Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2022/1053 K.2023/2545

Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine dairemize gelen dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili; davacı şirketin fabrika aboneliği niteliğindeki işyerindeki ........ numaralı atık su aboneliğine ait davalı ...... tarafından ...... son ödeme tarihli ...... TL bedelli fatura düzenlendiğini, davalıdan herhangi bir kanalizasyon hizmeti alınmadığını belirterek atık su ücreti faturasından dolayı borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir. Davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

......... tarihli kararı ile; davanın tarafların işletmeleriyle ilgili olduğundan bahisle ticaret mahkemelerinin görevi dahilinde olduğu, bu nedenle HMK'nın ...... maddesi gereğince davanın görevsizlik dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacı vekilinin süresinde müracaatı halinde dosyanın görevli ....... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinafı üzerine, Dairemizin ....... Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf sonrası görevli ....... Mahkemesince verilen 01/02/2022 tarihli karar ile; davacının davasının kabulüne, ....... numaralı atık su aboneliğine ait davalı ...... tarafından ...... son ödeme tarihli ...... TL bedelli fatura yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; borcun fabrika atık suyundan kaynaklandığı, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 11. Maddesinin 5. Fıkrası gereği davacının kanalizasyon hizmeti almasa bile tükettiği su kadar kirlilik yaratması sebebi ile atıksu ödemesi yapması gerektiği,bağlantı sistemleri olup olmamasına bakılmaksızın arıtma sistemlerinden mütevellit abonelerin her türlü gidere katılmak zorunda olduklarını, atık su üretilmesi ve bu atık suyun doğaya bırakılması neticesinde ıslah ve temizlemeye tabi olacağından üretilen atık suyun bedelinin ödenmesinin gerektiği, yerleşik Yargıtay uygulamasının da bu yönde olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi’nin kararanın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

HMK'nın 353. Maddesine göre inceleme yapıldığından duruşma açılmamıştır. Dava; atık su fatura bedelinden borçlu olunmadığının tespitine ilişkin menfi tespit davasıdır.

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 11. Maddesini değiştiren 5491 sayılı Kanunun 8. maddesi; "...Atıksu altyapı sistemlerini kullanan ve/veya kullanacaklar, bağlantı sistemlerinin olup olmadığına bakılmaksızın, arıtma sistemlerinden sorumlu yönetimlerin yapacağı her türlü yatırım, işletme, bakım, onarım, ıslah ve temizleme harcamalarının tamamına kirlilik yükü ve atıksu miktarı oranında katılmak zorundadırlar.

Bu hizmetlerden yararlananlardan, belediye meclisince ve bu maddede sorumluluk verilen diğer idarelerce belirlenecek tarifeye göre atıksu toplama, arıtma ve bertaraf ücreti alınır. Bu fıkra uyarınca tahsil edilen ücretler, atıksu ile ilgili hizmetler dışında kullanılamaz." hükmünü içermekte olup, " kanalizasyon sistemini kullanacak olanlardan " bağlantı sistemlerinin olup olmadığına bakılmaksızın atıksu ücreti alınması hususunu düzenlemektedir.

Davalının işletmesinin bulunduğu yerde kanalizasyon hizmetinin bulunmadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde, anılan kanun hükmünün işbu davada uygulama yeri bulunmamaktadır. (bkz Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2018/7917 Esas, 2019/8164 Karar sayılı kararı)

HMK'nun 353. Maddesine göre dosya üzerinde ve HMK'nun 355. Maddesi uyarınca istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni ile ilgili hususlar yönünden yapılan inceleme sonucunda;

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 11. Maddesi uyarınca atık su bedeli tahsili için işletmenin bulunduğu yerde kanalizasyon şebekesinin varlığı arandığı ve dosya kapsamından işletmenin bulunduğu yerde kanalizasyon hizmetinin bulunmadığı tespit edildiğinden verilen kararın, mahkemece dosyada bulunan delillerin takdirinde hata yapılmadan iddia ve savunma ile birlikte hukuka uygun şekilde değerlendirilmek suretiyle Dairemizce de benimsenen yasal ve hukuksal gerekçelere ve maddi delillere dayandırılarak verilmiş olduğu anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen karara yönelik davalı tarafın istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.