Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2026/569 K.2026/545

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili ihtiyati haciz talepli dava dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkili arasındaki ticari iş ilişkisi çerçevesinde düzenlenen iki adet faturaya konu 430.000,00 TL borcun 30/12/2024 tarihinde ve 143.000,00 TL borcun 04/04/2025 tarihinde davalıca ödenmesi gerekirken bugüne kadar müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine davalı hakkında ...

İcra Müdürlüğünün ...Esas sayılı dosyasıyla faturaya dayalı olarak asıl alacak ve işlemiş faiz toplamının tahsili amacıyla genel haciz yoluyla takip yapıldığını; davalının borca itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek, öncelikle borca yetecek tutarda borçlunun taşınır ve taşınmaz mallarına ve üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyaten haciz konulmasına, ... İcra Müdürlüğü'nün...

Esas sayılı dosyada itirazın iptaline ve icra takibinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesi 08/01/2026 tarihli ara kararında özetle; "Somut olayda, iş bu davanın konusunun faturaya dayalı başlatılan takip olduğu, faturaya konu mal/hizmetin teslim edilip edilmediği şu aşamada yargılamayı gerektirdiği, salt faturanın bulunmasının muaccel bir alacağın varlığını ispatlamadığı hususları nazara alındığında, vadesi gelmiş muaccel bir borcun varlığına kanaat getirilemediğinden şartları oluşmayan ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir." gerekçesiyle 2004 Sayılı İİK'nun 257. Vd maddeleri gereğince koşulları oluşmayan ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkili arasındaki ticari iş ilişkisi çerçevesinde düzenlenen iki adet faturaya konu 430.000,00 TL borcun 30/12/2024 tarihinde ve 143.000,00 TL borcun 04/04/2025 tarihinde davalıca ödenmesi gerekirken bugüne kadar müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, fatura tarihlerinden de anlaşılacağı üzere müvekkilinin alacağının muaccel olup yine davalı şirket yetkilisi tarafından dosyada mevcut mesajlar dikkate alındığında borcun sabit olduğu ve vadesinin geçtiğinin ortada olduğunu, HMK'nun 199.

Maddesinde ”uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film, görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu kanuna göre belgedir.” şeklinde ifade edildiğini, bu şekilde ilgili kanun kapsamında yer alan hükümün Yargıtay Kararlarına da konu olarak,

alacağın veya borcun varlığı Whatsapp, Mail, İnstagram ve Facebook gibi elektronik yazışmalarla ispat edilebileceğinin belirtildiğini, müvekkili ile davalı şirket arasında mermer malzeme satım ve işçiliğinden kaynaklanan ticari iş ilişkisi bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilinin düzenlediği,

kendisine gönderdiği faturalara ilişkin itirazı olmadığını, müvekkili ve davalı şirket yetkilisi arasında geçen yazışma ve mesajlardan da anlaşılacağı üzere müvekkilinin işi zamanında yaptığını ve teslim ettiğini, yine davalı yetkilisi tarafından borcun ikrar edildiğini ve müvekkilinin ödemeye yönelik olarak sürekli oyalandığını, borçlunun borçtan kurtulmak amacıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya ve kendisi kaçmaya çalıştığını, dolayısıyla teminat altına alınmamış olan alacakları için İİK’nın 257. maddesinin aradığı şartların gerçekleştiğini, davalı/borçlu şirketin, yapmış olduğu bu itirazı ile alacağın elde edilmesini imkânsızlaştırmak,

zorlaştırmak, icra takibini sekteye uğratmak amacında olduğunu, davalı/borçlu şirketin ilgili faturalarda belirtilen borcu faiziyle birlikte ödemesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

HUKUKİ SEBEPLER VE GEREKÇE

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;

Dava, 2 adet faturaya dayalı başlatılan itirazın iptali, istinaf başvurusuna konu uyuşmazlık ise ihtiyati haciz talebine ilişkindir.

İcra İflas Kanunu'nun 257. maddesinde düzenlenen ihtiyati haciz, alacaklının bir para alacağının zamanında ödenmesini güvence altına almak için mahkeme kararı ile borçlunun mallarına (önceden) geçici olarak el konulmasıdır.

İhtiyati haciz HMK'nın 406/2 maddesinde geçici hukuki koruma olarak kabul edilmiş, ihtiyati haciz şartları ve etkileri ise İİK'nın 257. maddesinde düzenlenmiştir.

Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahıslarda olan taşınır ve taşınmaz malları ve alacaklarıyla diğer haklarını haczettirebilir. Vadesi gelmemiş borçtan dolayı ise, ancak borçlunun muayyen yerleşim yeri mevcut değil ise, borçlu taahhütlerinden kurtulmak amacıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır ya da kaçar veyahut bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunursa ihtiyati haciz kararı verilebilir.

Somut olayda, talep dilekçesi ekinde sunulan e-fatura suretlerinin İİK'nun 68/a maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gibi salt fatura düzenlenmiş olmasının alacağın varlık ve miktarına kesin olarak delil kabul edilemeyeceği, dolayısıyla malların teslim edilip edilmediği/edimin yerine getirilip getirilmediği,

talep edenin alacağı bulunup bulunmadığı ve miktarı hususlarının ancak ticari defter ve kayıtların incelenmesi ve yapılacak yargılama neticesinde ortaya çıkacağı, taraflar arasında gerçekleştiği belirtilen yazışmaların da bu aşamada yaklaşık ispata yeterli olmadığı ve de ayrıca borçlu tarafın mal kaçırma ihtimaline ilişkin olarak net ve somut bilginin dosyaya sunulmadığı anlaşılmakla ihtiyati haczin yasal şartları için yaklaşık ispat koşulu gerçekleşmediğinden ihtiyati haciz talebinin reddine dair ilk derece mahkemesi kararının ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla;

ihtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.