Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/339 K.2022/306

Av. ...- ... DAVALI : ...

VEKİLLERİ

Av. ...- ... Av. ...- ... DAVANIN KONUSU : Tazminat

İSTİNAF KARARININ

TARİHİ : 23/02/2022

YAZIM TARİHİ : 23/02/2022

Gaziantep 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 28/11/2019 Tarih, 2018/636 Esas ve 2019/1535 Karar sayılı kararı aleyhine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 21/07/2016 tarihinde davalı ... şirketi nezdinde ZMMS poliçe ile sigortalı olan, dava dışı .......'nın sevk ve idaresindeki ....... plaka sayılı aracın yaya olan müvekkilli ...'e çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin kazanın oluşunda herhangi bir kusurunun olmadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10,00 TL tazminatın davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında talebini HMK'nın 107/2. maddesi gereğince 38.239,26 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 21/07/2016 tarihinde yaralamalı trafik kazasına karıştığını belirttiği .....plakalı aracın 07/06//2016 ve 2017 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ZMMS poliçesi ile sigortalandığını, ancak bahse konu poliçenin dava konusu kaza tarihinden önce 12/07/2016 tarihinde satıştan dolayı feshedildiğini, poliçesinin dava konusu kazadan sonra tanzim edildiği ve davanın ... ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, 7.878,08 TL geçici iş göremezlik ve 30.361,18 TL kalıcı maluliyet tazminatının temerrüt tarihi olan 04/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusunda bulunan davalı vekili dilekçesinde özetle; geçici iş görmezlikten doğan zararların 01/06/2015 tarihli Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası genel şartlarının yürürlüğe girmesi ile poliçe teminatı dışına çıkarıldığını ve sorumluluğun SGK'ya geçtiğini, bu nedenlerle mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu maruz kalınan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince, istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, usuli işlemlerin kanuna uygun şekilde yapılarak, aşamalarda ileri sürülen iddia ve cevapların denetimi sağlayacak biçimde eksiksiz sergilenip, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle.

6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile değişik 2918 sayılı KTK'nın 98. maddesi ile; " Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır" hükmü getirilmiş olup, trafik kazası sonucu yaralanan kişi, tümüyle iyileşip eski sağlığına kavuşuncaya kadar yaptığı tıbbi tedavi ile sınırlı sağlık hizmet bedelleri SGK tarafından karşılanacaktır.

Geçici iş göremezlik tazminatının (ve bakıcı giderinin) tedavi gideri sayılmasına olanak olmadığı gibi, ZMSS Genel Şartlarının A.5.b maddesinde "sağlık giderleri teminatı" olarak yer alan tedavi giderleri ile bakıcı giderinin KTK'nın 98.maddesi gereğince SGK'nın sorumluluğuna geçtiğine yönelik düzenleme, Anayasa Mahkemesi'nin 2019/40-2020/40 sayılı kararı gereğince hükümsüz hale gelmiş olup, sigorta teminatına giren ya da girmeyen tazminatların belirlenmesi ZMSS Genel Şartları yerine Karayolları Trafik Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre yapılacak olduğundan,

geçici iş göremezlik tazminatından ZMSS sigortacısı yerine SGK'nın sorumlu olduğuna dair istinaf itirazının yerinde olmamasına göre; davalı vekili tarafından yapılan istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve başvurunun HMK'nın 353/1-b,1. maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir. Bu itibarla;

Başkan Üye Üye Katip · ... ... ... ... ....