mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davalının müvekkilinin sigortalısı olduğunu davalının kusuru ile karıştığı kaza nedeniyle üçüncü kişiye ödeme yapıldığını, davacının 66 yaşında olmakla taksi soförlüğü için gerekli yeterli bir ehliyete sahip olmadığını bu sebeple rücu şartlarının oluştuğunu öne sürmüş bedelin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, mevzuatta bu şekilde bir yaş sınırının olmadığını öne sürmüş davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, "...Taşıma yönetmeliğinde 66 yaş sınırı belirlenmiş olmasına karşı Belediye Kanunu hükümleri saklı tutulmuş, yukarıda belirtilen ve Belediye Kanunu kapsamında çıkarılan yönetmeliğe göre de taksi şoförleri için bir yaş sınırı ön görülmemiştir. Bu halde davalının geçersiz bir ehliyete sahip olduğu söylenemeyecek olup rücu şartları oluşmadığından davanın reddine ..." şeklinde karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaza tespit tutanağında müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan aracın sürücüsünün ehliyetinin yetersiz olduğunun tespit edildiğini, karayolu taşıma yönetmeliğinin 34/1-c maddesi uyarınca yönetmelik kapsamındaki taşıtları kullanan şoförlerin 66 yaşından gün almamış olmaları gerektiğini, sigortalı aracın ticari taksi olduğu göz önüne alındığında ilgili yönetmelik kapsamında olduğunu, araç sürücüsü olan davalının ise 1949 doğumlu olup 69 yaşında olması sebebiyle sigortalı aracın kullanmasının yasak olduğunu,

böylece ehliyetinin yetersiz olması sebebiyle ödenen tazminatın rücuen tahsilini talep edebileceklerini, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, Antalya ...

Belediyesinin ticari taksilere ilişkin yönetmeliğinin yürürlüğe girme tarihinin 22/02/2016 olup karayolu taşıma yönetmeliğinin ise yürürlüğe girme tarihinin 08/01/2018 tarihi olduğunu, önceki düzenleme ve sonraki düzenleme ilişkilerine bakılmak suretiyle karayolu taşıma yönetmeliğinin uygulanması gerektiğini, istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, davacının, davalının maliki ve sürücüsü olduğu aracı, 04/01/2018 tarihinde kullanım tarzı taksi olmak üzere davalı ...'ın sigorta ettiren olarak isminin yazılı olduğu halde zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesi ile sigortaladığı, davalı ...'ın 01/01/1949 doğumlu olup, sigorta poliçesinin düzenlendiği 04/01/2018 tarihi itibariyle de 63 ve 66 yaşından da büyük olduğu, 2009 tarihli Karayolu Taşıma Yönetmeliğinde 63 yaş sınırı olmasına rağmen davacı tarafça sigortanın yapıldığı,

08/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren karayolu taşıma yönetmeliğinden sonra da davacının sigorta sözleşmesini feshetmediği hususları da birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf talebinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Sonuç olarak, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

...