İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2018/127 K.2018/297

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMA ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle haksız olarak istihbarat ve operasyon masrafları adı altında toplam 4.095,00 TL kesinti yaptığını, kesintilerin haksız olduğunu ileri sürerek 4.095,00 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, dava konusu masrafların davacıya kullandırılan kredi kapsamında alındığını, taraflar arasında akdedilen sözleşme ile davacının masrafları ödemeyi kabul ettiğini belirtilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, istihbarat masrafı adı altında tahsil edilen ücretlerin bir kısmının kullandırılan kredi ile iilgili olmadığı, anılan tahsilatların dayanak belgelerinin ibraz edilemediği, taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinin 6.1 ve 6.3 maddesine göre tahsil edilen masrafların mutabakat üzerine tahsil edildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu kesintilerin sözleşmeye dayalı olarak gerçekleştirildiğini, sözleşmeye göre yapılan kesintilerin iadesinin istenemeyeceğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, genel kredi sözleşmesi uyarınca kullandırılan kredi kapsamında istihbarat masrafı adı altında davacıdan tahsil edilen kesintilerin haksız olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasında akdedilen 13.05.2013 tarihli genel kredi sözleşmesi kapsamında davacıya 13.06.2013 tarihli ödeme planı kapsamında 24 ay vadeli eşit taksit ödemeli 200.000 TL tutarında işletme kredisi kullandırılmıştır.

Davacı şirketin hesabından 31/12/2013 tarihinde, “2011 yılı için yapılan istihbarat ve operasyon masraf tahsilatı” adı altında 157,50 TL, “2012 yılı için istihbarat ve operasyon masraf tahsilatı” altında 262,50 TL tahsil edilmiş ise de, bu tahsil edilen ücretlerin 13.05.2013 tarihli sözleşme ve 13.06.2013 tarihli ödeme planı kapsamında olmadığı sabit olduğundan bu kesintilerin dayanağı bulunmamaktadır.

Buna ilaveten, davacı hesabından bu kez 31/12/2013 tarihinde, “2013 yılı için istihbarat ve operasyon masraf tahsilatı” adı altında 262,50 TL ve “2014 yılı için yapılan istihbarat ve operasyon masraf tahsilatı” adı altında 3.412,50 TL kesinti yapılmıştır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.1. maddesinde; “bu sözleşmeye dayanılarak müşteriye açılacak kredilerin kullandırım ve geri ödeme aşamalarında uygulanacak faiz oranları, komisyon, ücret, masraflar ve diğer eklentiler banka ve müşterinin karşılıklı mutabakatı ile belirlenecektir..” denilmiştir. Aynı sözleşmenin 6.3. maddesinde ise.

“Müşteri, banka tarafından yapılan değerlendirme, istihbarat ve inceleme ücreti ile kredinin kullandırılması, teminatların değerlendirilmesi, ekspertiz yapılması ve bunun gibi işlemler için taraflarca karşılıklı olarak belirlenecek bir ücret ödemeyi kabul eder.” hükmü yer almaktadır.

O halde tahsil edilen ücretlerin sözleşme hükümlerine uygun olarak karşılıklı mutabakat ile belirlendiği ispat edilemediği gibi dava konusu istihbarat ve operasyon masrafların dayanak belgeleri ortaya konulamamıştır.

Açıklanan bu gerekçelerle, HMK 353/1.b.1.maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.

KANUN YOLU

HMK.362/1.a maddesi uyarınca, dava konusunun değerine göre karar kesindir.