İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2023/2500 K.2024/5

Davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait olan ... plakalı kamyon aracını davalının taşımacılık işlerini yapmak üzere 24/07/2013 tarihli Gaziantep ...

Noterliğinin onaylı Taşıt Kiralama Sözleşmesi akdettiklerini ,davalının faturasız veya kaçak eşya denilebilecek eşyaları, davacının bilgisi ve rızası olmadan kamyona pek çok defa yüklendiğini, müvekkilinin bu durumdan emniyetçe yapılan yol kontrollerinde kamyon kasasının açılarak tespit ettiğinde haberdar olduğunu, davalının her seferinde müvekkili kandırıp maddi zararını karşılayacağını söyleyip sözleşmeyi feshine engel olduğunu, toplamda 4 kez suça konu eşyaların tespit edildiğini, her olay nedeniyle "suça karışan araç şerhi" konulduğunu, 10 aya yakın bir süre zarfında aracın çalışmaması nedeniyle müvekkilinin zarara uğrattığını,

müvekkilinin davalının kargo olarak aldığı kolilerin içinde ne olduğunu , kaçak olup olmadığını bilmediğini, koli ve paketleri kontrol etme, suç eşyası ise bunları taşımayı reddetme görevinin davalıya ait olduğunu, müvekkilinin tek geçim kaynağı kamyonun 10 ay boyunca çalışmadığından zarara uğradığını ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1000-TL'nin zarar tarihinden itibaren ticari faiz işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

ISLAH

Davacı vekili, ıslah dilekçesiyle otopark ücreti 2.500-TL, kira kaybı 10.160-TL olmak üzere toplam 12.660-TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren avans faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, "Taşıt Kiralama Sözleşmesi"nde aracın kullanımı için günlük ve aylık bedel belirlendiğini, müvekkili şirkete teslim edilen kargonun içeriği hususunda gönderen müşterinin KTK m.8 hükmü gereği kargo içeriği hususunda doğru bilgilendirmekle yükümlü olduğunu, ihbar veya şüpheli durumlarda yetkili kamu personeli huzurunda eşyanın kontrol edilebildiğini, davacı kaçak eşyaların şube yetkilileri tarafından yüklendiğini iddia etmiş ise de kargo içeriği ürünlerin kaçak olduğunun müvekkili şirket tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını, hukuki ve cezai sorumlulukları bulunmadığını, her türlü sorumluluğun gönderene ait olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davacının kiraya veren olarak aracını davalıya kiralamış olup, kargo taşıması sırasında kolluk kuvvetlerince yapılan yol kontrollerinde taşıttaki bir kısım yükün suç teşkil ettiğinin görülmesi üzerine mahkemelerce önce el koyma bilahare aracın davacıya yediemin olarak iadesine karar verildiği, davacı uzun süreli kira nedeniyle işleten sıfatını kaybetmiş, tüm yükümlülükler kira süresi ile sınırlı olarak davalı şirkete geçtiğini ,araca27/02/2016 tarihinde el konulup, 20/12/2016 tarihinde iade edildiği ,yediemin otopark faturası 2.500-TL,kira kaybı 254 gün 40= 10.160- TL olmak üzere toplamda 12.660-TL olarak tespit edildiği,bilirkişi raporu uyarınca 12.660-TL’nin dava tarihinden itibaren avans faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından kargo taşımacılığı hizmeti sırasında 11.01.2013 yayın tarihli 26.06.2015 revizyon tarihli "Operasyonel Taşıma Standartları"na uyulduğunu, içeriği yasalara aykırı kargoların müvekkil şirketi tarafından kabul edilmediğini ve taşınmadığını, ... plakalı araçta kaçak olduğu tespit edilen paketli kargonun içinde yer alan ürünlerin kaçak olup olmadığının müvekkili şirket tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını, suç konusu teşkil eden eşyaların taşınması hakkında müvekkilin hiçbir kusuru bulunmadığını, her türlü sorumluluğun gönderene ait olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davacının ıslah talebine ilişkin olarak davacının alacakları zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, taraflar arasında olan taşıma hizmet alımı sırasında davalının kusuru ile davacıya ait araca el konulması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının zararının tazminine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur. Somut olayda, davacı ...'in yargılama sırasında karar tarihinden önce 14/09/2021 tarihinde vefat ettiği incelenen nüfus kaydından anlaşılmıştır.

Şu halde, ölümle vekalet ilişkisi sona ereceğine göre, davayı davacı adına takip eden ve kararı tebliğ alan avukat ile davacı arasındaki vekalet ilişkisi sona ermiş, davacı vekili tarafından ...'in mirasçılarından alınmış vekaletname dosyaya ibraz edilmediği halde mahkemece davanın, mirasçıları tarafından takip edilmesi gerektiği göz ardı edilerek bu husus üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle, ölüm ile vekalet ilişkisi son bulan vekile, ...'in mirasçılarına ait vekaletnameleri sunmak üzere süre tanınması, sunulmadığı taktirde mirasçılara tebligat yapılmak suretiyle davaya devam etmeleri halinde işin esasına girilerek karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle. HMK'nin 114. maddesi gereğince taraf ve dava ehliyeti dava şartı niteliğinde olduğundan bu hususun yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekir.

Davalı vekili tarafından ileri sürülen diğer istinaf nedenleri incelenmeksizin kararın kaldırılarak, müteveffa davacının mirasçıları davaya katılarak taraf teşkili sağlanarak dava yeniden görülmek üzere dosyanın kararı veren mahkemeye iadesine karar verilmiştir.