Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2024/2188 K.2024/317

Taraflar arasındaki geçici hukuki koruma talebine mütedair ilk derece mahkemesince verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmakla, dosyada duruşma yapılmasını gerektiren eksiklik görülmediğinden Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1-son cümle uyarınca istinaf incelemesinin duruşmasız yapılmasına karar verilerek, dosya incelendi;

GEREKÇE

Davacı vekili, 10/12/2023 günü davalı ... sürücüsü, davalı ... kayıtlı maliki ve davalı ...

Sigorta A.Ş.'nin trafik sigortacısı olduğu ... plaka sayılı otomobil ile davacı müvekkilinin sürücüsü olduğu ... plaka sayılı motosiklet arasında meydana gelen trafik kazası sonucu müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığından bahisle belirsiz alacak davası şeklinde açılan davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL geçici iş görmezlik tazminatı, 500,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatı,

500,00 TL tedavi ve bakıcı gideri tazminatı ve 500,00 TL ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve alacağın tahsilini sağlamak için davalılar ... ve ... adına kayıtlı araç ve taşınmazları üzerine ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 25/09/2024 tarihli ara karar ile davalı tarafa ait mal varlığı uyuşmazlık konusu olmadığından ihtiyati tedbir talebinin reddine, davacının alacağın varlığını gösterir yaklaşık ispata elverişli belge ve delilleri sunmadığı, dosya kapsamında alınmış kusur bilirkişi raporunun olmadığı, alacak ve miktarın yargılamayı gerektirdiği, davalı tarafın mal kaçırma ihtimalinin varlığına dair bir kanıtın dosyada bulunmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin bu aşamada reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Uyuşmazlık, açılan maddi tazminat davasında zarar sorumluları olan sürücü ve işletenin araçları ve taşınmazları üzerine ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir konulması isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere uyuşmazlık bir miktar para alacağına ilişkin ise İİK 257. vd. maddeleri gereğince ihtiyati haciz; uyuşmazlığın dava konusu hakkında olması halinde 6100 Sayılı HMK'nun 389. vd maddeleri gereğince ihtiyati tedbire ilişkin geçici hukuki koruma kararı verilmesi istenebileceği açıktır. İstem, haksız fiilden kaynaklanan tazminata (para alacağı) yöneliktir.

1-İhtiyati tedbir, mahkeme tarafından asıl hukuki korunma talebi (dava) hakkında kesin hüküm verilinceye kadar devam eden, tarafların durumlarında ya da dava konusu hak veya şeyde meydana gelebilecek zararları önleme amacına hizmet eden, geçici nitelikte bir hukuki korumadır. İhtiyati tedbirin amacı, asıl hukuki korunma talebinin sonucunu güvence altına almaktır. İhtiyati tedbir kararı ancak “uyuşmazlık konusu şey hakkında” verilebilir. Bunun anlamı, ihtiyati tedbirin ancak dava konusu hakkında veya diğer yargılama türlerinin konusunu oluşturan şeyler veya hak bakımından verilebilmesidir.

Maddi tazminat davaları ile hedeflenen hukuksal sonuç para alacağına kavuşmaktır. Dolayısıyla trafik kazası sonucu oluşan zarar nedeniyle sorumlu olanların mal varlıklarının aynına ilişkin bir uyuşmazlık söz konusu değildir. HMK'nun 389 ve izleyen maddelerine göre uyuşmazlık konusu olmayan mal varlığı değerleri üzerine ihtiyati tedbir konulması mümkün olmadığına göre ilk derece mahkemesince ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Kaldı ki para alacağına ilişkin davalarında başvurulacak geçici hukuki koruma tedbiri öncelikle ihtiyati hacizdir.

2-Dava belirsiz alacak davası şeklinde açılsa da davacının talep ettiği tazminat miktarı ile bu miktar tazminatın davalı sigorta şirketinin teminat limiti altında kaldığı, İİK'nın 257. ve devamı maddeleri uyarınca kişinin mal varlığı üzerine ihtiyati haciz konulabilecek miktar ve değerde olmadığı belirlendiğinden davacı vekilinin ihtiyati haciz ret kararına karşı yaptığı istinaf başvurusu da yerinde görülmemiştir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin istinaf yerinde görülmeyen istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkrası (b-1) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.