Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2021/806 K.2022/1951

Mahkemece verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili; müvekkilinin sahibi olduğu restoranın .... tesisat numaralı elektrik aboneliği bulunduğunu, kaçak elektrik kullanılmadığı halde, 17.111,71 TL kaçak elektrik kullanım cezası tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, elektriğin kesilmemesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini, davalıya 17.111,71 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davanın zorunlu arabuluculuğa tabi olduğunu, davacıya ait aboneliğin tüketim borcundan dolayı iptal edildiğini, ancak davacının kullanıma devam ettiğini, ilk olarak 06/09/2018 tarihinde elektriğin kesildiğini, ancak davacının her defasında kaçak elektrik kullanmaya devam ettiğini, kaçak elektrik tespit tutanaklarının aksi ispat olunana kadar geçerli olduğunu, kaçak elektrik kullanımının hesabının kaçak tüketim miktarı, birim fiyatı ve hizmet bedelleri dikkate alınarak yapıldığını belirterek, davanın reddi ile %20 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, kaçak elektrik kullanımının tutanak ile tespit edildiği, tutanağın aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu, davacının dava tarihi itibariyle ilgili iş yerini işlettiği, kaçak elektrik kullanımının 3.kişiler tarafından yapıldığına dair dosyada delil olmadığı, aksi ispatlanamayan tutanaklara göre yaptırılan bilirkişi incelemesinde de borcun, davacının talep ettiği miktar kadar olduğunun belirlendiği, davacının dava dilekçesinden sonra bildirdiği video ve fotoğrafların iddiayı genişletme yasağı çerçevesinde değerlendirmeye alınmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı tarafından düzenlenen ve müvekkilinin imzası bulunmayan tutanaklara üstünlük tanımanın yerinde olmadığını, kaçak elektrik kullanımı olmadığı yönündeki video ve fotoğrafların iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, olmayan bir hususun fiilen ve teknik olarak mümkün olmadığını göstermek amacıyla sunulan fotoğraf ve videolar olduğunu, bu konuda yeniden veya ek bilirkişi taleplerinin reddinin de hatalı olduğunu, bilirkişi incelemesinin davalı tarafın sunduğu belge ve beyanlar çerçevesinde hazırlandığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

HMK 353. maddesine göre inceleme yapıldığından duruşma açılmamıştır.

Dava; kaçak elektrik tespit tutanağına dayalı olarak yapılan tahakkuk nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davaya konu kaçak elektrik tespit tutanaklarının, bir özel hukuk tüzel kişisi olduğu tartışmasız olan davalı şirkette hizmet akdiyle çalışan görevliler tarafından düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde, HMK’nın 204/2. maddesinde hüküm altına alınan belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Eş söyleyişle, kaçak elektrik tutanağı, aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden değildir. (Yargıtay 3.HD, 21/10/2021 tarihli ve 2021/4894 E., 2021/10580 K.) Diğer taraftan, davacının kaçak elektrik kullandığı yönündeki tespit tutanağına dayanılarak yapılan tahakkuktan borçlu olmadığının tespitine yönelik açılan davada, ispat yükü davalı şirkete aittir.

Dava dilekçesi ekindeki 17.111,71 TL bedelli hesap tablosu, cevap dilekçesi ve kaçak tutanakları hep birlikte incelendiğinde, dava konusunun 09/10/2018 tarihli 2.895,59 TL bedelli, 01/11/2018 tarihli 4.549,88 TL bedelli ve 15/12/2018 tarihli 9.666,24 TL bedelli kaçak elektrik tespit tutanaklarına ilişkin olduğu, söz konusu tutanaklarda aboneliğin bulunduğu işyerine ilişkin bilgiler, sayaç bilgileri, endeks bilgileri, mühür numaraları da dahil olmak üzere detaylı ve birbiri ile uyumlu şekilde gerekli bilgilerin yer aldığı, enerjinin kesik olduğu halde endeksin ilerlediği, bu haliyle davacı tarafça kaçak elektrik kullanıldığının davalı tarafından ispatlandığı anlaşılmaktadır.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi hükmüne göre istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmış ve mahkemenin kaçak elektrik tespit tutanağının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu yönündeki gerekçesi doğru değil ise de, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda tutanak tarihlerinde yürürlükte bulunan (30/05/2018 tarihli ve 30436 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren) Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine göre inceleme yapıldığı, davalının davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin belirlendiği,

dava konusu olmayan 25/09/2018 tarihli tutanak da inceleme konusu yapılmış ise de bunun sonuca etkili olmadığı, mahkemece anılan rapor benimsenerek karar verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve yasa yolu denetimine açık ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, kurulan hükmün sonucu itibarıyla doğru olduğu, davacı tarafça dosyaya sonradan sunulan fotoğraf ve video kayıtlarının HMK'nın 141.maddesinde düzenlenen iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında değerlendirmeye alınmamasında da bir isabetsizlik görülmemiş olup, davacı tarafın istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar vermek gerekmiştir.