İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2025/1749 K.2026/146

Gereği düşünüldü

Davacı vekili, davalı şirketin 21.03.2025 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan, 2,3,4,5 nolu kararların iptali için açılan davada icranın durdurulması talebi üzerine TTK nın 449 maddesi uyarınca tebligat yapılarak; taraf vekillerinin yüzüne karşı verilen ara karar ile; huzur hakkı ödenmesine dair 4. maddeye gelince; her ne kadar genel kurul kararında açıkça ödenecek 100.000 ve 250.000 TL tutarlı huzur hakkı bedellerinin ödenmesine karar verildiği, 2024 yılında net karın 3.253.468-TL olarak bildirildiği,

aylık 350.000-TL huzur hakkının, vergi dairesine beyan edilen yıllık kardan bile fazla olduğu gibi bir sonuç ortaya çıktığı gerekçesiyle 4 nolu kararın icrasının durdurulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 449 maddesindeki zorunluluğun yerine getirilmediğini, esas davanın neticesini doğuracak şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeecğini ileri sürerek ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince ödenen huzur hakkının ilk bakışta net karı tamamen huzur hakkına sarf edilecek düzeyde bulunduğundan durdurulmasına karar verilmiş olup, şirketin mali durumu, kapasitesi yapılacak incelemeler sonucu belirleneceği gibi , 2024 yılı bilançosuna göre talep değerlendirilmiştir.

TTK'nın 449 maddesi uyarınca tebligat yapılmadığı ileri sürülmüş ise de ilgil sıfatıyla çıkan tebligatlarda şirket yöneticilerine tensip zaptı tebliğ edilmiş olup tensip zaptında bir haftalık süre içinde beyanda bulunmaları için mehil verildiği anlaşılmaktadır.

Olağanüstü genel kurul akabinde davacı vekillerinin şikayeti üzerine başlatılan bir soruşturmanın da halen devam ettiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin takdirinde dosya kapsamı itibariyle bir isabetsizlik görülmemiş, istinaf nedenleri yerinde olmayan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.