İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2025/895 K.2025/1031

Görevsizliğe ilişkin kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili; davalının 16/05/2022-13/12/2023 tarihleri arasında müvekkili şirketde muhasebe uzmanı olarak finans departmanında çalıştığını, davalının son brüt maaşının 27.275,96- TL olduğunu,davalının 13/12/2023 tarihinde istifa ettiğini, davalının doğrudan yöneticisinin ..., üst yöneticisinin de ... olduğunu, müvekkili şirketin eski finans direktörü ...'nin 08/11/2023 tarihinde istifa ederek rakip şirket ...AŞ nde yine finans direktörü olarak çalışmaya başladığını, 1 hafta sonrasında 17/11/2023 tarihinde ...'un istifa ederek aynı şirkette çalışmaya başladığını,

...'nin ... ve davalıyı istifa ettirip rakip firmada yeni finans ekibini kurduğunu davalının müvekkili şirket ile yaptığı rekabet yasağı sözleşmesini (hem rakip firmada çalışma hem de işverenin işçilerini ayartma)ihlal ettiğinden, sözleşmede kararlaştırılan her bir ihlal için ayrı ayrı olacak şekilde 24 brüt maaş tutarındaki tazminatın faizi ile birlikte müvekkil şirkete ödenmesine, müvekkili şirket'in uğradığı olumlu zararın tespiti amacıyla uzman bilirkişi görevlendirilerek tespit edilen tutarın sözleşmede yer alan cezai şarta ilaveten müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili;işverenin şehir içi servis taşımacılığı alanında faaliyet gösterdiğini, iki şirketin çalışma alanlarının tamamen farklı olduğunu ve birbirine rakip olmadıklarını, davacı şirketin birçok kişiyi haksız şekilde toplu işten çıkardığını,davacının işyerindeki kötü çalışma koşulları, baskı ve tehditler nedeniyle birçok çalışanın istifa ettiğini gizlediğini, Şirket CEO’su ...’in çalışanları tehdit ettiği ve baskı ortamı yarattığına dair tanık beyanlarının mevcut olduğunu, 2022-2023 yıllarında toplu işten çıkarmalar yapıldığını,

çalışanlara “genel yetenek” testi yapılarak işten çıkarma sürecinin hukuksuz şekilde yürütüldüğünü,istifaların tamamen işyerindeki baskı ortamı ve kötü yönetimden kaynaklandığını,her iki şirketin nace kodlarının birbirinden farklı olduğunu beyanla; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, görevsizlik kararı verilmesine, davalının eylemlerinin haksız rekabet teşkil etmediği davacı şirketin eski çalışanlarını ayarttığı, rekabet yasağına aykırı hareket ettiği iddialarının açıkça gerçeğe aykırı olması gerekçesiyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece; emsal Yargıtay ilamlarında TBK'nın rekabet yasağının sona ermesini düzenleyen 447.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak ya da işçi tarafından haklı nedenle feshedilmesi halinde rekabet yasağının sona ereceği düzenlenmiş olup, haklı fesihin iş hukuku ilkeleri çerçevesinde ticaret mahkemesince değerlendirilmesinin güçlüğü ortada olduğu,

uyuşmazlığın kaynağı iş sözleşmesi olduğundan TBK'nın 444 ve devamı maddelerine dayalı olarak İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kişinin, rekabet yasağı sözleşmesinin ihlali nedeniyle açılan cezai şartın tahsiline ilişkin davalarda iş mahkemeleri görevli olduğuna kararlar verildiği ( Yargıtay 9. HD nin2021/3076 esas, 2021/9789 karar sayılı )denildiğini, davacı işveren ile davalı işçi arasındaki rekabet yasağına dair davanın görülme yeri iş mahkemeleri olduğundan görevsizlik kararı verilmiştir.

İSTİNAF SEBEBLERİ

Davacı vekili, görevsizlik kararının doğru olmadığını, Yargıtay 11. HD'nin 03.12.2021 Tarih, 2021/1534 Esas ve 2021/6811 Karar sayılı ilamı ile görev hususu sonuca bağlanmış ve BAM daireleri arasındaki çelişkinin giderildiğini, uyuşmazlığın çözümünde asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, taraflar arasında mevcut iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağına ilişkin hükmün ihlali nedeniyle cezai şart alacağının davalıdan tahsiline ilişkindir. 7036 sayılı kanunun 5.maddesinde, "(1) İş Mahkemeleri;....

6098 sayılı TBKnın ikinci kısmının altıncı bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına,.. ilişkin davalara bakar." denilmiştir.Anılan düzenleme ile mülga 5521 sayılı kanun'un 1. maddesinden farklı olarak,

İş Kanunu kapsamında kalmayan TBK'nın hizmet sözleşmesi hükümlerine tabi çalışanlara ait uyuşmazlıklar da iş mahkemelerinin görev alanına alınmıştır.Gerek 5521, gerekse 7036 sayılı kanunun iş mahkemelerinin görev alanını düzenleyen hükümlerde işçi ve işveren arasındaki her türlü hukuk uyuşmazlıklarına bakma görevini iş mahkemelerine vermiştir. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan düzenlemenin, TTK'nın 4/1.c maddesini ortadan kaldırdığından söz edilemez.

Yargıtay 11. HD'nin, 3 Aralık 2021 tarihli ve 2021/1534 esas, 2021/6811 karar sayılı uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin kararıyla “TBK’nın 444-447 maddelerinden doğan rekabet yasağının ihlaline dair uyuşmazlıklara bakma görevinin TTK’nın 4/1–c maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesi uyarınca asliye ticaret mahkemelerine ait olduğu karara bağlanmış olup, bu karar bağlayıcıdır.

Uyuşmazlığı çözüme bağlamaya asliye ticaret mahkemesi görevli iken, göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi yerinde olmamıştır. Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak, dava yeniden görülmek üzere dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.