İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2024/658 K.2024/760

Taraflar arasındaki tazminat derdest dava dosyasında, davacı tarafından talep edilen ihtiyati tedbirin ilk derece mahkemesince reddine dair verilen ara karara karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davalılardan ..., ... ve ...'nin dava dışı ...

Şirketinin müdürleri; ... ve ...'in ise şirketin içinin boşaltılarak alacaklıların zarara uğratılmalarına yardımcı kişiler olduklarını, davanın TTK'nın yöneticilerin sorumluluğuna ilişkin hükümleri ile TBK'nın muvazaa ve haksız fiillere ilişkin hükümlerine dayalı olarak açıldığını, usulsüz işlemlerle şirketin içini boşaltanların tamamının yabancı uyruklu olduğunu, müvekkili ile davalı şirket arasında bir ticari ilişkide, müvekkilince gerekli araştırmaların yapıldığını ve müvekkilince yapılan araştırmalar sonucunda satılan emtia karşılığı düzenlenen 1.028.160,00 USD bedelli fatura ile 928.800,00 USD bedelli faturanın davalıya gönderildiğini,

satım karşılığı ... şirketinden alınan ileri tarihli çeklerin karşılıksız çıktığını, davalıların kısa sürede yüksek miktarlı işlemler yaparak ve düzenlenen kambiyo evraklarını ödeyerek şirkete güven sağladıklarını, daha sonra usulsüz işlemlerle şirketin içini boşalttıklarını, yapılan fiktif işlemlerle alacaklıların zarara uğratıldığını, TTK'nın 644. maddesi uyarınca alacaklıları zarara uğratan müdürlerin sorumlu olduğunu, şirketin içinin tüm davalılarca el birliği ile boşaltıldığını ileri sürerek, davalıların mülkiyetinde bulunan trafik siciline kayıtlı taşınır ve taşınmaz mal varlığının devir ve temlikinin önlenmesi, Büyükçekmece Türkoba ...

Ada. .. Parsel ... nolu bağımsız bölümün devir ve temlikinin önlenmesi, davalıların, ... şirketi nezdindeki paylarının devir ve temlikinin tedbiren önlenmesine, müvekkilinin uğradığı zararların tespiti ile tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ İlk Derece Mahkemesi, 13.02.2024 tarihli ara kararında; "...davacı tarafından davalılar aleyhine TTK 553.maddesi kapsamında yöneticinin sorumluluğu nedeniyle tazminat davası açtığı, sorumluluk davasının konusunun tazminat olduğu, davalıların tedbire konu mal varlıklarının HMK 389/1 maddesi kapsamında dava konusu olmadığı, kanunun açık düzenlenmesine göre uyuşmazlık konusu hakkında..." gerekçesiyle Davacı tarafın ihtiyati tedbir talebinin tedbire konu mal varlığının HMK 389/1 maddesi kapsamında uyuşmazlık konusu olmadığından reddine, karar vermiştir. Bu ara karara karşı, ihtiyati tedbir talep eden vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde.

Mahkemece verilen 13.02.2024 tarihli ara kararda gerekçe bulunmadığını, gerekçenin, bir kararın hüküm fıkrasını açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması sağlayacağını, yazılmış olan gerekçenin yetersiz kalması veya kalıplaşmış formüle ifadelerden ibaret olmasının da gerekçesizlik olarak değerlendirilmesi gerektiğini, somut olayda limited şirket yöneticilerinin hukuki sorumluluğuna ilişkin olarak talepte bulunulduğunu, davalıların yetkilisi olduğu şirkete atanan konkordato komiser heyetinin periyodik rapor sunmak dışında bir fonksiyon ifa etmemesi,

haklarında devam eden tazminat ve ceza davaları ile komiserlerin yönetime müdahale etmemesi nedeniyle şirket yöneticilerinin, şirketi yönetmeye devam etmeleri nedeniyle şirkete yönetim kayyımı, olmadığı takdirde denetim kayyımı atanarak şirket yöneticilerinin işlemlerinin incelenmesi ile mal varlığına ilişkin tedbir talep edildiğini, her biri ayrı ayrı dava konusu uyuşmazlık ile doğrudan bağlantılı olan ihtiyati tedbir taleplerinin ayrı ayrı değerlendirme konusu yapılmaksızın toptan reddine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğunu, somut olaydaki taleplerin tamamının dava konusu olduğunu,

Bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve talebin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE Talep, davacı ile ticari ilişkide bulunan davalı şirketin yöneticilerinin şirketin içini boşaltarak alacaklıları zarara uğrattığı iddiasıyla açılan yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu istemine ilişkin olup, tazminat davası içinde talep edilen ihtiyati tedbir talebi ilk derece mahkemesinin 13.02.2024 tarihli ara kararı ile reddedilmiştir.

İlk derece mahkemesince, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş; bu karara karşı, davacı vekili tarafından, yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf başvuru nedenleriyle ve kamu düzenine aykırılık yönleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Dava konusu uyuşmazlıkta, davacı şirketi ile davalı şirket arasındaki satım sözleşmesi ilişkisinde, davacı tarafından satılan emtia karşılığı düzenlenen faturaların davalı şirkete teslim edildiği ve satım bedelinin ileri tarihli çeklerle ödendiği, ancak çeklerin tamamının karşılıksız çıktığı ve tamamı yabancı uyruklu olan davalıların, davalı şirketin içini boşaltarak alacaklıları zarara uğrattığı ileri sürülerek, TTK'nın 644. maddesi yollaması ile TTK'nın 553.maddesi uyarınca yöneticilerin sorumluluğu nedeniyle tazminat talep edilmiştir.

Dava dilekçesinde ayrıca, şirketin kötü yönetilmesi nedeniyle işlemlerin denetlenmesi için yönetim veya denetim kayyımı atanması ve davalılara ait mal varlıkları ile özellikle dava dilekçesinde belirtilen taşınmazın devir ve temlikinin önlenmesi davalıların, davalı şirket nezdindeki paylarının devrinin önlenmesini talep etmiştir. Dava dilekçesinde ... Ltd.

Şti ve yöneticilerinin davalı olarak gösterildiği, ancak ara karar başlığında şirketin davalı olarak belirtilmediği görülmüştür. Belirtilen husus, ara kararın içeriğine etkili olmayıp ilk derece mahkemesince gerekirse HMK'nın 31.maddesi gereğince taraflardan açıklama istenerek bu hususun düzeltileceği değerlendirilmiştir.

HMK'nın 389. maddesi uyarınca mevcut durumda meydana gelebilecek bir gelişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

Aynı Kanun'un 391. maddesine göre, mahkeme, tedbire konu olan mal veya hakkın muhafaza altına alınması veya bir yediemine tevdii ya da bir şeyin yapılması veya yapılmaması gibi sakıncayı ortadan kaldıracak veya zararı engelleyecek her türlü tedbire karar verebilir. Kanun hükmü, tedbirin sadece dava konusu olan şey hakkında verilebileceğini düzenlemiştir. Davanın konusu olmayan şeyler hakkında tedbir kararı verilemez.

İhtiyati tedbirde, hakkında tedbir kararı alınan şey, esasen asıl davanın konusudur. Konusu para alacağı olan bir davada, koşullarının bulunması halinde İİK'nın 257 vd. maddelerindeki koşullar varsa, talep halinde ihtiyati haciz kararı verilebilir. Davacı tarafından ihtiyati haciz talep edilmemiş, HMK'nın 389 ve devamı maddelerine göre ihtiyati tedbir talep edilmiştir.

İlk derece mahkemesince bu husus vurgulanarak para alacağının talep edildiği bir davada uyuşmazlık konusu olmayan şirket payları ve mal varlığı hakkında tedbir kararı verilemeyeceği belirtilmiştir. Anayasanın 141/3 ve HMK'nın 297.maddesine göre mahkemenin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılmalıdır.

Gerekçenin kısa veya uzun olması önemli olmayıp, davacının iddiasını ileri sürüş tarzına göre, geçici hukuki koruma tedbirlerinden olan ihtiyati tedbirin talep edilemeyeceği açık olduğundan, daha uzun ve ayrıntılı değerlendirmeye gerek bulunmamaktadır. İlk derece mahkemesinin kararı sonucu itibariyle doğru olup, ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin verilen karar usul ve yasaya uygun görülmüştür.

Açıklanan bu gerekçelerle, HMK'nın 353/b.1 ve 391/3. maddeleri uyarınca dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ihtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.

KANUN YOLU

HMK'nın 362/1.f , 391/3 maddeleri uyarınca karar kesindir.