Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2022/618 K.2025/548

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmakla, dosyada duruşma yapılmasını gerektiren eksiklik görülmediğinden Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 353/1-a maddesi uyarınca istinaf incelemesinin duruşmasız yapılmasına karar verilerek, dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların müteveffanın mirasçıları olduğunu, müvekkillerinin kaza nedeniyle hastane ve cenaze giderlerinin olduğunu, müvekkili ...'ın kaza tarihine kadar müteveffa ile aynı konutta yaşadığını, müvekkillerinin müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için ayrı ayrı 300,00 TL olmak üzere toplam 900,00 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için ayrı ayrı 40.000,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

CEVAP

Davalı Güvence Hesabı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Diğer davalılar yasal süresi içerisinde davaya cevap vermemişlerdir.

İDM KARARININ ÖZETİ

Mahkemece; "Davanın Kısmen Kabul/Kısmen Reddine, Maddi tazminat yönünden; Her bir davacı için 50,00 TL olmak üzere 150,00 TL maddi tazminatın 14.01.2015 tarihinden (davalı Güvence Hesabı yönünden 03.09.2018 tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, Manevi tazminat yönünden; Her bir davacı için 4.000,00 TL olmak kaydıyla toplam 12.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...' dan 25.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " şeklinde karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Bir kimsenin annesinin ölümünden dolayı maddi zararının yalnızca 50,00 TL olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere müvekkilinin maddi tazminat zararının bulunduğunun sabit olduğunu, sürücü ...'un meydana gelen kazada %100 oranında kusurlu olduğunu, davalı sürücünün mütevefaaya yardım etmeyip olay yerinden kaçıp gittiğini, müvekkilinin yaşadığı acı nedeniyle yapmış olduğu maddi masrafları belgelendirmeyi düşünemediğini, tedavi giderleri için dosyaya herhangi bir belge sunulması zorunluluğunun bulunmadığını,

manevi tazminat miktarı çok düşük olup manevi tazminatın caydırıcılık uyandıran ölçüde belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davacılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Kusur raporlarında mütevefaanın asli sürücü davalının ise tali kusurlu olarak belirlenmesinin kazanın oluş şekline aykırı olduğunu, mütevefaa ile müvekkillerinin aynı konutta yaşadıklarını, hayatı anneleri ile birlikte yaşamaları nedeniyle annelerinin desteğinden yoksun kaldıklarını, mahkemenin destekten yoksun kalma zararının oluşmayacağına ilişkin değerlendirmesinin haksız olduğunu, ayrıca tedavi giderlerine ilişkin müvekkillerinin yaşamış olduğu acı nedeniyle belge almalarının kendilerinden beklenemeyeceğini,

müvekkillerinin annelerini kaybetmiş olmaları nedeniyle duydukları üzüntü ve manevi tazminatın caydırıcılık uyandıran ölçüde olması gerektiği hususları dikkate alındığında manevi tazminat miktarının çok düşük kaldığını ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Duruşma açılmasını gerektiren sebep bulunmadığından HMK'nın 353. ve 355. maddeleri gereğince inceleme ve müzakereler kamu düzeni ve istinaf nedenleriyle sınırlı biçimde dosya üzerinden yürütülmüştür.

Dava, Trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi gereğince kasten veya taksirle başkasına zarar veren bu zararı gidermekle yükümlüdür. Bedensel zarara uğrayanların aynı kanunun 54. maddesi gereğince maddi tazminat ve aynı kanunun 56/1 maddesi gereğince manevi tazminat isteme hakları bulunmaktadır. Yine aynı kanunun 56/2 maddesi gereğince ağır bedensel zarar halinde zarar görenin yakını da manevi tazminat isteyebilirler. 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesi gereği motorlu araç işleteni doğan zararlardan sürücü ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, 25/12/2014 tarihinde davalı sürücü ...'un sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobili ile ... Mahallesi, ... Otel kavşağından ... kavşağı istikametinde sol şeritte seyir halindeyken aracının sol ön kısmı ile gidiş istikametine göre sağ taraftan yola girip sol tarafa orta refüj kısmına yürümeye çalışan yaya ...'a çarpması sonucu ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir. Bu kazanın oluşumunda ceza yargılaması sırasında alınan yerel bilirkişi ile ATK Trafik İhtisas Dairesinin ve yine yargılamayı yapan yerel mahkemece alınan yerel bilirkişi raporlarına göre; davalı sürücü ...'un tali ve %25 oranında kusurlu olduğu, yaya ...'ın asli ve %75 oranında kusurlu olduğu sabittir.

Yerel mahkemece davacılar hakkında yapılan araştırmaya göre; davacı ...'in emekli öğretmen, davacı ...'in emekli öğretmen, davacı ...'in ise 4/A kapsamında çalışıp düzenli geliri olan ve yine 4/C kapsamında emekli aylığı aldığı huhusunun tespit edildiği, davacıların kaza tarihi itibariyle evli olup 50 yaşın üzerinde bulundukları, mevcut maddi durumları itibariyle annelerinin desteğine ihtiyaçlarının bulnmadığı, yine cenaze masraflarına ilişkin Antalya Mezarlıklar Şube Müdürlüğü tarafından gönderilen belge içeriğine göre; cenaze yıkama ve defin işlemlerinin ücretsiz olarak yapıldığı, davacıların vefat eden anneleri için yapmış oldukları tedavi giderlerine dair dosyaya herhangi bir belge sunmadıkları anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, yerel bilirkişi ve ATK raporuna göre davalının olayda % 25 kusurlu olduğu, raporun oluşa uygun olduğu, ceza mahkemesince de aynı kusur oranının belirlendiği, davacılar emekli olup emekli maaşı aldıkları ve bu nedenle annelerinin desteğinden yoksun kaldırlarına dair bir delil bulunmadığı, cenaze ve tedavi giderlerine ilişkin herhangi bir delil sunmadıkları, bu itibarla usule ve yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle kanıtların toplanması ve değerlendirilmesinde bir usulsüzlük görülmemesi nedeniyle yerel mahkemece maddi tazminat yönünden kuruluna hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarına gelince; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, toplanan deliller ve davalı sürücünün meydana gelen kazada %25, oranında kusurlu olması, trafik kazası sonucu davacıların annesinin vefat etmesi, bu ölümden dolayı davacıların duyduğu elem, acı ve ızdırap, günün ekonomik koşulları, takdir edilecek manevi tazminat miktarının bir tarafın zenginleşmesine, diğer tarafın fakirleşmesine neden olmayacak oranda belirlenmesi gerektiği, ekonomik koşullar nedeniyle paranın kaybettiği değere ilişkin ilkeler dikkate alındığında mahkemece davacılar için ayrı ayrı takdir edilen manevi tazminat miktarının düşük kaldığı, bu itibarla davacılar için ayrı ayrı takdiren 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekmiştir.

Hal böyle olunca, 6100 Sayılı HMK’nın 355.maddesi kapsamında yapılan inceleme neticesinde istinaf talebinin yerinde olmadığının anlaşılmasına göre davacıların maddi tazminata ilişkin istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1-b-1.maddesi uyarınca esastan reddine, davacıların manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve dairemizce yeniden hüküm kurulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

...