Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2021/193 K.2022/2121

Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01/12/2020 tarih ve 2020/160 esas ve 2020/790 karar sayılı kararı aleyhine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 04/01/2018 tarihinde davalı tarafa ZMMS kapsamında sigortalı .... plakalı aracın müvekkilinin kullanmış olduğu ... plakalı motosiklete çarpması sonucunda yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini ve müvekkilinin yaralandığını, trafik kazası nedeniyle davacının uğradığı gerçek zararın öncelikle tespiti ile sürekli maluliyet için 100,00-TL'nin davalıya başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 14/10/2020 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talep etmiş oldukları 100,00-TL maddi tazminatı 67.584,74 TL arttırarak 67.684,74-TL'ye çıkardıklarını, tazminatın davalıya ilk başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle.

Başvuru sonucu müvekkili şirketin eksik evrak taleplerinin yerine getirilmediğini, bu nedenle dava şartı yokluğundan davanın reddinin gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun sigortalı aracı işletenin kusuru ile sınırlı olduğundan sigortalının kusurunun açık bir şekilde tespit edilmesi gerektiğini, davacının maluliyetinin olup olmadığı ve niteliğinin trafik kazası ile bağlantısının tespit edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik zararlarından müvekkili şirketin sorumlu olmadığını,

davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini, müterafik kusur incelemesi yapılarak kusur indiriminin yapılması gerektiğini ve raporların Adli Tıp İlgili ihtisas dairesinden alınması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulü ile 67.684,74-TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüd tarihi olan 12/12/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili dilekçesinde özetle; Davacı motosiklet sürücüsünün, kaza tarihinde sürücü belgesinin bulunmadığını ve koruyucu ekipmanlar bulundurmadığından müterafik kusur indiriminin yapılması gerektiğini, davacının müvekkili şirkete eksik evrak ile başvuru yaptığından faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Dava: trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda; Davacı tarafça davalı ... şirketine ZMMS poliçesiyle sigortalı ....plakalı aracın, sevk ve idaresindeki ... plakalı motorsiklete çarpması sonucu yaralandığını belirterek sürekli maluliyet nedeni ile maddi tazminat talep edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, usuli işlemlerin kanuna uygun şekilde yapılarak, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, dosya içerisinde mevcut kusur raporu, kazanın oluş şekli dikkate alındığında davalının ehliyetsiz olmasının kazanın oluşumunda herhangi bir etkisinin bulunmadığı (Yargıtay 4. H.D.nin 2021/11498 E. 2022/5233 K.), davacının kaza nedeni ile femur kırığı yaralanması olduğu gözetildiğinde koruyucu ekipman kullanmamasının zararın artmasına neden olmadığı,

mahkemece tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmamasının usul ve yasaya uygun olup, 2918 sayılı KTK.’nun 99/1. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.2.b. maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunup mahkemece hüküm altına alınan faiz başlangıcının istinaf edenin sıfatı nazara alındığında yerinde olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1. maddesine göre esastan reddine karar verilmiştir.

Başkan Üye Üye Katip