İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2022/1200 K.2022/1016

İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 24/03/2022 tarih ve 2020/280 Esas - 2022/229 Karar sayılı karara karşı, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla; HMK 352. madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

6100 sayılı HMK' nun 344. maddesi. "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dahil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir.

Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir." hükmünü içermektedir. HMK'nın 344. maddesindeki düzenlemeler dikkate alındığında istinaf incelemesinin yapılabilmesi için istinaf talebine ilişkin harç ve gider avansının ilk derece mahkemesi tarafından tamamlatılması zorunludur.

İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen dava yönünden istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili tarafından tek dava yönünden 80,70.TL istinaf karar harcı ile 220,70.TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının yatırılmış olduğu, birleşen dava yönünden istinaf harçlarının yatırılmadığı anlaşılmakla;

istinaf eden davacı vekiline eksik kalan birleşen dava yönünden 80,70.TL istinaf karar harcı ile 220,70.TL istinaf kanun yoluna başvuru harcının ikmali için HMK'nın 344. maddesi uyarınca kesin süreli muhtıra çıkartılması ve eksik harçların kesin süre içerisinde yatırılmaması halinde mahkemece aynı madde gereğince bir ek karar verilmesi, verilen bu karara karşı da davacının istinaf kanun yoluna başvurma hakkı olduğu da dikkate alınarak istinaf sürelerinin beklenmesi,

verilecek ek kararın istinaf edilmesi halinde, istinaf harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın bu aşamada ilk derece mahkemesine geri çevrilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.