İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2025/1504 K.2025/1518

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali talepli davada ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında ara kararda yazılı nedenlerle davalı vekilinin teminat yatırılması talebinin reddine dair verilen 30.06.2025 tarihli ara karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi.

İNCELEME VE GEREKÇE Talep, ilk derece mahkemesinin, istinaf incelemesi sonucunda Dairemizce verilen ihtiyati tedbir kararı kapsamında, davacının TTK'nın 448/3 maddesi uyarınca teminat yatırmasına karar verilmesi talebinin reddine dair 30.06.2025 tarihli ara kararın istinafına ilişkindir.

Davalı vekilince 30.06.2025 tarihli ara karara karşı istinaf başvurusunda bulunmuş ise de HMK'nın 341/1. maddesinde “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinin reddi kararları, karşı tarafın yüzene karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilen kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.” hükmüne yer verilmiştir.

İstinaf konusu ara karar, bu maddede sayılan istinafı kabil kararlardan değilir.

Kaldı ki UYAP sisteminde yapılan inceleme sonucunda; davacının tedbir talebinin reddi ara kararını istinaf etmesi üzerine dairemizin 2025/777 E 2025/822 K 20.05.2025 tarihli kararı ile , ilk derece mahkemesinin tedbir talebinin reddine dair 11.03.2025 tarihli ara kararının istinaf incelemesi sonucu HMK'nın 353/1.b.2 ve 391/3 maddeleri uyarınca kaldırılarak ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verildiği ve Dairemizce kurulan hükmün 2. bendinde dosya kapsamındaki deliller ile davacının davalı şirketteki hisse miktarı da dikkate alınarak, takdiren teminat alınmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin geçici hukuki korumaya ve teminata dair kararı kesin nitelikte olup bu kararın istinaf edilmesi de mümkün değildir. Bu açıklamalar ışığında, kanun yolu başvurusuna konu edilen ara kararın, istinaf edilebilecek kararlardan olmaması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.