Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2021/772 K.2022/1952

Mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili; davalı tarafından davacı şirket adına haksız bir şekilde tahakkuk ettirilen ve taksitlendirilmek suretiyle ödenen bedel ile ilgili olarak açılan davada 347.557,53 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiğini, dava dilekçesinde faiz talep edilmediği gerekçesiyle faiz talebine ilişkin karar verilmediğini ileri sürerek, hüküm altına alınmış 347.557,53 TL alacağa ödeme tarihlerinden 30/05/2017 tarihine kadar işlemiş olan toplam 179.666,66 TL tutarındaki ticari faiz alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada faiz talebinde bulunulmadığını, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığını, faiz alacağının asıl alacağa bağlı olduğunu, asıl alacak sona erdiğinde faiz alacağının da sona erdiğini, asıl alacak sona erdikten sonra açılan davanın hukuka aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/179 Esas, 2019/879 Karar sayılı dosyasında fazla ödenen 317.207,83 TL'nin davalı ...'tan tahsili ile davacı şirkete ödenmesine karar verildiği, kararın Yargıtay temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, iş bu yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile 317.207,83 TL tutarındaki fazla ödemeye ilişkin davacının davalı taraftan talep edebileceği faizin 162.129,69 TL olarak hesap edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 162.129,69 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Karara karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın yasaya, usule ve hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, alacağın ticari faizi ile birlikte icra kanalıyla ödendiğini, bilirkişi tarafından hesaplama yapılırken bu hususun göz ardı edildiğini, alacağın icra kanalıyla ticari faizi ile birlikte ödendiğine dair bilgi ve belge istenerek yeniden rapor aldırılmasını taleplerinin gözetilmediğini, faiz alacağının zaman aşımına uğradığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

HMK 353. maddesine göre inceleme yapıldığından duruşma açılmamıştır. Dava; asıl alacaktan ayrı olarak açılan faiz istemine ilişkindir. Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/179 Esas, 2019/879 Karar sayılı kararı ile iş bu davanın davacısı tarafından fazla ödenen 317.207,83 TL'nin iş bu davanın davalısından tahsiline karar verildiği, kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 11/03/2020 tarihli ve 2020/488 Esas, 2020/2258 Karar sayılı ilamı ile onanarak 01/07/2020 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

6098 sayılı TBK'nın 131/2. maddesinde. "İşlemiş faizin ve ceza koşulunun ifasını isteme hakkı sözleşmeyle veya ifa anına kadar yapılacak bir bildirimle saklı tutulmuş ise ya da durum ve koşullardan saklı tutulduğu anlaşılmaktaysa, bu faizler ve ceza koşulu istenebilir." hükmü düzenlenmiştir. Faiz asıl alacağa bağlı olmasına rağmen, asıl alacaktan ayrı olarak dava veya takip konusu edilebilir.

Asıl alacak için açılan davada faize ilişkin hakkın saklı tutulmamış olması, daha sonra faiz için ayrı bir dava açılmasına engel teşkil etmez. Ancak, faiz isteğinin ayrı bir davaya konu yapılması halinde, dava tarihi itibariyle asıl alacağın ödenmemiş olması, ödenmiş ise anılan madde hükmü uyarınca ihtirazi kayıt konulması şarttır. Aksi halde çekince konulmamış ya da halin icabı gereğince çekince konulmuş sayılan haller gerçekleşmemiş ise, faiz alacağı da sona ermiş sayılır.

(Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 2020/134 E., 2020/314 K.sayılı ilamı)

Somut olayda, Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/179 Esas, 2019/879 Karar sayılı kararına konu olan 317.207,83 TL asıl alacağın davalı tarafından davacıya ödenip ödenmediği, ödendi ise ödemenin ne zaman ve ne şekilde yapıldığı, davacı tarafın asıl alacak tutarını ihtirazi kayıt ile alıp almadığı hususlarının araştırılması, davalı vekilinin istinaf dilekçesinde bildirdiği icra dosyasının da getirtilerek ödeme savunmasının da incelenmesi, tarafların hukuki durumlarının TBK'nın 131/2. maddesi kapsamında değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, mahkemece; gerekli deliller toplanmadan, yeterli inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince, mahkeme kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.