İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2018/71 K.2018/108

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesi hakkında kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TALEP

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkili ile borçlunun öz kardeş olduklarını, borçlu tarafından müvekkili adına düzenlenmiş her biri 16.12.2016 tanzim tarihli, 4.250 USD bedelli, 01.01.2019, 02.02.2019, 03.03.2019, 04.04.2019, 05.05.2019, 06.06.2019, 07.07.2019, 08.08.2019 sıralı vadeli toplam 8 adet bonodan dolayı müvekkilinin alacaklı olduğunu, bonoların vadelerinin henüz gelmediğini, ancak borçlunun eşi arasındaki anlaşmalı boşanma davasında protokol ile yegane mal varlığı olan taşınmazı eşine devretmeyi taahhüt ettiğini, ancak buna rağmen üzerine kayıtlı taşınmazı internet sitesinde satış ilanını verdiğini,

dolayısıyla borçlunun mal kaçırma gayretinde olduğunu, İİK.nun 257/II. Maddesindeki koşulların gerçekleştiğini belirterek vadesi gelmemiş bonolara dayalı olarak ihtiyati haciz talebinde bulunmuş, ilk derece mahkemesince talep kabul edilerek ihtiyati hacze karar verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden borçlu, alacaklı ile öz kardeş olduklarını, eşi ile boşanma sürecinde kardeşi alacaklının yanında kaldığını, alkollü olduğu sırada boş bonoları imzaladığını ve sonrasında alacaklı tarafından doldurulduğunu, alacaklıya borcunun olmadığını, protokol kapsamında anlaşmalı boşandığını, işyerinin ve sabit ikametgahının bulunduğunu, sözkonusu taşınmazın da aile konutu olup, evlilik birliği içinde edinildiğini, mal kaçırma gayretinin olmadığını belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

İlk derece mahkemesince itiraz üzerine yapılan duruşma sonucunda, talep konusu alacağın muaccel olmadığı, borçlunun sabit ikametgah sahibi olduğu gibi mal kaçırma eyleminde bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati haciz talep eden vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; talebe konu bonoların unsurlarının bulunduğunu, her ne kadar vadeleri henüz gelmemiş ise de, borçlunun anlaşmalı boşanma davasında sunulan protokol ile üzerine kayıtlı taşınmazı eşine devretmeyi kabul etmesine karşın taşınmazın internet üzerinde satış ilanı verildiğini, bu şekilde borçlunun mal kaçırma çabası içinde olduğunu, borçlunun işletme kaydının bulunmadığı gibi 3. kişilere karşı muvazaalı borçlandığını, ihtiyati haczin yasal koşullarının oluştuğunu belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Talep, bonolara dayalı ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, bononun vadesinin gelmediği, alacağın muaccel olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 257’nci maddesinin 2’nci fıkrası uyarınca “Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir: 1 - Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa; 2 - Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadiyle mallarını gizlemeğe, kaçırmağa veya kendisi kaçmağa hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunursa”. Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında muacceliyet kesbeder.

Bu açıklamalar ışığında, alacaklı tarafından ileri sürülen hususların mal kaçırma çabasının ispatına yeterli olmadığı gibi borçlunun sabit ikametgah sahibi olduğu gözetildiğinde İİK.nun 257/II. Madde kapsamında ihtiyati haciz sebeplerinin varlığı hakkında mahkemeye kanaat vermeye elverişli olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Açıklanan bu gerekçelerle, HMK 353/1.b.1.maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin kararının usule ve yasaya uygun olduğundan, ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

KANUN YOLU

HMK 362/1.f maddesi uyarınca karar kesindir.