İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi E.2018/842 K.2018/571

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkilinin baz istasyonu kurulum işi nedeniyle davalıdan olan bakiye alacağının tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı vekili, müvekkili şirketin adresinin Diyarbakır olduğundan Diyarbakır mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, mahkemece davanın para alacağına yönelik olması nedeniyle davacının ikametgahında açılan davayı görmeye yetkili olduğu gerekçesiyle yargılamaya devamla davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Mahkemelerin yetkisi 6100 sayılı HMK'nın 5 ilâ 19 maddeleri arasında düzenlenmiştir. HMK'nın 6. Maddesine göre genel yetkili mahkeme, davalı gerçek ya da tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir. TMK'nın 19. Maddesine göre gerçek kişilerin yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Aynı Kanunun 51. Maddesine göre tüzel kişilerin yerleşim yeri ise, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir. HMK'nın 10. Maddesine göre sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

818 sayılı BK'nın 73. (6098 sayılı TBK'nın 89.) maddesine göre, borcun ifa yeri konusunda aksine bir anlaşma yoksa, para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde; parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde; bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde ifa edilir.

Para borçlarının alacaklının yerleşim yerinde ifa edileceğine dair BK'nın 73. ( TBK'nın 89.) maddedeki kural salt para alacakları ile ilgili olup, eser bedeline ilişkin alacak istemleri yönünden uygulanamayacağı Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin yerleşik kararlarıyla da kabul edilmektedir. (bkz. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 02/10/2015 tarih ve 2015/3705 esas, 2015/4747 karar. 24/03/2015 tarih ve 2014/3179 esas, 2015/1457 karar.

23/02/2015 tarih ve 2014/2485 esas, 2015/922 karar sayılı kararları)

Somut olayda, taraflar arasında baz istasyonu kurulumuna ilişkin eser sözleşmesi düzenlenmiştir. Eser sözleşmelerinde yetkili mahkeme HMK'nın 6. Maddesine göre genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesi veya Kanun'un 10. Maddesinde düzenlenen sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesidir. Davacı, eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda davasını bu iki yer mahkemesinden birinde açabilir.

Alacağa dayanak yapılan faturalarda işin yapıldığı yerin birden fazla olduğu ve davacı tarafça yetkili yerlerden birinde dava açılmadığı anlaşıldığından, yetkili mahkemeyi belirleme konusundaki seçim hakkının davalıya geçtiğinin kabulü gerekir. Davalı taraf süresinde yetki itirazında bulunmuş ve davalı şirketin ikametgahı olan Diyarbakır mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirmiştir.

Bu durumda HMK'nın 6. Maddesi gereğince davalı şirketin ikametgahı olan Diyarbakır mahkemeleri yetkili olduğundan mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Diyarbakır Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, usul ve yasaya uygun bulunmayan yerel mahkeme kararının kaldırılarak, mahkemenin görevi yönünden yukarıda belirtilen şekilde yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.