İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2022/1673 K.2025/1331

Davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin çalışanı dava dışı ...'nın 30.01.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle müvekkili aleyhine açılan İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesi'nin 2015/205 E. (bozma sonrası 2020/621 E.) sayılı davasında müvekkili hakkında hükmolunan maddi ve manevi tazminat alacağının İstanbul Anadolu 4. İcra Dairesi'nin ...

E sayılı dosyası ile takibe konulduğunu, dosya borcunun icra dosyasına müvekkili tarafından 26.02.2021 tarihinde 405.151,90-TL olarak ödendiğini, poliçede 150.000-TL maddi tazminat, 30.000-TL manevi tazminat limiti bulunduğunu, müvekkilince yapılan ödeme miktarı ve poliçe limitleri dahilinde 384.763,46 TL'lik kısmının rücuen ödenmesinin talep edildiğini, ancak davalının ödeme yapmaya yanaşmadığını, takibe mesnet asıl alacak miktarı 160.388,44-TL maddi tazminat ve 40.000-TL manevi tazminat olup, bunun dışında kaza tarihinden itibaren işleyen faiz, dava ve icra vekalet ücretleri, yargılama giderleri ve harçlar bulunduğunu,

davanın davalı sigorta şirketine 2014 yılında ihbar edildiğini belirterek şimdilik 350.000-TL'nin müvekkilinin icra dosyasına ödeme yaptığı 26.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

ISLAH

Davacı vekili 23/01/2022 tarihli dilekçesi ile davadaki talebini 367.199,37-TL'ye yükseltmiştir.

CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafından yapılan ödemenin rücuya tabi olup olmadığının araştırılması gerektiğini, meydana gelen olayın iş kazası olmadığını, davacı kurumun rücu hakkının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin sigortalısının kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunun ispatı gerektiğini, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalısının kusuru oranında poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu, kazanın iş kazası olup olmadığının, kazazedenin müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının, kazazedeye SGK’dan ödenek bağlanıp bağlanmadığının, iş göremezlik oranının araştırılması,

aktüer hesap için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğini, müvekkilinin temerrüde düşmediği gibi davanın açılmasına sebebiyet de vermediğini, bu nedenle müvekkili aleyhine yargılama giderlerine, faize ve vekalet ücretine hükmolunamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece.

İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesinin 2020/621 esas (2015/205 eski esas) sayılı dosyasında davacı işçinin %30, davalı şirketin ise %70 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece bu kusur oranı esas alınmak üzere verilen kararın temyiz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği ve kesin delil niteliğinde olduğu, davacı aleyhine bahsi geçen dava dosyasında hükmedilen tutarın poliçe teminat limitinin üzerinde olması nedeniyle poliçe teminat limiti esas alınarak hesaplama yaptırıldığı,

davacının icra dosyasına ödediği tutar bakımından davalının 15/03/2021 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, rücu davalarında zamanaşımı süresinin ödeme tarihinden başlaması nedeniyle 2 yıllık zamanaşımı süresinin hem dava hem de ıslah tarihi itibariyle dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 367.199,57-TL tutarındaki alacağın 350.000-TL tutarındaki kısmının temerrüt tarihi olan 15/03/2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, ıslahla artırılan 17.199,37-TL tutarındaki kısmının ise ıslah tarihi olan 03/03/2022 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili; müvekkiline usulüne uygun bir şekilde yapılan başvuru olmadığından temerrüt halinin söz konusu olmadığını, bunun dışında ticari iş söz konusu olmadığından avans faizi yerine yasal faize hükmedilmesi gerektiğini, müvekkiline usulüne uygun bir başvuru olmadığından ayrıca kusuru incelemesi ve aktüer hesabı yaptırılmadan dosyanın karara çıkarılmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun işçiye karşı ve onun zararının tazmin edilmediği döneme ilişkin olduğunu, ayrıca ilk derece mahkemesinde yapılan tahkikat sırasında bilirkişi tarafından poliçeye göre yapılan teminat limit hesaplamasının hatalı olduğunu,

poliçede maddi tazminatın 150.000-TL ile manevi tazminatın ise 30.000-TL ile sınırlı olduğunu, 319.943,14-TL.lik tutarın teminat limitlerinin çok üzerinde olduğunu, bunun dışında poliçe kapsamında yer alan yargılama gideri ve masraflara ilişkin kloz ve teminatlara ilişkin limitlerin değerlendirilmeye alınmadan karar verildiğini, 24.884,47-TL dava 50.272,58-TL icra olmak üzere toplam 75.157,05-TL yargılama gideri ve vekalet ücretinin fahiş olduğunu, teminat limitleri kapsamında bu tutarların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi raporu alınması gerektiğini,

kazalının müterafik kusuru bulunduğundan teminat hesabında kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava; iş kazası nedeni ile davacı sigorta ettiren tarafından dava dışı işçiye ödenen tazminatın işveren mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında davalı sigortacıdan tahsili istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesi'nin 2020/621 E. Sayılı dosyasında, davacının sigortalı işçisi ... tarafından 30/01/2014 tarihli iş kazası nedeniyle davacıdan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, yapılan yargılamada kazalı işçinin % 30 oranında davacı işverenin % 70 oranın kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece 160.388,44-TL maddi, 40.000-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 30/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kazalı işçiye ödenmesine karar verildiği, tazminat davasının davalı sigorta şirketin ihbar edildiği,

davacı aleyhinde İstanbul Anadolu 4. İcra Dairesinin ... esas sayılı dosyasında ilamın icraya konulduğu, davacının tazminat, faiz, yargı gideri ve vekalet ücreti, takip masrafları da dahil olmak üzere 26/02/2021 tarihinde icra dosyasına 405.151,90-TL'yi ödediği ve eldeki davada işveren mali mesuliyet sigorta poliçesi kapsamında davalıdan talepte bulunduğu, davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen işveren mali sorumluluk sigortası poliçesi kapsamında davacı şirkette meydana gelecek iş kazalarının kaza tarihini de kapsayacak şekilde 27/02/2013 - 27/02/2014 tarihleri arasındaki dönem için teminat altına alındığı,

poliçede kişi başına 150.000-TL ve manevi tazminat için 30.000-TL limit öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Sorumluluk sigortasındaki zarar gideriminde sigortacı sadece üçüncü kişinin uğradığı doğrudan ve dolaylı oluşan gerçek zararı gidermekle kalmayıp üçüncü kişinin açtığı dava ve yaptığı icra takibi masraflarını da karşılamakla yükümlüdür.

Ayrıca ihbar yükümlüğünün yerine getirildiği anlaşılmakla üçüncü şahsa ödenen tazminatın temerrüt faizinin de sigortacı tarafından karşılanması gerekmektedir (Yargıtay. 11. Hukuk Dairesi'nin 13/12/2018 tarih, 2017/442 E. 2018/7926 K. sayılı içtihadı). Kaza tarihi itibariyle hükmedilen maddi ve manevi tazminat toplamı, bu tarih itibariyle davalının sorumlu olduğu poliçe limitini aşmıştır.

Ancak, davacı şirkete karşı açılan tazminat davasında ihbar olunan sıfatıyla yer aldığından davalı kendi temerrüdünün sonuçları ile davacı aleyhine açılan dava ve takip dolayısıyla yapılan giderler ile vekalet ücretinin, poliçe limitine tekabül eden kısmı ile de sorumludur.

(Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 01/10/2007 tarih, 2006/8669 E. 2007/12193 K.).Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı sigorta şirketinin maddi ve manevi tazminat sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı tutulmuş, yine davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktar belirlenirken, doğru olarak, davacı tarafından kazalı işçiye ödenen faiz, vekalet ücreti ve yargı giderleri ile takip masrafları poliçe limitleri nispetinde hesaplanmıştır.

Davalı tarafça, eldeki davada iş göremezlik ve kusur raporu alınması, yeniden aktüer hesaplama yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesinin 2020/621 esas sayılı davasında kazalı işçinin %30 oranında, davacı işverenin ise %70 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, kusur ve iş göremezlik oranı dikkate alınarak belirlenen tazminat miktarı Yargıtay incelemesinden geçmek suretiyle kesin delil niteliği kazanmıştır.

Bu durumda davalının bahsi geçen hususlarda yeniden inceleme yapılması gerektiğine yönelik aksi yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Davacının icra dosya borcunu 26/02/2021 tarihinde ödedikten sonra 01/03/2021 tarihli dilekçede tanınan atıfet mehilin dolmasından sonra temerrütün 15/03/2021 tarihinde gerçekleştiği, davacının alacak talebinin sigorta hukukuna dayalı olması nedeniyle avans faizine hükmedilmesinin de isabetli olduğu anlaşılmakla davalının faizin türüne ve başlangıç tarihine yönelik istinaf nedenleri de isabetli değildir. Açıklanan nedenlerle; davalı vekili tarafından ileri sürülen istinaf nedenleri yerinde olmadığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.