Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2026/330 K.2026/381

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkilinin hiçbir talep ve/veya onayı olmadığı gibi kendisine kusur ve kasıt yüklenemeyecek bir biçimde, tamamen davalı bankanın güvenlik zafiyetleri nedeniyle, müvekkilinin bireysel hesabının ticariye çevrilerek, ticari kredi çekilmesi akabinde ticari kredi kartları çıkarılması ve artı paraya geçilmesi ve nakit avans kullanımı ile davalının tüm bu işlemler nedeniyle oluşan borcun müvekkilinden tahsil edilmeye çalışıldığını, öncelikle şüphelilerce çekilen 400.000 TL ticari kredinin tüm icrai işlemlerinin durdurulmasına,

banka nezdinde ticari kredili mevduat, ktmh, taksitli ticari kredi, ticari kredi kartları, bch, ek hesap, tüketici kredisi ve bireysel kredi kartlarının durdurulmasına, bunlara bağlı olabilecek tüm borç işleme, faiz, ihtar ve icrai işlemlerinin durdurulmasına, müvekkilinin davalı tarafa bilgisi ve onayı dışında davalı tarafın güvenlik kusurundan kaynaklı vuku bulan bankacılık dolandırıcılığından kaynaklanan olayda davalı tarafa borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle. Davacı ...'ın, davalı ....A.Ş.'den internet bankacılığı (... ... Mobil Uygulaması) ile 25.05.2024 günü saat 11:46'da 400.000,00 TL taksitli ticari kredi kullandığını, davacı ...'ın kullanmış bulunduğu 400.000,00 TL kredinin, davacının ...A.Ş.'nin ... Şubesindeki (Şube Kodu:...) ... nolu hesabına geçtiğini, davacının kullanmış bulunduğu krediden 4.620,00 TL kredi kullanım ücreti kesilerek kalan 395.380,00 TL davacının, ...A.Ş. ...

Şubesi (Şube Kodu: ...) nezdindeki ... nolu hesabına virman yapıldığını, davacı ...'ın ...A.Ş. ... Şubesindeki hesabından internet yoluyla ... Kredi kartına 275.000,00 TL borç ödemesi yapıldığını, davacı ...'ın ...A.Ş. .Şubesindeki hesabında kalan 120.380,00 TL davacının, ...A.Ş. ... Şubesindeki ... nolu hesabına virman yaptğını, davacı ..., ...A.Ş. ...

Şubesindeki ... nolu hesabındaki 120.380,00 TL ile bu hesaba bağlı ticari artı para hesabından 98.000,00 TL kullanarak toplam 218.380,00 TL parayı davacının ... Kredi kartına ödeme yaptığını, davacı ... ....A.Ş. ... Şubesindeki ... nolu hesabına bağlı bireysel artı para hesabından (hesap limiti 27.000,00 TL) 24.922,14 TL'yi kredi borcuna ödeme yaptığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; her ne kadar dava tarihinden sonra davacı adına çıkartılan kredi kartları, anılan kartlarla yapılan borçlar ve davacı adına çekilen ticari kredilerin dava tarihinden sonra davalı Banka tarafından re'sen güvenlik açığı nedeniyle kapatılmış olup dava konusuz kalmış ise de;

yargılama giderlerinin kime ait olacağı yönünden dava açılış tarihinde itibariyle tarafların haklılık durumlarını değerlendirmek gerektiği, yükümlülüklerini yerine getirirken objektif özen ile davranmak durumunda olup birer itimat kurumları olan bankalar, aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorunda olmakla birlikte; bu konuda objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurlarından da sorumlu olduklarını, dosya kapsamında davalı Banka tarafından davacıdan habersiz olarak sistem güvenlik açığından faydalanılarak oluşturulan, davaya konu borçların re'sen kapatılmasının da bunu göstermekle birlikte;

işbu davanın açılmasına davalı Banka sebep olduğundan yargılama giderlerinin davalı Banka üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ...

Asliye Ticaret Mahkemesinin ...esas, ... karar sayılı ve 10.10.2025 günlü kararını davacı tarafa vekalet ücreti takdiri ile yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünden yasa, usul ve dosya kapsamına aykırı bulunması sebebiyle kararı bu yönüyle istinaf ettiklerini, hükmedilen vekalet ücreti ve davacı lehine hükmedilen yargılama giderleri yönünden kararın kaldırılması gerektiğini, davalı banka tarafından davacının açmış olduğu davayla ilgili kullanılan kredilerin banka tarafından re'sen kapatıldığını, kredi kartlarının ise re'sen iptal edildiğini,

davacı tarafından davalı banka aleyhine davanın açılmasına banka sebebiyet vermediğinden davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hükmedilmesinin yasa ve usule aykırı olduğunu, Yerel mahkemece 10.10.2025 günlü duruşmada davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermiş olup bu durumda davacı lehine vekalet ücreti takdirine ve yargılama giderlerinin davalı bankadan alınmasına dair kararın yasa ve usule aykırı olup kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;

İstinaf başvurusuna konu uyuşmazlık, Menfi Tespit talebine ilişkindir.

Davacı adına, üçüncü kişilerce kendisinden habersiz bir şekilde davalı bankadan çekildiği iddia olunan 400.000,00 TL'lik ticari kredi, kredi kartı harcamasından davacının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılama sırasında davaya konu borçların davalı banka tarafından re'sen kapatılması sebebiyle davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup davalı tarafça karara davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti ve de yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Gerek dosya kapsamından gerek davalı banka yazı cevaplarından, davaya konu borçların re'sen davalı banka tarafından ve de (davadan sonra) yargılama sırasında kapatıldığı dikkate alınarak istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Netice olarak; Mahkeme hükmünün yasal unsurları taşıdığı, istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede; ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun bulunduğu anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin HMK'nin 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.