İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2026/545 K.2026/609

12/02/2026 tarihli istinaf başvurusu değerlendirme kararı

DAVA

Ticari Şirket (Fesih İstemli) İhtiyati Tedbir

KARAR TARİHİ: 26/03/2026

İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında 05/02/2026 tarihli celsenin 12 ve 13 numaralı ara kararları ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, taraf vekillerinin yüzlerine karşı, itiraz kanun yolu açık olmak üzere karar verildiği, ara karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, tedbir talebinin kabulüne ilişkin ara kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu gerekçesi ile 12/02/2026 tarihli istinaf başvurusunun değerlendirilmesi kararı ile reddedildiği, davalı vekilince bu karara karşı da istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmakla; dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Taraflar arasında görülmekte olan davanın yargılaması sırasında davacının ihtiyati tedbir talebinin kabulüne ilişkin olarak 05/02/2026 tarihli celsenin 12 ve 13 nolu ara kararı ile karar verildiği, ancak gerekçeli ve ayrıntılı bir karar yazılmadığı anlaşılmaktadır.

Geçici hukuki koruma niteliğinde bulunan ihtiyati tedbir kararının nasıl yazılacağı HMK’ nun 391. maddesinde düzenlenmiştir.

Söz konusu maddeye göre ihtiyati tedbir kararında;

a) İhtiyati tedbir talep edenin, varsa kanuni temsilcisi ve vekilinin ve karşı tarafın adı, soyadı ve yerleşim yeri ile talep edenin Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,

b) Tedbirin, açık ve somut olarak hangi sebebe ve delillere dayandığı,

c) Tereddüde yer vermeyecek şekilde, neyin üzerinde ve ne tür bir tedbire karar verildiği,

ç) Talepte bulunanın, ne tutarda ve ne türde bir teminat göstereceği, yazılmalıdır.

Bir mahkeme kararında bulunması gereken hususlar ise HMK’ nun 297. maddesinde sayılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. Yine Anayasa’ nın 141/3. madde hükmü de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olmasını emretmektedir.

Kararlarda bulunması gereken gerekçeler sayesinde taraflar, hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğun -da da İstinaf ve Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabil -ecektir.

(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2013 tarih 2013/21-1791 esas 2013/1676 karar sayılı ilamı, Yargıtay 23.Hukuk Dairesinin 2013/7082 esas 2013/6234 karar sayılı ilamı ve Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 2013/4353 Esas - 2013/6732 Karar sayılı ilamı )

İstinaf konusu 05/02/2026 tarihli ihtiyati tedbir isteminin kabulüne dair ara kararın gerekçeli karar şeklinde yazılarak taraflara tebliğe gönderilmediği anlaşıldığından, istinaf incelemesi mümkün değildir. Bu durumda, ilk derece mahkemesince HMK' nın 391/2., 297/1 maddeleri ve 1982 Anayasası' nın 141. maddesine uygun olarak yazılmamış olan tedbir talebinin kabulüne ilişkin ara kararın HMK' nın 391/2., 297/1 maddeleri ve 1982 Anayasası' nın 141. maddesine uygun olarak gerekçeli karar olarak yazılması ve taraflara tebliğe gönderilerek HMK 347/2 maddesindeki süreler de dolduktan sonra yeniden gönderilmesi için, dava dosyasının mahkemesi ne geri çevrilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.