Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi E.2026/307 K.2026/204

Taraflar arasındaki yapılan yargılamada ilk derece mahkemesince verilen ve yukarıda tarih ve numarası gösterilen ihtiyati tedbire itirazın reddine dair ara karar aleyhine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, HMK m. 352 gereğince yapılan ön inceleme sonucu, dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekilince, davalı tarafından tahakkuk ettirilen kaçak elektrik kullanımına ilişkin ..... tarihli ..... numaralı ......

TL bedelli faturanın haksız olması nedeniyle menfi tespit istemli açılan davada, ihtiyati tedbir kararı verilmesi isteminde, ..... tesisat numaralı elektrik aboneliklerinin elektriğinin kesilmemesine yönelik ihtiyati tedbir kararı verilmesi talep edilmiş, ilk derece mahkemesince 03/10/2025 tarihli ara karar ile "Davacı vekilinin elektriğin kesilmemesi yönündeki ihtiyati tedbir talebinin kabulü ile, fatura değeri olan ....TL 'nin %15'i oranında hesaplanan ....

TL teminat yatırılması ve...... tesisat numaralı aboneliklere ait güncel elektrik faturalarının ödenmesi ve bu durumun davalının denetiminde gerçekleşmesi şartıyla ..... tesisat numaralı aboneliklerin elektriğinin kesilmemesi/verilmesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesine" dair tedbir kararı verilmiştir.

Davalı vekilinin itirazı üzerine, mahkemece itirazın 12/12/2025 tarihinde duruşmalı olarak değerlendirilerek (aynı tarihli gerekçeli ara karar) itirazın reddi yönünde karar verildiği ve anılan ret kararına karşı davalı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu görülmüştür.

Delillerin Değerlendirilmesi, Hukuki Sebepler ve Gerekçe:

Davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurularak ihtiyati tedbire yönelik ara kararın kaldırılması istenilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nun 355. maddesi uyarınca inceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır, kamu düzenine aykırılık olup olmadığı ise re'sen gözetilir; aynı Kanunun 357. maddesine göre de İlk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunma istinafta dinlenemeyeceği ve istinafta yeni delillere dayanılamayacağına ilişkin maddeleri çerçevesinde inceleme yapılmıştır.

HMK'nin "İhtiyati Tedbirin Şartları" kenar başlıklı 389. Maddesinde ihtiyati tedbirin şartları düzenlenmiş olup, meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ya da tamamen imkânsız hâle geleceği veya gecikmesinde sakınca bulunması yahut ciddi bir zararın ortaya çıkacağı endişesi bulunan hâller, ihtiyati tedbir sebebi ve şartı olarak kabul edilmiştir. İhtiyati tedbirde asıl olan ihtiyati tedbire esas hakkın bulunması ve bir ihtiyati tedbir sebebinin ortaya çıkmasıdır.

HMK'nin ihtiyati tedbirle ilgili 390. maddesinin gerekçesinde geçici hukuki korumalarda ispat hususu üzerinde durulmuş, "yaklaşık ispat" kavramından bahsedilmiştir. Yaklaşık ispat durumunda hâkim, o iddianın ağırlıklı ihtimal olarak doğru olduğunu kabul etmekle birlikte, zayıf bir ihtimal de olsa, aksinin mümkün olduğunu gözardı etmez. Yaklaşık ispatta tam ispat aranmamakla beraber basit bir iddia da yeterli kabul edilemez.

HMK'nin 392. maddesine göre; ihtiyati tedbir talep eden, haksız çıktığı takdirde karşı tarafın ve üçüncü kişilerin bu yüzden uğrayacakları muhtemel zararlara karşılık teminat göstermek zorundadır. Talep, resmî belgeye, başkaca kesin bir delile dayanıyor yahut durum ve koşullar gerektiriyorsa, mahkeme gerekçesini açıkça belirtmek şartıyla teminat alınmamasına da karar verebilir. Adli yardımdan yararlanan kimsenin teminat göstermesi gerekmez.

Davalı vekilince ihtiyati tedbiri sebeplerine ve teminata itiraz edilmiş, aynı zamanda dava konusu kaçak elektrik tutanağının konusu olmayan tesisatlar yönünden tedbir kararı verilemeyeceği belirtilerek ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talep edilmiştir.

Dava konusu ve tedbir istemine dayanak fatura 30.05.2025 tarihli olduğu .... nolu tesisat yönünden, kaçak elektrik kullanımından düzenlendiği açıklaması ile tanzim edildiği, dosyaya başkaca belgenin sunulmadığı görülmüştür.

Davalı vekilinin tedbir kararına itirazına yönelik olarak davacı vekilince "bu tesisatlar birbirinden bağımsız değil, aynı enerji hattı ve sekrenizasyon sistemine bağlı tek bir sulama altyapısının parçalarıdır. Bu nedenle, hattın herhangi bir tesisatında yapılacak kesinti fiilen tüm sistemin devre dışı kalmasına neden olacaktır. Tedbirin etkili şekilde uygulanabilmesi için teknik olarak hattın tamamının korunması gerekir. Aksi halde tedbir kararı fiilen uygulanamaz hale gelir." şeklinde beyanda bulunulmuştur.

İlk derece Mahkemesince, dava konusu borcun varlığını ispat yükünün davalıda olup, mevcut delil durumu itibariyle kaçak kullanımın oluştuğuna dair yaklaşık kanaatin oluşmadığı, alacağın varlığının yargılamaya muhtaç olduğu, davaya konu KET tutanağının ve dayanaklarının dosyaya sunulamaması nedeni ile davalı tarafın itirazının soyut olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği, tedbir kararının sebeplerine itirazın 04911265 nolu tesisat yönünden reddinin yerinde olduğu, Mahkemece takdir edilen teminatın yeterli olduğu kanaatine varılmış ise de dava konusu kaçak elektrik tutanağının ..... nolu tesisat yönünden tanzim edildiği,

davacı vekilince bu tesisat dahil on iki tesisat yönünden tedbir talep edildiği, davacı vekilince bu tesisatların birbirinden bağımsız olmadığı, aynı enerji hattı ve senkrenizasyon sistemine bağlı tek bir sulama altyapısının parçaları olup tedbirin etkili şekilde uygulanabilmesi için teknik olarak hattın tamamının korunması amacıyla tedbir kararı verilmesi gerektiğine yönelik iddianın ve haklılığın mevcut delil durumu itibariyle yaklaşık olarak ispatlanamadığı kaldı ki tedbirin amacının kişilere geçici olarak elektrik enerjisi verilmesi olduğu,

bununla elde edilecek menfaatin korunmadığı değerlendirilmekle, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile davaya konu olmayan tesisatlar yönünden tedbirin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken itirazın tamamen reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Ne var ki HMK'nın 353/(1)-b-2. maddesinde yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verileceği belirtilmiş olup, anılan yasal düzenleme ve yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca ilk derece mahkemesinin kararında kanunun olaya uygulanmasına yönelik tespit edilen yanlışlıkların, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği sonucuna varılarak, davalı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile; mahkemece verilen hükmün 353/(1)-b-2. maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.