Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2022/1263 K.2022/1185

Yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararın istinaf edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacılar vekili; olay günü .....'ın evin bahçesine kum dökerken damperli kamyonun pistonunun kırıldığı, damperin sağ tarafta bekleyen .....'e çarpıp ölümüne neden olduğu belirterek, şimdilik belirsiz alacak biçiminde 3.000,00 TL'nin faiziyle davalılardan tahsili, araç ve sair mal varlığı üzerine ihtiyati haciz mahiyetinde tedbir konulmasını istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; kaza neticesinde rizikonun gerçekleştiği yer karayolu olmadığından oluşan zararın trafik sigortası teminatı kapsamına girmemekte olduğunu, Trafik Sigorta Poliçesi Genel Şartları ve ilgili mevzuat gereği, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin hesaplamanın bu ilkeler esas alınarak yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, 14/10/2021 tarihli tensip tutanağındaki 19 nolu bent ile geçici hukuki koruma istemini kısmen kabul kabul etmiş, salt ..... plakalı araç üzerine davalı gerçek kişiler adına kayıtlı olması halinde teminat yoluyla ihtiyati haciz mahiyetinde tedbir konulmuş, diğer mal varlığı üzerine olan talep reddedilmiştir.

Davacılar vekili mahkemeye sunduğu 18/10/2021 tarihli dilekçesi ile; diğer mal varlığı yönüyle ret kararının doğru olmadığını, kazaya karışan araç dışında öbür mal varlığı hakkında da ihtiyati haciz kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkeme, dilekçe altına verdiği şerh ile talebi istinaf mahiyetinde kabul etmiş, dilekçeyi karşı tarafa tebliğ etmiş, harç alıp istinaf incelemesi için dosyanın bir suretini Dairemize göndermiştir.

Dairemizin 27/12/2021 tarih ..... esas .... karar sayılı ilamı ile; kazaya karışan araç dışında sair malvarlığına ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin gerekçeli ara karar yazılması ve taraflara tebliği ile dosya aslının veya bir suretinin istinaf incelemesi için dairemize gönderilmesi için geri çevrildiği görülmüştür.

Uyuşmazlık, destekten yoksun kalma nedeniyle tazminat davasında ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Duruşma açılmasını gerektiren gerektiren sebep bulunmadığından HMK'nın 353. Ve 355. Maddeleri gereğince inceleme ve müzakereler kamu düzeni ve istinaf nedenleriyle sınırlı biçimde dosya üzerinden yürütülmüştür.

Buna göre;

1-HMK'nın 396 maddesinin 1'inci fıkrasına göre durum ve koşulların değiştiği sabit olursa, talep üzerine ihtiyati tedbirin değiştirilmesine veya kaldırılmasına teminat aranmaksızın karar verilebilir. 2'inci fıkrasına göre ise bu hallerde itiraza ilişkin 394'üncü maddenin 3'üncü ve 4'üncü fıkrası kıyasen uygulanır. HMK'nın 394'üncü maddesinin 3 ve 4'üncü fıkraları ise kabul edilen isteklere ilişkin "itiraz" yolunu düzenlemektedir.

Mahkemece 24/09/2021 tarihli ara karar ile teminat mukabilinde ihtiyati haciz kararı verilmiş, davacılar vekili haczin teminatsız olarak verilmesi gerektiğini ileri sürerek itiraz etmiş, mahkeme ise ihtiyati haczin teminatsız olarak verilmesi için şartların oluşmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar vermiş, davacı vekili bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuş ise de, ortada istinafı kabil bir ara karar yoktur.

Şöyle ki davacı tarafa, mahkemece belirlenen teminat miktarına karşı yaptığı itirazın reddine dair ara kararı istinaf etmesine cevaz verecek herhangi bir düzenleme yapılmamıştır. Sadece ihtiyati haciz talebinin reddi durumunda İİK'nın 258/son ve ihtiyati haciz kararına itirazın reddi halindeyse İİK'nın 265/son maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulabilecektir. Yine ihtiyati tedbirler açısından da paralel düzenlemeler mevcuttur.

2-HMK'nın 341/1 maddesine göre ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Açıklandığı üzere davacının yasa yoluna getirdiği ara karar istinaf edilebilir nitelikte olmadığından başvurunun HMK'nın 352'inci maddesi uyarınca usulden reddi ile davacı tarafça sunulan dilekçenin adi itiraz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilerek mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği düşüncesi ile istinafın usulden reddine hükmedilmiştir.