Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2024/1514 K.2024/1738

Bilgileri yukarıda yazılı karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olmakla dosya üzerinden yapılan ön inceleme neticesinde;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Dava, dava kredi sözleşmesi nedeniyle alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın m. 341(2) hükmü “Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.”; m. 341(4) hükmü ise "Alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üç bin Türk Lirasını geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz." şeklindedir.

Yine HMK Ek Madde-1 hükmünde 341. maddedeki parasal sınırın her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca. Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı.

341. maddedeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı düzenlenmiş bulunmaktadır.

Söz konusu yeniden değerleme oranındaki artış sonucu, İlk Derece Mahkemesi hükmünün verildiği 2023 yılı için HMK m. 341(2) hükmündeki kesinlik sınırı 17.830,00 TL olmuştur.

Somut olayda, istinaf kanun yoluna başvuran davacı aleyhine hükmedilen harç tutarının 6.181,62 TL olduğu, kanundaki kesinlik sınırını geçmeyen tarafın istinaf yoluna başvurma hakkının olmadığı, İlk Derece Mahkemesi'nin karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 341(2) maddesi gereğince karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının 17.830,00 TL olduğu, buna göre davacı aleyhine hükmedilen tutarın karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL'nin altında olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Yargıtay'ın yerleşik kararlarında belirtildiği üzere, hükme karşı sadece vekalet ücreti ve/veya yargılama giderleri yönünden kanun yoluna başvurulmuş ise; kesinlik sınırı, dava değerine göre değil, istinaf edilen vekalet ücreti ve/veya yargılama giderlerinin miktarına göre belirlenir. (Yargıtay 8. HD, 11/09/2019, E. 2018/12963, K. 2019/7349; Yargıtay 8. HD, 28/12/2017, E. 2017/8490, K. 2017/17669; Yargıtay 15. HD, 05/10/2006, E. 2006/5279, K. 2006/5545; Yargıtay 3. HD 06/01/2015, E. 2014/10982, K. 2015/129; 24/12/2018, E. 2018/6487, K. 2018/13180; 24/12/2018, E. 2018/6738, K. 2018/13173 tarih ve sayılı kararları)

Bu nedenlerle, davacı tarafın yargılama giderlerinden kabul edilen harç miktarına ilişkin miktar itibariyle kesin nitelikteki mahkeme kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurma hakları bulunmadığından, kesin nitelikteki karara yönelik istinaf istemleri hakkında ilk derece mahkemesince bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 E., 1990/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesince de bu yolda karar verilebileceğinden, istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 341(2), 346(1) ve 352(1)-b hükümleri gereğince usûlden reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.